Kowal Wojciech
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Żelazo nie kłamie. Albo jest dobre, albo pęka.”
- „Przynieś, co masz. Zobaczymy, co da się z tego wykuć.”
- „Kowadło nie lubi czekać.”
Sprzedaje
Rzemiosło
Ulepsza: Broń jednoręczna, Broń dwuręczna, Zbroja, Hełm, Tarcza.
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kowal Wojciech kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Kowadło stygnie, słyszysz? Kiedyś dzwoniło od świtu do nocy. Nikt nie przynosi rudy, odkąd Janek, mój syn, nie wrócił z kopalni pod obozem orków. Chodził po nią co tydzień, mówił, że zna tam każdy korytarz. Przynieś mi coś do wykucia, to przynajmniej ręce będą miały zajęcie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Wojciech. Kowal.
- Czym się zajmujesz?
- Kuję. Ulepszam, co przyniesiesz. Przetapiam rudę. Reszta to gadanie.
- Co tu w okolicy?
- Mury z kamienia, okucia bram z żelaza. Żelazo moje. Dalej nie wiem, nie wychodzę.
- Masz rodzinę?
- Żona. Syn. Syn nie wrócił. Żona czeka. Tyle.
Marta i Janek. Oboje w domu. Więcej nie powiem, bo się rozkleję przy kowadle. - Czego się boisz?
- Ciszy w kuźni. Jak kowadło milknie, słyszę, że go nie ma.
Że Janek znów zejdzie za głęboko. Mówię mu. Nie słucha. Po mnie to ma. - O czym marzysz?
- Wykuć jedną rzecz, której nie trzeba będzie poprawiać. Dziadek mówił, że to się udaje raz w życiu.
- Co lubisz jeść?
- Chleb i cebula. Przy palenisku. Marta mówi, że jem jak parobek. Ma rację.
- Smoki istnieją?
- Dziadek mówił, że jego dziadek widział ognisty miecz. Ze smoczej łuski. Jak był miecz, to i smok był.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Węgiel. Furę węgla. Palenisko je więcej niż ja.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Przy palenisku zawsze lato. Co tam na dworze, mało mnie obchodzi.
deszcz: Deszcz. Węgiel wilgotnieje. Nie lubię.
mgła: Mgła. Żelazo szybciej rdzewieje. Smaruję. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Przynieś coś do wykucia, to poznam.
Słyszałem o tobie. Pokaż ostrze, to powiem, ile w tym prawdy.
Ty jesteś swój. Kowadło cię zna po krokach.
O tobie mówią wszędzie. Ja nie mówię. Ja ci kuję, co trzeba. To moje zdanie. - O sąsiadach
- Marta: Marta. Moja żona. Lepsza ode mnie. Więcej nie trzeba.
Łucznik Łukasz: Łukasz gada do łuków. Ja do kowadła nie gadam. No, czasem.
Lichwiarz Ambroży: Ambroży. Wiszę mu za miech. Nie chcę o nim gadać przy ogniu.
Karczmarz Grzegorz: Grzegorz nalewa uczciwie. Jego dziadek zamawiał u mojego. Tak już jest od pokoleń.
Kopacz Stach: Stach przynosi rudę z bagna. Słaba, gąbczasta, ale moja dziadkowa kuźnia tylko taką znała.
Inne tematy
- „Słyszysz? Janek zszedł do kopalni z tobą i wrócił z rudą. Kowadło dzwoni jak dawniej. Sztaby sprzedam ci, ile zechcesz, pierwszą po cenie rudy.”
- „Masz kilof? To Mateusza, poznaję po trzonku. Ruda leży w kopalniach pod obozem orków, w żyłach przy ścianach. Przynieś, przetopię na sztaby za drobne. Tylko nie schodź za głęboko. Janek też mówił, że zna każdy korytarz.”
- „Znasz Martę? To moja żona. Nie wychodzi z domu od zimy. Siedzi przy oknie, patrzy na plac i drogę od bramy, i czeka. Ja stoję przy kowadle i też czekam. Każdy czeka po swojemu.”
- „Wit przyniósł sztaby z moim znakiem. Sprzedaję je Ambrożemu, wiesz. Płaci gotówką, nie pytałem, dokąd jadą. A jadą do bandytów. Do orków. Do tych, co zabrali Janka. … Więcej mu nie sprzedam. Słyszysz? Ani jednej.”
- „Co to jest? Łuska? Przyłożę do kowadła… Smocza. Nie pytam skąd. Trzy takie, dwie sztaby i tydzień przy palenisku, a wykuję miecz, którego w Mszarze nie widziano. Ognisty. Dziadek mówił, że jego dziadek taki widział.”
- „Dobrze bijesz. Za dobrze jak na kogoś, kto nigdy nie kuł. Miech oddany, Ambrożemu powiedz, że kowal płaci pięścią, nie złotem. Następnym razem przyjdź bez Ambrożego, to postawię piwo.”
- „Patrz, piła dla tartaku wykuta. Trzy sztaby, jedna noc. Wiesz, że dziadek Grzegorza zamawiał u mojego dziadka tę pierwszą? Kowadło pamięta.”
- „Marta wyszła wczoraj na ganek. Pierwszy raz od zimy, rozumiesz? Powiesiłem nożyk Janka nad kowadłem. Posłuchaj, dzwoni, kiedy kuję. Jakby tu był.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar
Krótki miecz
Toporek
Buława
Skórzana zbroja
Skórzany hełm
Drewniana tarcza