Strona gryGraj ▸

Kramarka Kryśka

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kramarka Kryśka kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Kram U Kryśki, zapraszam! Mąka, sól, gwoździe, wino. Dziś nic nie ma, towar przywozi woźnica z Brzezin, a woźnica się spóźnia. To był kiedyś sklep Baranów, wiesz? Kupiłam go po nich za bezcen. Szyld przemalowałam trzy razy, a Baranowie i tak wyłażą spod farby. Jak oni sami.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Kryśka. Kram U Kryśki, dawniej sklep Baranów, ale tego się nie mówi. Ja mówię. Często.
Czym się zajmujesz?
Sprzedaję, co przywiezie woźnica z Brzezin. Mąka, sól, gwoździe, Bełkot. I zeszyt. Zeszyt to mój największy towar, tylko nikt za niego nie płaci.
Co tu w okolicy?
Dobra wieś dla kramu. Wszyscy muszą kupić, nikt nie ma czym zapłacić. Zeszyt rośnie, ja się starzeję.
Masz rodzinę?
Mąż Andrzej, cieśla. Siostrzenica Jolka, śpiewa. Mąż buduje, Jolka śpiewa, ja liczę. Ktoś musi.
Czego się boisz?
Że woźnica z Brzezin kiedyś nie przyjedzie. Wtedy wyjdzie, że kram to tylko półki i ja. A ja się nie sprzedam.
O czym marzysz?
Zamknąć zeszyt. Jeden dzień, kiedy wszyscy oddadzą. Popłakałabym się. Ze szczęścia albo z szoku.
Co lubisz jeść?
Ser kozi, jak jest. A jak nie ma, to to, co się nie sprzedało. Kramarka je to, czego ludzie nie chcą.
Smoki istnieją?
Smoka bym nie sprzedała, bo kto by kupił. Ale łuski tak. Wróbel w Brzezinach płaci za łuski, słyszałam.
Co zrobisz z workiem złota?
Zamknęłabym wszystkie zeszyty jednym ruchem. Ale nie, jednak nie. Długi trzymają ludzi blisko kramu.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi Smolej po Bełkot i mówi: na zeszyt. A ja: który? Bo jego to już trzeci tom.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie. Ławka pełna, Bełkot schodzi. Lubię ładną pogodę za to, co sprzedaję.
deszcz: Deszcz. Woźnica się spóźni, mąka zamoknie, ławka pójdzie do Wiolki. Same straty.
mgła: Mgła. Wtedy ludzie kupują na pamięć. Biorą, co zawsze. Wygodnie.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz. Płacisz gotówką? Bo zeszytu jeszcze nie masz.
O, słyszałam o tobie. Dobrze słyszałam. Tylko nie chwal się przy ławce, bo zaraz będą chcieli na twój rachunek.
Swój jesteś. Swoim daję na zeszyt. Ale ty płacisz, i tak jest lepiej. Nie psuj tego.
O tobie gadają w Brzezinach, woźnica mówił. Mógłbyś postać pod kramem. Ludzie by przyszli popatrzeć, a przy okazji coś kupili.
O sąsiadach
Sołtys Paweł Baran: Sołtys przechodzi koło kramu i nie patrzy na szyld, bo spod farby wyłazi jego nazwisko. Przemaluję czwarty raz. Może.
Cieśla Andrzej: Andrzej? Złoty mąż. Wszystko zbuduje. Czemu każdy mostek kosztuje gminę jak dwa, tego nie wiem. I nie pytam.
Jolka: Jolka śpiewa w kramie, to klienci zostają dłużej. Mówię jej, że od śpiewu mąka się nie sprzedaje. Sprzedaje się. Ale nie mów jej.
Smolej: Smolej ma u mnie zeszyt grubszy niż jego pole. A pole ma podobno ze smołą. To niech płaci smołą.

Inne tematy

  • „Słyszałam, że robisz ser z Gadziukową. Przynoś. Ser kozi jedzie z woźnicą do Brzezin i wraca jako pieniądze. Dojrzały biorę najchętniej, płacę więcej niż kupcy w mieście, nie mów nikomu. A jak twoja Mećka znowu przyjdzie mi jeść szyld, to ją zatrzymam za odsetki.”
  • „Bełkot znowu droższy? O grosz. Grosz to nie pieniądz. To czemu nie masz grosza?”
  • „Ławka pod moim kramem to najlepsza reklama. Siedzą i piją moje wino. Na zeszyt, bo gotówki nie mają. Mój zeszyt jest grubszy niż księga u księdza.”
  • „Sołtys nie lubi, jak mówię o sklepie. A ja lubię mówić o sklepie. Najbardziej przy nim.”
  • „Mąż buduje mostki. Każdy mostek we wsi jest jego. Sołtys dba o to, żeby każdy był jego. Nie pytaj jak.”
Kategorie: Mieszkańcy · Basiorwyje