Klaudyna
Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie patrz na buty. Buty są jeszcze z poprzedniego stylu.”
- „Nudno tu.”
- „Ojciec znowu ćwiczy przemówienie do rady. Przy lustrze.”
Prośby
- Suknia pani Wilczyńskiej (poziom 17)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Klaudyna kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie gap się. To jest styl, nie przebranie. Klaudyna. Córka sołtysa, ale to nie moja wina. Z Mszaru? Jak się tam ludzie noszą? Bo tu wszyscy chodzą albo jak na pogrzeb, albo jak na wesele, nic pomiędzy.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Klaudyna. Córka sołtysa, ale nad tym pracuję. Znaczy nad tym, żeby nikt tego nie pamiętał.
- Czym się zajmujesz?
- Szukam stylu. To jest praca. Cięższa niż w polu, bo w polu przynajmniej wiesz, co rośnie.
- Co tu w okolicy?
- Nudno. Wszyscy w brązie. Najciekawszy człowiek we wsi to Chromy, a on maluje rzeczy, których nie ma.
- Masz rodzinę?
- Ojciec chce mnie wydać do Brzezin, mama chce, żebym jadła, wujek ksiądz, żebym chodziła na mszę. A ja chcę, żeby ktoś zapytał, czego ja chcę.
- Czego się boisz?
- Że zostanę tu na zawsze i będę jak mama. Nie, że mama jest zła. Tylko że brązowa.
- O czym marzysz?
- Brzeziny. Własny kram z suknem, kolory z południa. I żeby nikt nie mówił, że zielone to grzech.
Urządzić dworek po swojemu. Ściany na czerwono. Ojciec mówi, że wypada na biało. Ojciec nie ma stylu. - Co lubisz jeść?
- Coś, czego tu nie ma. Przyprawy z południa. Smolejowa mówi, że kupcy wożą je do Brzezin. Kiedyś spróbuję.
- Smoki istnieją?
- Jakby tu był smok, to przynajmniej byłoby o czym gadać. A tak gadają o kurze Smoleja. Od roku.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Sukno, dużo sukna. I miejsce na wozie do Brzezin. W jedną stronę.
- Znasz jakiś dowcip?
- Wiesz, czym się różni moja skrzynia z ubraniami od wsi? W skrzyni co tydzień jest coś nowego.
- O sąsiadach
- Sołtys Paweł Baran: Ojciec ćwiczy przemówienia przed lustrem. Lustro już wie, jak on będzie rządził. Ja nie chcę wiedzieć.
Sołtysowa Danuta: Mama jest w porządku. Martwi się na zapas, za siebie, za ojca i za mnie. Ktoś w tym domu musi.
Malarz Chromy: Chromy jedyny tu rozumie, że kolor to coś więcej niż brąz. Szkoda, że nie ma farb.
Jolka: Jolka ma głos jak dzwon wujka. Gdyby jeszcze śpiewała coś innego niż wesela.
Inne tematy
- „Ojciec chce mnie wydać za kupca z Brzezin. Za syna Wróbla albo kogokolwiek z sakiewką. A ja jeszcze nie wiem, w jakim stylu chcę brać ślub.”
- „Ojciec dał mi dworek! No, obiecał. Na razie mam klucz i kufry. W dworku pachnie myszami i starą panią. Ale to mój styl. Tak zwany styl ruin.”
- „Chcę do Brzezin. Tam ludzie noszą kolory, a nie brąz i szary. Tu jak ktoś włoży zielone, to Maciejowa mówi, że grzech.”
- „W zeszłym tygodniu byłam na czarno. Teraz na zielono, bo zielone jest modne w Brzezinach. Tak mówią. Nikt nie wie, kto tak mówi.”
Kategorie: Mieszkańcy · Basiorwyje