Strona gryGraj ▸

Kuglarz Zefir

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kuglarz Zefir kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Hej, wędrowcze, co z daleka, kto zabawi cię? Kuglarz Zefir! Trupa „Wesoły Wóz”, ogień, nóż i rym. Przedstawienie, gdy zbierze się dziesięć osób. Albo jedna, która płaci za dziesięć. Ty wyglądasz na taką jedną.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Zefir! Kuglarz, poeta, połykacz ognia i właściciel połowy wozu. Druga połowa jest Dalii, choć ona mówi, że cały.
Czym się zajmujesz?
Rzucam nożami, jem ogień i mówię rymem. Najtrudniejszy jest rym, nóż przynajmniej sam leci.
Co tu w okolicy?
Las, trakt, szubienica i my. Wesoło jak na cmentarzu, ale za to blisko drogi. Ludzie idą, ludzie słuchają. Czasem płacą.
Masz rodzinę?
Trupa to moja rodzina. Czyli Dalia i wóz. Wóz bardziej słucha.
Czego się boisz?
Ciszy po zwrotce. Jak nikt nie klaszcze, słyszę własne serce. Nie lubię go słuchać, za szybko bije.
O czym marzysz?
Zagrać w Brzezinach na rynku, przed całą radą. I żeby rajca się zaśmiał. Jeden raz. Potem mogę umierać.
Co lubisz jeść?
Kiełbasa z ogniska, chleb z popiołem i to, co rzucą widzowie. Raz rzucili rzepę. Zjadłem na scenie. Brawa były.
Smoki istnieją?
O smokach śpiewa się najlepiej, bo nikt nie sprawdzi. Dopóki ktoś nie sprawdzi. Wtedy trzeba zmieniać zwrotki.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym nowy wóz, czerwony, ze złotym napisem. I kapelusz. Reszta poszłaby na kapelusz.
Znasz jakiś dowcip?
Ile kuglarzy trzeba, żeby zapalić świecę? Jednego, ale przez godzinę opowiada, jak trudno było.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, wędrowcze, i ludzie się śpieszą! Słońce to najgorszy widz, bo nie siedzi.
deszcz: Deszcz to cisza bez braw, rym się moczy, nóż się tępi, a Dalia gada z kartami.
mgła: We mgle wszystko jest teatrem. Wychodzisz z niej i nagle: ja! Brawa. Albo krzyk.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz! Nowy widz! Siadaj na ławce, pierwszy rząd wolny.
Wracasz? To znaczy, że ci się podobało. Albo że coś zgubiłeś.
Dla ciebie zwrotka gratis. Druga też. Trzecia za grosz, bo artysta też je.
Już o tobie śpiewam! Rym na twoje imię jest trudny, ale się nie poddaję.
O sąsiadach
Wróżka Dalia: Dalia przepowiada przyszłość, a i tak spóźnia się na przedstawienie.
Kuglarz Lutek: Lutek z Brzezin śpiewa o Złotym Maszcie, że zatonął. Ja, że płynie. Obaj śpiewamy dla tych samych groszy.
Kupiec Ezechiel: Kupiec przy wozie nie zapłacił za piosenkę. Pierwszy raz mi nie przykro.
Pijak Zenek: Zenek z Mszaru śpiewał ze mną raz. Ładniej niż ja. Po pijanemu. Więcej go nie zapraszam, konkurencja.
Kronikarz Bogumił: Kronikarz Bogumił zapisał moje przedstawienie w kronice. Jednym zdaniem: „Był kuglarz”. Krytyka bolesna.

Inne tematy

  • „Znasz Lutka z Brzezin? Śpiewa o Złotym Maszcie, że zatonął na skałach. Ja śpiewam, że płynie dalej, tylko nikt go nie widzi. Kto ma rację? Ten, komu więcej rzucą do kapelusza. Na razie remis.”
  • „Dalia przepowiada ludziom przyszłość. Wszystkim, co do grosza. A na przedstawienie i tak się spóźnia. Mówię jej: skoro wiesz, co będzie, czemu nie wiesz, która godzina? Rzuciła we mnie kartą. Asem. Bolało.”
  • „Zbóje z lasu nas nie ruszają. Co weźmiesz kuglarzowi? Piosenkę? Raz jeden przyszedł nocą, posiedział na ławce, posłuchał i poszedł. Nawet zapłacił. Grosz. Ale fałszywy, to i tak się liczy jak zbój.”
  • „Przy trakcie stoi szubienica. Pusta. Ktoś wyrył pod spodem „jeszcze nie wszystkich”. Nie my, przysięgam. My byśmy to napisali rymem. „Jeszcze nie wszystkich, ale się zbierze, każdy zbój w końcu przyjdzie na wieczerzę”. O, widzisz? Lepiej.”
  • „W Mszarze słuchają, ale nie klaszczą. Siedzą i pamiętają. Po roku podchodzi taki do mnie i mówi: w zeszłym roku sfałszowałeś trzecią zwrotkę. Pamiętają, mówię ci. Wszystko.”
  • „Kupiec przy rozbitym wozie liczy straty od rana. Zaśpiewałem mu coś na pocieszenie. Nie zapłacił. Rozumiem, nie ma czym. Ale też się nie uśmiechnął, a to już boli bardziej.”
  • „Noc, ognisko, gwiazdy nad wozem, siadaj, wędrowcze, i nie mów nic złego. To najlepsza pora na straszne historie. Dalia zna lepsze. Tylko jej nie pytaj, czy prawdziwe.”
  • „Słyszałem, słyszałem! Smok na ziemi, a ty na nogach! Już mam pierwsze dwa wersy: „Szedł w ciemność, gdzie ziemia ciepła, wrócił, a smocza głowa…” no, rym mi się jeszcze nie klei. Dokończę. Przyjdź za tydzień.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar