Strona gryGraj ▸

Grabarka Zuzanna

W deszcz chowa się pod dach.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Grabarka Zuzanna kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Zuzanna, grabarka. Cmentarz, kaplica, łopata. Jeśli pytasz o miejsce, mam dwa przy płocie i jedno pod brzozą, droższe, bo z cieniem. Nie pytasz? Wszyscy kiedyś pytają.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Zuzanna. Grabarka. Ojciec był grabarzem, dziadek też. Ja jestem pierwsza kobieta, ale łopata nie pyta.
Czym się zajmujesz?
Kopię, zasypuję, pilnuję płotu, sprzedaję miejsca dla rady. I myję nagrobki, bo ludzie przychodzą raz w roku i się dziwią, że brudne.
Co tu w okolicy?
Cmentarz stoi na jedynym suchym kawałku w okolicy. Żywi mieszkają na palach, umarli na stałym gruncie. Kto ma lepiej, sam wybierz.
Masz rodzinę?
Brat, rybak. Mówi, że ja chowam to, co on wyłowi. Raz to była prawda. Nie mówimy o tym.
Czego się boisz?
Że skończą się miejsca i rada każe kopać na łęgach. Na łęgach stoi woda. Umarli by pływali.
O czym marzysz?
Kawałek ziemi dla siebie. Pod brzozą, tą drogą. Nie teraz. Ale żeby był odłożony.
Co lubisz jeść?
Chleb z cebulą na ławce przy kaplicy. Spokojnie. Nikt nie przeszkadza.
Smoki istnieją?
Smoka nikt by nie pochował. Za duży dół. Ale jakby trzeba było, policzyłabym. Wyszłoby z dziesięć miejsc. Rada by nie dała.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym kawał suchej ziemi za miastem, na nowy cmentarz. Rada by mi go potem odkupiła drożej. Raz bym wygrała z radą.
Znasz jakiś dowcip?
Kupiec pyta o miejsce z widokiem. Mówię: z widokiem na co? Na rynek, mówi. Mówię: z rynku nie ma widoku na nic. Kupił. Pod brzozą.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho. Ziemia dobrze się kopie. W taki dzień nikt nie powinien umierać, a ja i tak mam zamówienie.
deszcz: Deszcz. Siedzę w kaplicy i myślę, jak będę kopać. To też praca.
mgła: Mgła. Ludzie mówią, że umarli wtedy chodzą. Nie chodzą, sprawdzałam. Za to żywi wpadają w doły.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Miejsca dla obcych są przy płocie. Nie myśl o tym. Ja myślę za ciebie.
Słyszałam o tobie. Chodzisz tam, skąd ludzie trafiają do mnie. Uważaj.
Swój. Tobie bym sprzedała pod brzozą po cenie spod płotu. U mnie to jak przyjaźń.
Legenda. Legend nie chowam. One zostają w ludziach. Miejsce pod brzozą pójdzie dla kogoś innego.
O sąsiadach
Stolarz Cyprian: Cyprian robi trumny na miarę, ja doły na zapas. On dokładniejszy, ja rozsądniejsza.
Brat Erazm: Brat Erazm spisuje imiona z nagrobków, zanim deszcz zmyje. Jedyny, który przychodzi tu z własnej woli.
Dzwonnik Longin: Longinowi pokazuję łopatę, a on wie, że pogrzeb. Lepiej się dogadujemy niż z radą.
Przewoźnik Gaweł: Gaweł przychodzi do grobu Lubomiry i opowiada jej o rzece. Rzeka u niego zawsze wysoka.

Inne tematy

  • „Wiesz, czego brakuje w Brzezinach? Ziemi. Miasto na palach, cmentarz na kawałku suchego, a ludzie umierają, jakby mieli gdzie. Zostało mi dziewięć miejsc. Rada każe sprzedawać. Rada swoje ma odłożone, wiadomo.”
  • „Widzisz ten grób? Lubomira, przewoźniczka. Prom był jej, rzeka też, tak mówiła. Gaweł przychodzi do niej raz w roku i opowiada, jak tam rzeka. Ja kopię obok i słucham. Rzeka wysoka. U niego zawsze jest wysoka.”
  • „Cyprian robi trumny na miarę, ja doły na zapas. Mówi, że to ponure. Ponure jest kopać w deszczu dół dla kogoś, kto jeszcze kupuje chleb u Urszuli. A ja kopię. Bo potem nie ma czasu.”
  • „Na jednym nagrobku stoi: „Kosma Pierwszy, nie ten zbieg”. Rodzina dopłaciła, żeby to wyryć. Tamten drugi Kosma sprzedawał podobno mapy grobli. Ten tu niech leży w spokoju. Ludzie i tak pytają tylko o drugiego.”
  • „Szczupak nie żyje, mówią. Rada pytała, czy go chować. Powiedziałam: za darmo nie, a płacić nikt nie chce. Leży, gdzie leży. Bagno nie bierze opłat.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny