Szuler Zdzich
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kubek mój, stawka twoja.”
- „Do dwunastu liczę bez błędu.”
- „Siadaj, jak masz złoto.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Szuler Zdzich kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Zagramy? Zdzich jestem. Gram w kości, odkąd umiem liczyć do dwunastu. Stolik jest tam. Kubek mój, kości moje, stawka twoja. Bożena patrzy, więc uczciwie. Prawie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Zdzich. Szuler, jak mówią ci, co przegrali. Ci, co wygrali, mówią: przyjaciel.
- Czym się zajmujesz?
- Gram. Kości, zakłady, czasem rachunek przy dużym piwie. Uczciwie. Bożena patrzy.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny liczą wszystko, a w kości liczą najgorzej. Dlatego tu siedzę.
- Masz rodzinę?
- Ojciec grał i przegrał dom. Ja gram i wygrywam domy. Rodzinna sprawiedliwość.
- Czego się boisz?
- Kości, które same wiedzą, co wypadnie. Takich jeszcze nie spotkałem. Moje są zwykłe. Słowo.
Ciebie. Trzy wygrane, a ja nie wiem jak. To mnie straszy bardziej niż Radosz. - O czym marzysz?
- Raz przegrać z kimś, kto nie oszukuje, i nie wiedzieć, jak to się stało. To byłoby ciekawe.
- Co lubisz jeść?
- Co postawi przegrany. Najczęściej węgorz. Jem dużo węgorza.
- Smoki istnieją?
- Stawiam dziesięć do jednego, że są. Przyjmiesz zakład? Nie? Mądrze.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Postawiłbym. Cały. Na jeden rzut. Nie patrz tak, to nie głupota, to pewność.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile oczek ma kostka? Sześć. A moja? Tyle, ile trzeba. Ha. Żart, Bożena, żart!
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, ludzie na dworze, przy stoliku pusto. Zły dzień dla mnie.
deszcz: Deszcz! Wszyscy w Kotwicy, wszyscy się nudzą, wszyscy grają. Uwielbiam deszcz.
mgła: Mgła, łodzie stoją, marynarze z sakiewkami siedzą w karczmie. Mgła to dobry wspólnik. - Co o mnie myślisz?
- Nowa sakiewka. Znaczy, nowa twarz. Zagramy?
Słyszałem, że masz szczęście. Sprawdzimy przy stoliku.
Ty i ja to dwa przypadki szczęścia. Moje ma kubek, twoje miecz.
Gdybym obstawiał przeciw tobie, nie miałbym już domu. Nie obstawiam. - O sąsiadach
- Karczmarka Bożena: Bożena patrzy na stolik, jakby kości były jej. Są. Wynajmuje mi kąt.
Kapitan Radosz: Radosz zamknął mnie raz. Raz. Na więcej nie miał dowodów.
Marynarz Kuno: Kuno gra, jak go zawołać. Wołam często. Dobry klient.
Lisek: Lisek gada, że moje kości są cięższe z jednej strony. Lisek gada dużo. Chcesz sprawdzić? Proszę, za opłatą.
Inne tematy
- „Trzy wygrane, no proszę. To ci powiem, co mówię tylko wygranym. Na północy, za trzecią uschłą wierzbą od rzeki, zaczyna się grobla. Stara, pod wodą, po kolana. Przemytnicy nią chodzili, aż przestali wracać. Ja nie chodzę, ja gram.”
- „Na arenie się nie oszukuje, dlatego tam nie gram. Ale zakłady na ławach biorę. Wiesz, że na ciebie stawiałem dziesięć do jednego przeciw? Następnym razem stawiam za.”
- „Radosz raz mnie zamknął za kości. I wiesz co? Wyszedłem po nocy, bo w lochu ograłem strażnika. Bolesław do dziś twierdzi, że to był remis.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny