Smolejowa
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Szymek! Do domu!”
- „Ciasto rośnie, a ja stoję.”
- „Mąki mało. W piątek przyjdzie z Brzezin, jak woźnica nie zaśpi.”
Prośby
- Czy Szymek czyta (poziom 16)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Smolejowa kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Dzień dobry. Smolejowa. Nie patrz na mojego męża, on tylko głośno mówi. Z Mszaru jesteś? Kupcy w Brzezinach mówią, że w Mszarze gada się twardziej. Powiedz coś. No, faktycznie twardziej. Ciekawe.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Smolejowa. Żona tego głośnego od ławki. Ktoś w tym domu musi myśleć po cichu, to myślę ja.
- Czym się zajmujesz?
- Siedmioro dzieci, mąż, pierogi, pranie. A wieczorem uczę się mowy kupców z południa. Jak dzieci zasną. Czyli późno.
- Co tu w okolicy?
- Wieś niby mała, ale jak się zna mowę kupców, to świat zaczyna się w Brzezinach, a kończy daleko. Tylko trzeba umieć wyjechać.
- Masz rodzinę?
- Siedmioro dzieci, każde inne. Mąż jeden, ale głośny za trzech. Szymek najgorszy, Zbyszek najcichszy.
- Czego się boisz?
- Że któreś dziecko pójdzie w ojca i będzie szukać smoły pod każdym kamieniem. Na jednego jakoś starcza mi cierpliwości.
- O czym marzysz?
- Pojechać z kupcami na południe i zobaczyć, skąd przychodzą przyprawy. Wrócić. Ale zobaczyć.
- Co lubisz jeść?
- Ja gotuję, to nie jem, tylko próbuję. Przy siedmiorgu dzieciach najlepiej smakuje ostatni pieróg, bo nikt go już nie chce.
- Smoki istnieją?
- U kupców z południa jest słowo na smoka. Brzmi jak kichnięcie. Od tamtej pory nie umiem się bać smoków.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Buty dla siedmiorga. Nauka w Brzezinach dla dwojga najzdolniejszych. A reszta schowana przed mężem, bo kupiłby łopatę na smołę.
- Znasz jakiś dowcip?
- Mąż mówi: znajdę smołę, będziemy bogaci. Ja mówię: znajdź najpierw drewno do pieca. Tyle lat to słyszę i tyle lat to mówię.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Pranie schnie, dzieci na dworze, cicho w chałupie. Prawie święto.
deszcz: Leje. Siedmioro w chałupie. Nie pytaj o więcej.
mgła: Mgła. Liczę dzieci dwa razy, zanim się ściemni. - Co o mnie myślisz?
- Obcy z Mszaru. Mów do mnie, ćwiczę ucho. Wy mówicie twardo.
Słyszę o tobie od kupców w Brzezinach. Mówią dobrze. Kupcy dobrze mówią tylko o tych, co płacą.
Swój jesteś. Siadaj do stołu, jak przyjdziesz. Pierogów starczy. Zawsze jakoś starcza.
O tobie mówią w trzech mowach, sama słyszałam. W każdej dobrze. - O sąsiadach
- Smolej: Mąż jest dobry, tylko za głośny. I za bardzo wierzy w to swoje błoto. Ktoś musi wierzyć, a ktoś liczyć.
Warga: Warga to warchoł. Ale o kurze… nie mów mężowi, co ci mówiłam o kurze.
Gadziuk: Gadziuk mądrze gada przy ławce. Zawsze tak gadał. Od młodości.
Maciejowa: Maciejowa wie wszystko, a czego nie wie, to sobie dopowie. Lepiej jej nie dawać okazji.
Inne tematy
- „Pierogi lepię z tym, co jest. Jak nic nie ma, to lepię z niczego i też jedzą. Siedmioro dzieci to siedem gąb i jeden mąż, który liczy się za trzy.”
- „Uczę się mowy kupców z południa. Przyjeżdżają do Brzezin z przyprawami. Smolej się śmieje. Niech się śmieje. Kiedyś będę z nimi handlować, a on będzie siedział na ławce.”
- „Kura? Zdechła, bo była stara. Ale nie mów tego Smolejowi. On potrzebuje wroga, żeby nie myśleć.”
Kategorie: Mieszkańcy · Basiorwyje