Kramarka Kryśka
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Towar w piątek. Może.”
- „Ławka, ciszej tam!”
- „W Brzezinach mąka po dwa, u mnie po trzy. Za dowóz.”
Prośby
- Skrzynka Bełkotu (poziom 18)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kramarka Kryśka kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Kram U Kryśki, zapraszam! Mąka, sól, gwoździe, wino. Dziś nic nie ma, towar przywozi woźnica z Brzezin, a woźnica się spóźnia. To był kiedyś sklep Baranów, wiesz? Kupiłam go po nich za bezcen. Szyld przemalowałam trzy razy, a Baranowie i tak wyłażą spod farby. Jak oni sami.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kryśka. Kram U Kryśki, dawniej sklep Baranów, ale tego się nie mówi. Ja mówię. Często.
- Czym się zajmujesz?
- Sprzedaję, co przywiezie woźnica z Brzezin. Mąka, sól, gwoździe, Bełkot. I zeszyt. Zeszyt to mój największy towar, tylko nikt za niego nie płaci.
- Co tu w okolicy?
- Dobra wieś dla kramu. Wszyscy muszą kupić, nikt nie ma czym zapłacić. Zeszyt rośnie, ja się starzeję.
- Masz rodzinę?
- Mąż Andrzej, cieśla. Siostrzenica Jolka, śpiewa. Mąż buduje, Jolka śpiewa, ja liczę. Ktoś musi.
- Czego się boisz?
- Że woźnica z Brzezin kiedyś nie przyjedzie. Wtedy wyjdzie, że kram to tylko półki i ja. A ja się nie sprzedam.
- O czym marzysz?
- Zamknąć zeszyt. Jeden dzień, kiedy wszyscy oddadzą. Popłakałabym się. Ze szczęścia albo z szoku.
- Co lubisz jeść?
- Ser kozi, jak jest. A jak nie ma, to to, co się nie sprzedało. Kramarka je to, czego ludzie nie chcą.
- Smoki istnieją?
- Smoka bym nie sprzedała, bo kto by kupił. Ale łuski tak. Wróbel w Brzezinach płaci za łuski, słyszałam.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Zamknęłabym wszystkie zeszyty jednym ruchem. Ale nie, jednak nie. Długi trzymają ludzi blisko kramu.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi Smolej po Bełkot i mówi: na zeszyt. A ja: który? Bo jego to już trzeci tom.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie. Ławka pełna, Bełkot schodzi. Lubię ładną pogodę za to, co sprzedaję.
deszcz: Deszcz. Woźnica się spóźni, mąka zamoknie, ławka pójdzie do Wiolki. Same straty.
mgła: Mgła. Wtedy ludzie kupują na pamięć. Biorą, co zawsze. Wygodnie. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz. Płacisz gotówką? Bo zeszytu jeszcze nie masz.
O, słyszałam o tobie. Dobrze słyszałam. Tylko nie chwal się przy ławce, bo zaraz będą chcieli na twój rachunek.
Swój jesteś. Swoim daję na zeszyt. Ale ty płacisz, i tak jest lepiej. Nie psuj tego.
O tobie gadają w Brzezinach, woźnica mówił. Mógłbyś postać pod kramem. Ludzie by przyszli popatrzeć, a przy okazji coś kupili. - O sąsiadach
- Sołtys Paweł Baran: Sołtys przechodzi koło kramu i nie patrzy na szyld, bo spod farby wyłazi jego nazwisko. Przemaluję czwarty raz. Może.
Cieśla Andrzej: Andrzej? Złoty mąż. Wszystko zbuduje. Czemu każdy mostek kosztuje gminę jak dwa, tego nie wiem. I nie pytam.
Jolka: Jolka śpiewa w kramie, to klienci zostają dłużej. Mówię jej, że od śpiewu mąka się nie sprzedaje. Sprzedaje się. Ale nie mów jej.
Smolej: Smolej ma u mnie zeszyt grubszy niż jego pole. A pole ma podobno ze smołą. To niech płaci smołą.
Inne tematy
- „Słyszałam, że robisz ser z Gadziukową. Przynoś. Ser kozi jedzie z woźnicą do Brzezin i wraca jako pieniądze. Dojrzały biorę najchętniej, płacę więcej niż kupcy w mieście, nie mów nikomu. A jak twoja Mećka znowu przyjdzie mi jeść szyld, to ją zatrzymam za odsetki.”
- „Bełkot znowu droższy? O grosz. Grosz to nie pieniądz. To czemu nie masz grosza?”
- „Ławka pod moim kramem to najlepsza reklama. Siedzą i piją moje wino. Na zeszyt, bo gotówki nie mają. Mój zeszyt jest grubszy niż księga u księdza.”
- „Sołtys nie lubi, jak mówię o sklepie. A ja lubię mówić o sklepie. Najbardziej przy nim.”
- „Mąż buduje mostki. Każdy mostek we wsi jest jego. Sołtys dba o to, żeby każdy był jego. Nie pytaj jak.”
Kategorie: Mieszkańcy · Basiorwyje