Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Flisak Wincenty
Tylko nocą.
Rozmowa
Spoiler: co mówi Flisak Wincenty kliknij, żeby odsłonić
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Wincenty. Flisak. Byłem. Jestem. Nie wiem, jak się mówi o kimś takim jak ja.
- Czym się zajmujesz?
- Woziłem ludzi przez rzekę, promem Lubomiry. Zapisywałem, kto płynie, bo tak trzeba. Teraz siedzę i pilnuję. Już nie wiem czego.
- Co tu w okolicy?
- Rzeka. Most. Prom. Tylko tyle znam. Reszta świata to dla mnie dym nad wodą.
- Masz rodzinę?
- Rodzina? Rzeka i prom. I Lubomira, co mi go powierzyła. Więcej nie miałem, a i tego nie upilnowałem.
- Czego się boisz?
- Już niczego. Zimna nie czuję, wody też nie. Bałem się tylko, że nikt nie przyjdzie. A przyszedłeś ty.
- O czym marzysz?
- Żeby ktoś wysłuchał do końca. Tylko tyle. Potem rzeka może robić, co chce.
- Co lubisz jeść?
- Pamiętam chleb z Mszaru, jak pachniał rano na promie. Nic nie czuję, ale pamiętam. To gorsze.
- Smoki istnieją?
- Za moich czasów mówiło się, że na południowym wschodzie ziemia jest ciepła. Dalej tak mówicie? To nic się nie zmieniło.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Na promie płacono miedziakami. Czasem srebrem. Lepiej, jak płacą miedziakami. Srebro to zawsze jakaś sprawa.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi flisak do karczmy, mokry. Karczmarz pyta: pada? A flisak: nie, płynąłem. Za moich czasów to było śmieszne.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Księżyc świeci przez dziurę w burcie. Ładna noc. Za ładna na takie miejsce.
deszcz: Pada? Tu zawsze kapie. Nie widzę różnicy.
mgła: Mgła nad rzeką. Tamtej nocy też była. Nie, nie było. Nie pamiętam. Pamiętam. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Ale siedzisz ze mną. Żywi tak nie robią.
Opowiadasz o rzeczach, których nie znam. Dziwnie się słucha. Mów dalej.
Wracasz do mnie nocą. Jesteś pierwszy od dwudziestu lat.
Nawet ja, umarły, słyszę twoje imię od wody. Rzeka gada. - O sąsiadach
- Kronikarz Bogumił: Bogumił? Ten, co wszystko zapisywał? Dalej pisze? To dobrze. Ktoś musi.
Karczmarz Grzegorz: Był jakiś Grzegorz przy beczkach w Mokrym Mchu, młody. Karczmarz teraz? No proszę. Czas płynie szybciej niż rzeka.
Woźnica z Brzezin: Łódką na linie, przy moim promie, mówisz? Niech uważa. Ta rzeka nie lubi, jak się ją przeciąga na sznurku.
Grabarz Szymon: Grabarz? Mnie nie pochował. Nie miał czego. Niech się nie martwi, nie mam żalu.
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar