Strona gryGraj ▸

Zofia Bosa

Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Zofia Bosa kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ciii… sikorka mówi, że idziesz. Zofia. Mówią na mnie Bosa, bo ziemia ma więcej do powiedzenia niż buty. Plotę kosze z wikliny. Wiklina pamięta wodę, z której wyrosła. Słychać, jak się ją zgina.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Zofia. Bosa. Ta, co z wierzbą rozmawia, mówią. Mówią prawdę.
Czym się zajmujesz?
Plotę kosze. Wiklina rośnie przy wodzie, ja ją tnę, moczę, zginam. Ona ze mną gada, ja z nią. Wychodzi kosz.
Co tu w okolicy?
Kępa to wyspa na bagnie. Bagno oddycha. W nocy słychać. Na północ jest go więcej i tam mieszkają ci z zielonymi oczami.
Masz rodzinę?
Matka plotła kosze, babka plotła kosze. Ja plotę. Męża nie mam. Ptaki mam.
Czego się boisz?
Butów. Że kiedyś będę musiała je założyć i przestanę słyszeć ziemię.
O czym marzysz?
Upleść kosz tak lekki, żeby ptak w nim mógł usiąść i nie poczuł, że siedzi w koszu.
Co lubisz jeść?
Jagody, chleb, czasem ryba od Wojsława. Mięsa nie. Ptaki patrzą.
Smoki istnieją?
Smok to ptak, który zapomniał śpiewać i nauczył się palić. Smutne.
Co zrobisz z workiem złota?
Złoto jest ciężkie i zimne. Do kosza się nie nadaje. Oddałabym wronie. Ona lubi błyszczące.
Znasz jakiś dowcip?
Teofil zapytał, ile kosztuje mój kosz. Powiedziałam: zdejmij buty, to powiem. Do dziś nie wie.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Wiklina sucha, ptaki głośne. Dobry dzień na śpiewanie.
deszcz: Deszcz mięknie wiklinę, a ludzi utwardza. Dziwne, jak wszystko.
mgła: Mgła to staw, który wyszedł z brzegów do nieba. Słychać w niej więcej.
Co o mnie myślisz?
Ptaki cię nie znają. Jeszcze.
Kos o tobie śpiewał. Nie pytaj, co. Ładnie.
Ptaki siadają przy tobie. Znaczy, że dobrze.
Wrony mówią twoje imię. Wrony mówią tylko ważne imiona.
O sąsiadach
Skupowy Teofil: Nosi buty. Nie może mieć dobrego serca.
Gęsiarka Agnieszka: Agnieszka stuka chodakami, a gęsi i tak ją kochają.
Wojsław Węgorz: Wojsław słucha stawu jak ja. Tylko on słucha jednego imienia.
Antek: Antek gwiżdże na kosa. Kos odpowiada. Ma dar.
Pisarz Leon: Leon ma w oczach wodę, której tu nie ma. Daleką.
Kołodziej Hilary: Hilary z miasta robi koła do wozów. Wszystko okrągłe, równe, martwe. Wiklina by u niego zamilkła.

Inne tematy

  • „Kosz na ryby ma oczko rzadkie, żeby woda uciekła. Kosz na jaja ma gęste, żeby nic nie uciekło. Kosz na smutek nie ma dna. Tego nie plotę. Za dużo by kosztował.”
  • „Nocą w stawie coś patrzy. Dwoje oczu, zielone jak rzęsa. Wynurza się przy kładce i znika. Wojsław mówi, że to żaba. Żaby nie mają takich oczu. Ja wiem, jak patrzy żaba.”
  • „Teofil nosi buty. Wysokie, skórzane. Kto tak zamyka nogi, ten i serce zamknie. Tak myślę. Ptaki też go nie lubią. Siadają mu na daszku i… no, wiesz.”
  • „Kos mówi, że będzie deszcz. Sikorka, że ktoś przyjdzie. Wrona, że ktoś odejdzie. Wrona zawsze ma rację, dlatego nikt jej nie lubi.”
  • „Gęsi Agnieszki mnie lubią, bo nie mam butów. Gęś nie ufa nikomu, kto stuka. Agnieszka stuka chodakami i gęsi i tak ją kochają. Miłość jest głupsza od gęsi.”
  • „Noc. Teraz słucham stawu. Woda mówi cicho, ale dużo. Mówi imiona. Te z deski w kapliczce. Nie wszystkie. Jedno najczęściej.”
  • „Deszcz to dobra pogoda dla wikliny. Mięknie, słucha. Ludzie w deszczu twardnieją, wiklina mięknie. Dlatego wolę wiklinę.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny