Kupiec Wróbel
Tylko w dzień.
Co woła, gdy przechodzisz
- „W łaźni nie robię interesów.”
- „Para dobrze robi na sumienie.”
- „Rajca w ręczniku wygląda jak każdy rajca. Tylko mniej.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kupiec Wróbel kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Wróbel. Dom kupiecki Wróblów, sól, żelazo i wszystko, co da się zważyć. Ale tu nie pytaj o interesy. W łaźni jestem tylko człowiekiem w ręczniku. Jak każdy. Jak ty. Nawet rajca.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Wróbel. Tutaj tylko Wróbel, bez domu kupieckiego. Ręcznik nie ma herbu ani wagi.
- Czym się zajmujesz?
- W łaźni? Siedzę i się grzeję. Interesy zostały u Florka razem z sakiewką. Przyjdź wieczorem do mojego domu, wtedy pogadamy o pracy.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny pachną solą, rybą i pieniędzmi. Łaźnia pachnie tylko parą. Dlatego tu przychodzę.
- Masz rodzinę?
- W domu każdy czegoś ode mnie chce. W łaźni nikt. Tak, to jest odpowiedź na twoje pytanie.
- Czego się boisz?
- Zimnej wody. Dosłownie. Kajtek raz pomylił wiadra. Od tamtej pory zawsze patrzę, co niesie.
Teraz? Że ktoś usłyszał, co ci powiedziałem. Para słyszy. Zapomnij, że pytałeś. - O czym marzysz?
- Przespać noc. Kajtek mówi, że liczę przez sen. Chciałbym choć raz nie liczyć.
- Co lubisz jeść?
- Po łaźni śledź z cebulą. Sól z moich worków, oczywiście. Inaczej by nie smakował.
- Smoki istnieją?
- Łuski to interes, a tu nie mówię o interesach. Zapytaj mnie wieczorem w domu.
- Co zrobisz z workiem złota?
- W ręczniku? Nie mam gdzie go schować. To największa wada łaźni.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kupiec w ręczniku jest jak waga bez odważników. Niby ten sam, a nic nie waży. Śmieszne? Mnie nie bardzo.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Na dworze ładnie? Tu zawsze ta sama pogoda: gorąco i mokro. Lubię rzeczy pewne.
deszcz: Leje? Tutaj nie leje. Tutaj kapie. To różnica, za którą płacę Florkowi.
mgła: Mgła na rzece to łodzie stoją, a ja płacę za postój. Nie mów mi o mgle w łaźni. - Co o mnie myślisz?
- Obcy w ręczniku. Jak wszyscy. Tu każdy jest obcy.
Słyszałem o tobie. Ręcznik ci pasuje, jak każdemu, kto ma coś do ukrycia. Żartuję.
Ty jesteś w porządku. Gdzie indziej powiedziałbym: przyjdź na interesy. Tu mówię: usiądź.
Nawet w ręczniku poznałbym cię z daleka. Przykre, dla kogoś, kto lubi być nikim. Dla ciebie. - O sąsiadach
- Mnich Anzelm: Mnich słucha za dużo jak na kogoś, kto ślubował ubóstwo. Biednym tyle wiadomości niepotrzebne.
Marynarz Kuno: Kuno gra w kości i wygrywa w gildii. W jednym ma szczęście, w drugim siłę. Nie lubię żadnego z nich.
Pani Sołtysowa: Sołtysowa siedzi najbliżej pary i najdalej od prawdy. Nie, cofam. Najbliżej obu.
Łaziebny Florek: Florek zna wagę każdej sakiewki w Brzezinach. Gdyby był kupcem, byłbym biedny. Na szczęście woli ręczniki.
Inne tematy
- „Smocze łuski? Biorę każdą. Kto mi je przynosi, ten ma u mnie dobre słowo. Kto o nie pyta, ten ma u mnie gorsze. A ten łuskarz z Przełomu niech lepiej siedzi tam, gdzie siedzi.”
- „Mój człowiek do Mszaru? Wysłałem go, nie wrócił, list przepadł. Nie wiem, kto szedł za nim, a jakbym wiedział, to nie powiedziałbym tutaj. Rozejrzyj się: ściany łaźni parują, ale słyszą.”
- „Interesy domu? Tutaj? W łaźni człowiek się moczy, a nie handluje. Przyjdź do Domu Wróblów po zmroku, na północy miasta, obok Rogalów i Sołtysów. Tam usiądziemy i pogadamy jak kupiec z kupcem.”
- „Powiedziałem ci, co wiem. A teraz zapomnij, gdzie to usłyszałeś, dobrze? Ręcznik nie ma kieszeni na takie rzeczy.”
- „Kto ci… Józek. Ten chłopak ma za dobre oczy. Tak, to moja łódź. Sól z Żupy, prosto od kopaczy, bez cła ratusza. Cło idzie rajcy do kieszeni, nie miastu. Ja sprzedaję taniej, ludzie mają sól na zimę. Rób, co chcesz. Tylko pomyśl, kto na tym straci.”
- „Cło zapłacone, kara zapłacona. Sól droższa o połowę. Rajca ma nowy płaszcz. Gratuluję, sprawiedliwość jest bardzo ciepła tej zimy.”
- „Pamiętam, kto umie milczeć. W Brzezinach to rzadszy towar niż sól.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny