Ksiądz Piotr Baran
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Szczęść Boże.”
- „W niedzielę msza. Ławka też zaproszona, choć nie przyjdzie.”
- „Maciejowa! Gdzie mój różaniec?”
Prośby
- Słój dla proboszcza (poziom 22)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Ksiądz Piotr Baran kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Szczęść Boże. Piotr, tutejszy ksiądz. Tak, wiem, jestem podobny do sołtysa. To on jest podobny do mnie, ja byłem pierwszy, o kwadrans. Z Mszaru jesteś? Słyszałem, że macie tam świątynię z kamienia. My mamy drewnianą. Ale dzwon mamy głośniejszy, zapamiętaj.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Piotr Baran, ksiądz. Ten starszy z Baranów, o kwadrans. Kwadrans to niewiele, ale wystarczy, żeby brat do końca życia nie mógł mi tego darować.
- Czym się zajmujesz?
- Msza w niedzielę, chrzty, pogrzeby, spowiedź. A w tygodniu słucham, jak ludzie się kłócą o płot, i udaję, że to też posługa.
- Co tu w okolicy?
- Wieś mała, ale grzechy ma pełnowymiarowe. Każdy liczy cudze kury. A jak trzeba, stają razem. Dzwon to wie.
Brat od tamtej sprawy przy ławce chodzi bokiem. Wczoraj przyszedł do mnie do ogródka i nic nie powiedział. Jak na niego to bardzo dużo. - Masz rodzinę?
- Brat bliźniak, sołtys. Dzieliliśmy kołyskę, potem sklep, a teraz już tylko twarz. Na wspólne urodziny żaden nie chce przyjść pierwszy.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś uderzę w dzwon, a nikt nie przyjdzie. I że Maciejowa dowie się o czymś przede mną. To drugie dzieje się codziennie.
- O czym marzysz?
- Nowy dach na kościele. Gonty pamiętają moich poprzedników. Brat mówi, że gmina nie ma. Gmina nigdy nie ma, jak chodzi o kościół.
- Co lubisz jeść?
- Żeberka w miodzie od Maciejowej. Co niedzielę mówię, że to łakomstwo, i co niedzielę biorę dokładkę. Ksiądz też człowiek.
- Smoki istnieją?
- Ludzie z Brzezin mówią, że w górach za rzeką jest całe smocze gniazdo. W smoki wierzę. W ludzi z Brzezin trochę mniej.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Połowę na dach, połowę biednym. A jakby brat zapytał, powiem, że całość na dach. Niech się martwi, gdzie reszta.
- Znasz jakiś dowcip?
- Jak odróżnić księdza od sołtysa, skoro mają jedną twarz? Ksiądz przebacza za darmo, sołtys bierze za to podpis. Brat się nie śmieje. Ja tak.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie. Ogródek się cieszy, mięta pachnie aż za płotem.
deszcz: Pada. Szałwia pije, ławka siedzi w karczmie. Każdy ma swoją modlitwę.
mgła: Mgła. Dzwon we mgle niesie się dalej, wiesz? Jakby szukał ludzi po omacku. - Co o mnie myślisz?
- Obcy z Mszaru. Witaj. U nas obcego najpierw się ogląda, a potem zaprasza. Albo odwrotnie, zależy od Maciejowej.
Słyszę o tobie po mszy, pod kościołem. Dobre rzeczy. Złe ludzie mówią dopiero w karczmie.
Jesteś już nasz. Poznaję po tym, że brat na twój widok robi się czerwony. To dobry znak.
O tobie mówią w Brzezinach, przy katedrze. Ja się tam kiedyś uczyłem i nikt o mnie nie mówił. Trochę zazdroszczę. Grzech, wiem. - O sąsiadach
- Sołtys Paweł Baran: Mój brat chce do rady, jakby rada była niebem. Modlę się za niego. Głównie o rozum.
Maciejowa: Bez Maciejowej plebania by się zawaliła. A z Maciejową cała wieś wie o tym, zanim się zawali.
Babka Dobrochna: Babka ma swoje sposoby, ja mam swoje. Nie wchodzimy sobie w drogę. Lubczyk mi wypomina, ale niech jej będzie.
Malarz Chromy: Jakub to dobra dusza, której los nie oszczędzał. Czasem siada w ostatniej ławce i rysuje. Nie przeszkadzam mu.
Inne tematy
- „Brat ci mówił o sklepie? Mieliśmy razem jedyny sklep we wsi. On sprzedawał na zeszyt i liczył procent, ja dawałem na zeszyt i zapominałem. Wiesz, który z nas zbankrutował? Obaj. Ja poszedłem do seminarium w Brzezinach, on na sołtysa. Dziś on ma skrzynię, a ja mam dzwon.”
- „Dzwon bije na mszę, na pożar i na wielkie sprawy. Jak uderzę trzy razy, cała wieś przychodzi pod kościół, nawet ławka. Brat ma siekierę w skrzyni, a ja mam dzwon. Zobaczymy, kogo wieś szybciej posłucha.”
- „Szałwia, mięta, lubczyk. Babka Dobrochna mówi, że lubczyk księdzu niepotrzebny. Ma rację, ale ładnie pachnie. W tym ogródku mówię najważniejsze rzeczy we wsi. Rośliny nie powtarzają.”
- „Mszar większy od naszej wsi? Większy. Grzechów pewnie też macie więcej. Wszystko się wyrównuje.”
Kategorie: Mieszkańcy · Basiorwyje