Ula
Chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Jak wygląda słońce? Nie mów!”
- „Do tysiąca umiem.”
- „Nie mów Maciejowi.”
- „Siwek woli mnie niż Macieja.”
Prośby
- Słońce pod ziemią (poziom 50)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Ula kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ty jesteś z góry? Naprawdę z góry? Pokaż ręce. Masz brązowe, nie białe jak my. To od słońca? Ula jestem. Urodziłam się tutaj, w izbie przy studni. Tata mówi, że w dzień, ale tu nie ma dnia, to nie wiem.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ula! Urodziłam się tutaj. Tata to Gniewko, ten od kamienia. Mama była Jadwiga, ale umarła. Mam dziesięć lat. Chyba. Marianna liczy.
- Czym się zajmujesz?
- Pomagam Bożydarze przy grzybach, noszę Siwkowi wodę i liczę kreski w kaplicy. I uczę się czytać z imion na studni. Umiem już wszystkie czternaście.
- Co tu w okolicy?
- Mam tu wszystko: izby, studnię, kaplicę i stajnię na dole. Na górze jest wyrobisko i orkowie, tam nie wolno. Jeszcze wyżej jest słońce. Tam też nie wolno, ale bo nie ma jak.
- Masz rodzinę?
- Tata. I Marianna, bo u niej śpię. I Siwek, bo jest mój, chociaż Maciej mówi, że jego. I Bożydara, jak nie krzyczy.
- Czego się boisz?
- Że tata kiedyś nie odtoczy kamienia, bo zaśnie. I orków. I że słońce mi się nie spodoba. Tego najbardziej.
- O czym marzysz?
- Zobaczyć słońce! I trawę, i deszcz. I psa. Tomek mówi, że pies to taki mały Siwek, tylko szczeka. Nie wiem, co to szczeka.
- Co lubisz jeść?
- Grzyby z solą. Innego nie znam. Tomek mówi, że na górze jest chleb i że jest jak grzyb, tylko twardy i ciepły. Dziwne.
- Smoki istnieją?
- Tak! Mieszkają w słońcu i dlatego jest gorące. Tak myślę. Nie mów mi, jak jest naprawdę.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto to to żółte? Kupiłabym słońce. Albo chociaż kawałek. Albo psa.
- Znasz jakiś dowcip?
- Wiesz, czemu Siwek jest siwy? Bo się przestraszył Bożydary! Florian mnie nauczył. Bożydara się nie śmiała.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Na górze słońce? Opowiedz! Duże jest dzisiaj? Jakiego koloru?
deszcz: Deszcz to woda, co spada z nieba, tak? Wszędzie naraz? To czemu wszystkiego nie zalewa? Tata mówi, że niebo nie ma sufitu. Nie wierzę.
mgła: Mgła to jak para z garnka, tylko na dworze? Tu mgłę robi Bożydara, jak suszy grzyby. Śmierdzi. Wasza też śmierdzi? - Co o mnie myślisz?
- Ty jesteś z góry! Masz brązowe ręce!
Tata mówi, że jesteś w porządku. Tata nikomu tak nie mówi. Prawie.
Jesteś moim przyjacielem. Mam teraz dwóch: ciebie i Siwka. Siwek pierwszy, nie gniewaj się.
Wszyscy o tobie gadają! Marianna mówi, że jesteś jak słońce, bo każdy chce, a nikt nie widział. A ja widziałam! Ciebie. - Co słychać?
- Siwek zjadł mi grzyba z ręki! Bożydara mówi, że to niemożliwe.
Policzyłam kreski do tysiąca i zgubiłam się. Jutro od nowa.
Z szybu leci zapach! Tata mówi, że to trawa. Trawa pachnie jak... nie wiem jak. Jak trawa!
Siwek widział słońce, a ja jeszcze nie. To niesprawiedliwe. Ale dobrze. - O sąsiadach
- Strażnik Gniewko: Tata stoi przy kamieniu, nawet jak śpi. Florian mówi, że tata to najlepsza krata w schronie.
Koniuch Maciej: Maciej myśli, że na Siwku jeździ zmora. Ha. Nic mu nie mów.
Starsza Marianna: Marianna chrapie. Bardzo. Tak że tata słyszy przy kamieniu. Nie mów jej, że mówiłam.
Zielarka Bożydara: Bożydara krzyczy na grzyby. Mówi, że od tego lepiej rosną. I rosną.
Kowal Florian: Florian ma zielone ręce. Jest żaba. Żaba z Brzezin. Nie wiem, co to Brzeziny.
Kopacz Szczepan: Pan Szczepan jest smutny. Dałam mu raz swoją sól, bo był chudy. Nie wziął. Pogłaskał mnie po głowie i poszedł za kamień.
Tomek: Tomek wie, jak pachną orkowie. Jak mokry pies. Nie wiem, co to pies. Tomek mówi, że kiedyś mi pokaże.
Biała Pani: Pani z bieli? Widziałam raz w chodniku światło, jak jechałam. Szło przede mną. Siwek się nie bał, to ja też nie.
Inne tematy
- „Jak wygląda słońce? Nie, czekaj, nie mów! Ja wiem. Jest jak kaganek, tylko wielkie jak komora z echem, i wisi bez sznurka. Grzeje w plecy, ale nie parzy, chyba że ktoś jest niegrzeczny. Marianna mówi, że jest żółte. Ja myślę, że jest białe jak sól, tylko gorące. Zgadłam? Nie mów! Zobaczę sama.”
- „Powiem ci sekret, tylko przysięgnij na kaganek. Na Siwku jeżdżę ja. Nocą, jak tata stoi przy kamieniu, a Marianna chrapie. Schodzę do stajni, włażę na niego z belki od kieratu i jedziemy chodnikami daleko, aż tam, gdzie ciągnie z góry. Szukam drogi na słońce. Dla niego, nie dla mnie. On jest starszy, to mu się bardziej należy. Nie mów Maciejowi. Maciej myśli, że to zmora, i powiesił podkowę. Tacie też nie mów.”
- „Szyb otwarty! Stałam na dnie i patrzyłam w górę, a tam było światło. Malutkie, jak dziurka w czapce. Tata mówi, że to dopiero studnia, a słońce jest dalej. Dalej niż dziurka? To jakie ono jest duże? Muszę powiedzieć Siwkowi. Teraz wiemy, którędy.”
- „Umiem liczyć do tysiąca! Marianna nauczyła mnie na kreskach w kaplicy. Kresek jest więcej niż tysiąc, cztery razy więcej, ale dalej nie umiem. Tata mówi, że dalej to się już nie liczy, tylko pamięta.”
- „Tata stoi przy kamieniu cały czas. Nawet jak śpi, to stoi, wiesz? Raz połaskotałam go słomką w nos, a on powiedział „stój, kto idzie” i spał dalej. Florian mówi, że tata to najlepsza krata w schronie.”
- „Tomek jest z klatki. Mówi, że orkowie śmierdzą jak mokry pies. Nie wiem, jak pachnie mokry pies. Tomek mówi, że jak Siwek po deszczu. Nie wiem, jak pachnie deszcz. Ciągle czegoś nie wiem.”
- „Siwek widział słońce! Maciej mówi, że stał na polu jak kamień i cały drżał, a potem położył się w trawie i tarzał jak źrebak, chociaż ma jedenaście lat. Ja wiem, co czuł. Też bym się tarzała. Raz tarzałam się w soli, ale to nie to samo.”
- „Słońce jest za duże! Nikt mi nie powiedział, że jest takie duże i że nie da się na nie patrzeć. Patrzyłam i teraz widzę zielone kropki. Trawa łaskocze w nogi. Wiatr to jest jak oddech, tylko niczyj. Marianna płakała pod wieżą. Ja nie płakałam. Ja krzyczałam.”
- „Zostajemy. Ale tata pozwolił mi raz wejść szybem na samą górę i wystawić głowę. Tylko głowę! Słońca nie było, była noc i kropki, dużo, rozsypane. Tata mówi, że to gwiazdy. Ja myślę, że ktoś na górze rozsypał sól i nie posprzątał.”
Kategorie: Mieszkańcy · Żupa