Strona gryGraj ▸

Sukienniczka Weronika

Tylko w dzień, w niedzielę na mszy, w piątek na targu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Sukienniczka Weronika kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Kram wynająć? Nie? To nie stój w przejściu, przejście też kosztuje. Weronika. Wynajmuję kramy w sukiennicach i mierzę sukno. Łokieć to łokieć, nie łokieć i palec. Tu każdy palec jest na sprzedaż.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Weronika. Wynajmuję kramy, mierzę sukno, liczę czynsze. Lubić mnie nie musisz. Płacić musisz.
Czym się zajmujesz?
Kramy w sukiennicach. Kto chce sprzedawać pod dachem, płaci mi, ja płacę radzie. Rada nic nie robi i bierze najwięcej. Jak wszędzie.
Co tu w okolicy?
Brzeziny są w porządku dla tych, co liczą. Kto nie liczy, temu policzą inni. Zwykle źle.
Masz rodzinę?
Byłam mężatką. Teraz jestem wdową na papierze, bo rada musi mieć rubrykę. Dzieci nie mam. Mam kramy.
Czego się boisz?
Pustych kramów w piątek. I wody na północy. Ale o tym nie rozmawiam.
O czym marzysz?
Żeby choć jeden kupiec zapłacił bez targowania. Umarłabym ze zdziwienia, ale szczęśliwa.
Co lubisz jeść?
Śledź w occie. Kwaśny, tani i długo zostaje. Jak ja, mówi Ludmiła.
Smoki istnieją?
Smok nie wynajmie kramu, to mnie nie obchodzi. Chyba że chce kram na piątek. Wtedy pogadamy.
Co zrobisz z workiem złota?
Odkupiłabym od rady sukiennice. Całe. I pierwsza rzecz: czynsz w górę.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi kupiec i mówi: dam pół ceny, bo kram w połowie pusty. Mówię: to stań w tej pełnej połowie. Śmiał się. Zapłacił całość.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, ludzie na rynku, kramy pełne. Lubię, jak ludzie wydają.
deszcz: Deszcz to dobry dzień dla sukiennic. Każdy chce pod dach, a dach jest mój.
mgła: Mgła od wody. Nie lubię, jak idzie z północy.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Ale umiesz stać z boku, to już coś.
Słyszałam, że płacisz bez marudzenia. Na tym rynku to rzadki towar.
Ty jesteś w porządku. Kram dla ciebie zawsze się znajdzie.
Mówi o tobie całe miasto. Za taką sławę inni płacą mi czynsz w piątek.
O sąsiadach
Kupcowa Ludmiła: Ludmiła farbuje jak na wsi. Ładnie, ale na wsi.
Kramarz Oleś: Oleś chciał kram za darmo, bo „przyciąga ludzi”. Przyciąga. Do wagi, żeby sprawdzić, co od niego kupili.
Krawiec Narcyz: Narcyz kupuje u mnie sukno i mówi, że to szmata. Potem szyje z tej szmaty płaszcz za sto złotych. Nie obrażam się. Liczę.
Ważnik Albin: Albin waży, ja mierzę. Raz się pokłóciliśmy o pół łokcia. Wygrałam.

Inne tematy

  • „Połowa kramów stoi pusta, a czynsz rada bierze i za pełne, i za puste. Liczyłam kiedyś: rada zarabia na pustych kramach więcej niż kupcy na pełnych. Nie mów rajcy, że umiem liczyć. Jeszcze by podniósł.”
  • „Ludmiła farbuje jak na wsi. Ładnie, ale na wsi. Niebieski u niej płowieje po dwóch praniach. Wikta mi mówiła, a Wikta wie, co płowieje.”
  • „Mąż pływał po trzcinę na dachy. Siedem lat temu wypłynął na północ i nie wrócił. Rada zapisała: utonął. Starzy mówią: co dziesiąta łódź. Ja nie mówię nic. Mierzę sukno. Sukno się nie kończy, jak się mierzy dokładnie.”
  • „Mówią, że to ty. Że to, co brało łodzie na północy, leży pod bagnem. Siedem lat się zastanawiałam, czy wolę wiedzieć. Teraz wiem i dalej nie wiem, czy wolę. Nie dziękuję ci. Jeszcze nie umiem. Przyjdź za tydzień.”
  • „W piątek targ i wszystkie kramy zajęte do południa. Kupcy krzyczą, ja liczę. W inne dni kupcy liczą, ja krzyczę. Ktoś musi.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny