Tomek
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie dotykaj kraty.”
- „Masz coś do jedzenia?”
- „Nie ma prętów. Dziwnie.”
- „Szesnaście mam. Chyba.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Tomek kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Masz coś do jedzenia? Nie? To po co podchodzisz. … Dobra, przepraszam. Tomek. Siedzę tu długo. Orkowie mówią na mnie „mały”, choć już nie jestem mały. Nie dotykaj kraty, nadzorca słyszy, jak brzęczy.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Tomek. Syn Szczepana. Szesnaście lat. Chyba. W klatce się nie obchodzi urodzin.
- Czym się zajmujesz?
- Kopię sól dla orków, jak każą. A potem siedzę w klatce i kręcę prętem. To moja druga robota.
Florian uczy mnie kuć. Mówi, że biję mocno i krzywo. Jak tata. Nie wiem, czy to pochwała. - Co tu w okolicy?
- Wyrobisko. Dziura obok dziury. Klatka. Nadzorca. Więcej nie widziałem od lat.
Schron. Dziwne miejsce. Ludzie myją ręce po kolei i mówią szeptem. Ale nikt nie bije. - Masz rodzinę?
- Tata. Mama umarła w orkowym wozie, jak nas wieźli. Miałem pięć lat. Pamiętam tylko jej chustę. Żółtą.
- Czego się boisz?
- Że się obudzę i wszystko będzie klatką. Budzę się w nocy i macam pręty. Albo powietrze.
- O czym marzysz?
- Zjeść coś, czego nie trzeba wylizywać z miski. I zobaczyć niebo. Ula mówi, że jest duże. Ula nic nie wie, ale mówi.
- Co lubisz jeść?
- Cokolwiek. Serio. Cokolwiek, byle dużo.
- Smoki istnieją?
- Orkowie mówią, że pod ich obozem mieszka smok i że jak będziemy się źle sprawować, to nas zje. Jeszcze nie zjadł. Czyli sprawowałem się dobrze.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym tacie nowe buty. Jego są dziurawe od soli. Widziałem przez kratę, jak przychodził.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu orków trzeba, żeby policzyć worki? Jednego, ale z dziesięcioma palcami. Nasz nadzorca miał sześć. Dlatego worków zawsze było za mało.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce? Pamiętam, że było. Na wozie, jak nas wieźli, świeciło mamie na chustę. Tyle pamiętam.
deszcz: Deszcz pamiętam. Kapał na wóz. Mama mnie przykryła. Potem już nie pamiętam deszczu.
mgła: Mgła? Nie wiem. Tata nie lubi o mgle. To i ja nie lubię. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Masz coś do jedzenia?
Słyszałem o tobie. Podobno nie bijesz. Rzadkie.
Ty jesteś w porządku. Wyciągnąłbyś mnie drugi raz? Pytam tak tylko.
Wszyscy o tobie gadają. Ula najbardziej. Mówi, że jesteś z góry jak słońce. Głupia. Ale fajna. - Co słychać?
- Nadzorca dziś liczył worki trzy razy i się wściekł. Siedzę cicho.
Spałem dziś całą noc. Pierwszy raz. Obudziłem się i nie wiedziałem, gdzie jestem. Dobrze było.
Ile dziś dni? Ktoś wie? - O sąsiadach
- Kopacz Szczepan: Tata. Nie umiemy gadać. Uczymy się.
Ula: Ula zadaje pytania. Miliard. Odpowiadam na połowę, resztę zmyślam.
Kowal Florian: Florian mówi, że będę kowalem. Za rok. Za dwa dobrym. Zobaczymy.
Starsza Marianna: Starsza dała mi pierwszego dnia podwójną rację. Nie wiedziałem, co z nią zrobić. Zjadłem.
Strażnik Gniewko: Gniewko liczył mnie przy kamieniu dwa razy. Jakby się bał, że jestem dwóch.
Zielarka Bożydara: Smarowała mi otarcia po łańcuchu. Piekło jak diabli. Nie krzyczałem. Powiedziała, że mogę. Nie umiem już.
Koniuch Maciej: Koniuch pozwolił mi pogłaskać Siwka. Ciepły jest. Nie wiedziałem, że coś może być takie ciepłe.
Inne tematy
- „Tata żyje, wiem. Przychodził co trzy dni, nocą. Nie do mnie, do kasztu przy wyrobisku. Zostawiał torbę, nadzorca ją zabierał, a potem dostawałem miskę. Tata przynosi sól nadzorcy, żebym jadł. Widziałem go raz przez kratę, chudy jak trzonek od kilofa. Nie pomachał. Pewnie myślał, że nie widzę. Widzę wszystko, w klatce nie ma nic innego do roboty.”
- „Klatka ma czternaście prętów. Jeden się rusza, ale tylko u góry, na dole wbity w sól. Kręcę nim co noc, od trzech lat. Jeszcze ze sto lat i wyjdę. Masz czas poczekać?”
- „Nadzorca jest gruby i liczy worki na palcach. Ma ich sześć, bo jednego mu brakuje. Jak worków jest więcej niż palców, wścieka się, bo dalej nie umie. Wtedy bije. Lepiej kopać mało. Ale jak kopiesz mało, też bije. Orkowa matematyka.”
- „Ula pyta, jak pachną orkowie. Mówię, że jak mokry pies. Nie wie, co to pies. Mówię, że jak Siwek po deszczu. Nie wie, co to deszcz. Pod ziemią wszystko trzeba tłumaczyć na coś innego, a potem jeszcze raz.”
- „Tata śpi na ziemi, żebym ja miał pryczę. Patrzy na mnie w nocy. Udaję, że śpię. Nie umiemy jeszcze ze sobą gadać. W klatce wiedziałem, co mu powiem. Tutaj zapomniałem.”
- „Wszyscy już wiedzą o tacie. Siedzi przy ścianie, sam, to siadam obok. Marianna woła mnie do stołu, a ja siedzę. Jak on mógł dla mnie sprzedać tamte drzwi, to ja mogę dla niego posiedzieć pod ścianą.”
- „Tata dziwny. Je teraz. Czasem się śmieje, krótko, jakby się bał, że mu ktoś zabierze. I śpi przy pierwszych drzwiach, na zimnym. Pytam czemu, mówi, że tam lepiej słychać żupę. Kłamie. Tata źle kłamie. Ja kłamię lepiej, w klatce się nauczyłem.”
- „Na górze! Mszar ma mury, bramy i karczmę. Karczmarz dał mi piwo i powiedział, że pierwsze za darmo. Wypiłem i się porzygałem. Drugie też dał za darmo. Tata patrzył i pierwszy raz śmiał się tak, że było słychać.”
Kategorie: Mieszkańcy · Żupa