Strona gryGraj ▸

Ula

Chodzi po okolicy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Ula kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ty jesteś z góry? Naprawdę z góry? Pokaż ręce. Masz brązowe, nie białe jak my. To od słońca? Ula jestem. Urodziłam się tutaj, w izbie przy studni. Tata mówi, że w dzień, ale tu nie ma dnia, to nie wiem.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Ula! Urodziłam się tutaj. Tata to Gniewko, ten od kamienia. Mama była Jadwiga, ale umarła. Mam dziesięć lat. Chyba. Marianna liczy.
Czym się zajmujesz?
Pomagam Bożydarze przy grzybach, noszę Siwkowi wodę i liczę kreski w kaplicy. I uczę się czytać z imion na studni. Umiem już wszystkie czternaście.
Co tu w okolicy?
Mam tu wszystko: izby, studnię, kaplicę i stajnię na dole. Na górze jest wyrobisko i orkowie, tam nie wolno. Jeszcze wyżej jest słońce. Tam też nie wolno, ale bo nie ma jak.
Masz rodzinę?
Tata. I Marianna, bo u niej śpię. I Siwek, bo jest mój, chociaż Maciej mówi, że jego. I Bożydara, jak nie krzyczy.
Czego się boisz?
Że tata kiedyś nie odtoczy kamienia, bo zaśnie. I orków. I że słońce mi się nie spodoba. Tego najbardziej.
O czym marzysz?
Zobaczyć słońce! I trawę, i deszcz. I psa. Tomek mówi, że pies to taki mały Siwek, tylko szczeka. Nie wiem, co to szczeka.
Co lubisz jeść?
Grzyby z solą. Innego nie znam. Tomek mówi, że na górze jest chleb i że jest jak grzyb, tylko twardy i ciepły. Dziwne.
Smoki istnieją?
Tak! Mieszkają w słońcu i dlatego jest gorące. Tak myślę. Nie mów mi, jak jest naprawdę.
Co zrobisz z workiem złota?
Złoto to to żółte? Kupiłabym słońce. Albo chociaż kawałek. Albo psa.
Znasz jakiś dowcip?
Wiesz, czemu Siwek jest siwy? Bo się przestraszył Bożydary! Florian mnie nauczył. Bożydara się nie śmiała.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Na górze słońce? Opowiedz! Duże jest dzisiaj? Jakiego koloru?
deszcz: Deszcz to woda, co spada z nieba, tak? Wszędzie naraz? To czemu wszystkiego nie zalewa? Tata mówi, że niebo nie ma sufitu. Nie wierzę.
mgła: Mgła to jak para z garnka, tylko na dworze? Tu mgłę robi Bożydara, jak suszy grzyby. Śmierdzi. Wasza też śmierdzi?
Co o mnie myślisz?
Ty jesteś z góry! Masz brązowe ręce!
Tata mówi, że jesteś w porządku. Tata nikomu tak nie mówi. Prawie.
Jesteś moim przyjacielem. Mam teraz dwóch: ciebie i Siwka. Siwek pierwszy, nie gniewaj się.
Wszyscy o tobie gadają! Marianna mówi, że jesteś jak słońce, bo każdy chce, a nikt nie widział. A ja widziałam! Ciebie.
Co słychać?
Siwek zjadł mi grzyba z ręki! Bożydara mówi, że to niemożliwe.
Policzyłam kreski do tysiąca i zgubiłam się. Jutro od nowa.
Z szybu leci zapach! Tata mówi, że to trawa. Trawa pachnie jak... nie wiem jak. Jak trawa!
Siwek widział słońce, a ja jeszcze nie. To niesprawiedliwe. Ale dobrze.
O sąsiadach
Strażnik Gniewko: Tata stoi przy kamieniu, nawet jak śpi. Florian mówi, że tata to najlepsza krata w schronie.
Koniuch Maciej: Maciej myśli, że na Siwku jeździ zmora. Ha. Nic mu nie mów.
Starsza Marianna: Marianna chrapie. Bardzo. Tak że tata słyszy przy kamieniu. Nie mów jej, że mówiłam.
Zielarka Bożydara: Bożydara krzyczy na grzyby. Mówi, że od tego lepiej rosną. I rosną.
Kowal Florian: Florian ma zielone ręce. Jest żaba. Żaba z Brzezin. Nie wiem, co to Brzeziny.
Kopacz Szczepan: Pan Szczepan jest smutny. Dałam mu raz swoją sól, bo był chudy. Nie wziął. Pogłaskał mnie po głowie i poszedł za kamień.
Tomek: Tomek wie, jak pachną orkowie. Jak mokry pies. Nie wiem, co to pies. Tomek mówi, że kiedyś mi pokaże.
Biała Pani: Pani z bieli? Widziałam raz w chodniku światło, jak jechałam. Szło przede mną. Siwek się nie bał, to ja też nie.

Inne tematy

  • „Jak wygląda słońce? Nie, czekaj, nie mów! Ja wiem. Jest jak kaganek, tylko wielkie jak komora z echem, i wisi bez sznurka. Grzeje w plecy, ale nie parzy, chyba że ktoś jest niegrzeczny. Marianna mówi, że jest żółte. Ja myślę, że jest białe jak sól, tylko gorące. Zgadłam? Nie mów! Zobaczę sama.”
  • „Powiem ci sekret, tylko przysięgnij na kaganek. Na Siwku jeżdżę ja. Nocą, jak tata stoi przy kamieniu, a Marianna chrapie. Schodzę do stajni, włażę na niego z belki od kieratu i jedziemy chodnikami daleko, aż tam, gdzie ciągnie z góry. Szukam drogi na słońce. Dla niego, nie dla mnie. On jest starszy, to mu się bardziej należy. Nie mów Maciejowi. Maciej myśli, że to zmora, i powiesił podkowę. Tacie też nie mów.”
  • „Szyb otwarty! Stałam na dnie i patrzyłam w górę, a tam było światło. Malutkie, jak dziurka w czapce. Tata mówi, że to dopiero studnia, a słońce jest dalej. Dalej niż dziurka? To jakie ono jest duże? Muszę powiedzieć Siwkowi. Teraz wiemy, którędy.”
  • „Umiem liczyć do tysiąca! Marianna nauczyła mnie na kreskach w kaplicy. Kresek jest więcej niż tysiąc, cztery razy więcej, ale dalej nie umiem. Tata mówi, że dalej to się już nie liczy, tylko pamięta.”
  • „Tata stoi przy kamieniu cały czas. Nawet jak śpi, to stoi, wiesz? Raz połaskotałam go słomką w nos, a on powiedział „stój, kto idzie” i spał dalej. Florian mówi, że tata to najlepsza krata w schronie.”
  • „Tomek jest z klatki. Mówi, że orkowie śmierdzą jak mokry pies. Nie wiem, jak pachnie mokry pies. Tomek mówi, że jak Siwek po deszczu. Nie wiem, jak pachnie deszcz. Ciągle czegoś nie wiem.”
  • „Siwek widział słońce! Maciej mówi, że stał na polu jak kamień i cały drżał, a potem położył się w trawie i tarzał jak źrebak, chociaż ma jedenaście lat. Ja wiem, co czuł. Też bym się tarzała. Raz tarzałam się w soli, ale to nie to samo.”
  • „Słońce jest za duże! Nikt mi nie powiedział, że jest takie duże i że nie da się na nie patrzeć. Patrzyłam i teraz widzę zielone kropki. Trawa łaskocze w nogi. Wiatr to jest jak oddech, tylko niczyj. Marianna płakała pod wieżą. Ja nie płakałam. Ja krzyczałam.”
  • „Zostajemy. Ale tata pozwolił mi raz wejść szybem na samą górę i wystawić głowę. Tylko głowę! Słońca nie było, była noc i kropki, dużo, rozsypane. Tata mówi, że to gwiazdy. Ja myślę, że ktoś na górze rozsypał sól i nie posprzątał.”
Kategorie: Mieszkańcy · Żupa