Strona gryGraj ▸

Rzeźnik Zbysław

Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Rzeźnik Zbysław kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ha! Gość! Zbysław, rzeźnik, najgłośniejszy człowiek w Brzezinach, pytaj, kogo chcesz. Nie, nie krzyczę, ja tak mówię. Mięso, kiełbasa, kaszanka, a jak dobrze zapytasz, to i plotka do tego!”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Zbysław! Rzeźnik! Słyszysz mnie? Wszyscy mnie słyszą. To moja zaleta. Żona mówi, że jedyna.
Czym się zajmujesz?
Wół, wieprz, baran. Rano ubój, w południe kiełbasa, wieczorem Kotwica. Prosty plan. Zawsze się udaje.
Co tu w okolicy?
Rzeźnię postawili na skraju, bo ludzie nie chcą słyszeć. Słyszeć nie chcą, ale jeść chcą. Tak to jest z ludźmi.
Masz rodzinę?
Żona, czworo dzieci, dwa psy i obora. Obora najspokojniejsza. Nic dziwnego, że ktoś chce ją kupić.
Czego się boisz?
Ciszy! Jak cicho, to znaczy, że coś się stało. Albo że śpię. Ale wtedy chrapię, więc cicho nie jest.
O czym marzysz?
Wielkie wesele. Nie moje, ja już mam. Jakiekolwiek. Żebym mógł zrobić kiełbasy na trzysta osób i patrzeć, jak znikają.
Co lubisz jeść?
Kiełbasa. A czego się spodziewałeś, sałaty? Ha!
Smoki istnieją?
Smok! Ile by z niego było kiełbasy! Ale pewnie twardy. Stare mięso. Trzeba by długo moczyć.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym oborę obok mojej obory. Żeby mieć dwie. A jedną sprzedałbym temu grzecznemu za podwójną cenę. Ha!
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi wół do rzeźnika. Rzeźnik: na co pan czeka? Wół: na lepszą cenę. To pan jest kupiec, nie wół! Ha! … Nie? Bożena też się nie śmiała.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce! Mięso trzeba szybko sprzedać, bo się psuje, a jak szybko, to głośno!
deszcz: Deszcz! Wędzarnia dymi pod dachem, w rzeźni ciepło. Woły gryzą, ja nie.
mgła: Mgła! Mówią, że we mgle głosu nie słychać. Mojego słychać. Sprawdzałem.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz! Witaj w Brzezinach! Głośniej niż ja nikt cię nie przywita!
Słyszałem o tobie! Ja wszystko słyszę, bo ludzie przy mnie krzyczą, żeby się przebić.
Swój! Swoich poznaję po tym, że nie zatykają uszu, jak mówię. Ty nie zatykasz. Szacunek!
O tobie opowiadam w Kotwicy. Głośno! Dlatego wszyscy wiedzą.
O sąsiadach
Garbarz Dyzma: Dyzma dostaje ode mnie skóry, a ja od niego tylko zapach. Ludzie mylą, kto czym pachnie. Krzywda!
Młynarz Medard: Medard milczy za dwóch, ja gadam za dwóch. Bożena mówi, że razem robimy jednego normalnego.
Karczmarka Bożena: Bożena leje do pełna, a ja wypełniam karczmę głosem. Uczciwa wymiana.
Alchemiczka Pelagia: Pelagia pytała mnie o oborę. Nie o krowy, o ziemię. Wszyscy nagle pytają o ziemię. Co jest z tą ziemią?

Inne tematy

  • „Wiesz, co mi się przytrafiło? Przyszedł taki jeden, grzeczny, w płaszczu, i chce kupić ziemię spod mojej obory. Nie oborę! Ziemię spod niej! Gnój z dwudziestu lat! Pytam: po co panu? Mówi: płacę więcej. I płaci więcej! Nie sprzedałem. Na razie. Ale się zastanawiam.”
  • „Dyzma dostaje ode mnie skóry, a ja od niego tylko zapach. Ludzie myślą, że to ja śmierdzę! Ja pachnę krwią i dymem, to porządny zapach. Dyzma pachnie… Dyzmą. Jedynym takim w mieście.”
  • „Wieczorem idę do Kotwicy. Siadam, zamawiam, opowiadam. Bożena mówi, że jak wchodzę, marynarze milkną, bo nikt mnie nie przekrzyczy. Ja mówię: to jest szacunek. Ona mówi: to jest głuchota.”
  • „Medard, ten z młyna, siedzi ze mną w Kotwicy i milczy. Ja gadam za dwóch, on milczy za dwóch. Bożena mówi, że razem robimy jednego normalnego człowieka. Obraziłem się. Na głos.”
  • „Ty! Z areny! Postawiłem na ciebie u Bożeny dwie kiełbasy i wygrałem cztery! Zjadłem wszystkie cztery, ze szczęścia. Żona mówi, że teraz muszę wygrać zakład o odchudzanie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny