Strona gryGraj ▸

Skarbniczka Gienia

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Skarbniczka Gienia kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Dzień dobry. Gienia. Liczę, co wieś ma, a czego nie ma. Czego nie ma, jest więcej. Pan sołtys jest bardzo zajętym człowiekiem. Nie przeszkadzaj mu, dobrze? On ma głowę do wielkich rzeczy.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Gienia. Liczę rachunki wsi. Lubię, jak się zgadza. A jak się nie zgadza, lubię wiedzieć dlaczego.
Czym się zajmujesz?
Księga rachunków w izbie sołtysa. Co weszło, co wyszło, co pan sołtys kazał zapisać pod inną nazwą. Żartuję. Prawie.
Co tu w okolicy?
Ludzie tu biedni, ale płacą. A jak nie płacą, to przepraszają. W Brzezinach nikt nie przeprasza, sprawdzałam.
Masz rodzinę?
Mama i ciotka. Pytają, kiedy wyjdę za mąż. Mówię, że jak się wszystko zgodzi w rachunkach. Czyli nigdy.
Czego się boisz?
Że kiedyś będę musiała coś powiedzieć głośno. Ja nie umiem głośno. Ja umiem w kolumnach.
O czym marzysz?
Żeby ktoś kiedyś powiedział mi dzień dobry tak, jak pan sołtys mówi do rajców. Z ukłonem. Głupie, wiem.
Co lubisz jeść?
Racuchy z jabłkami. Liczę, ile zjadłam. Potem przestaję liczyć.
Co zrobisz z workiem złota?
Policzyłabym. Dwa razy. Potem oddałabym do kasy gminy. Wiem, nikt tak nie robi. Dlatego ja.
Znasz jakiś dowcip?
Ile to dwa i dwa? Zależy, kto pyta. Jak rada, to cztery. Jak sołtys, to ile trzeba. To nie dowcip, ale ludzie się śmieją.
O sąsiadach
Sołtys Paweł Baran: Pan sołtys ma głowę do wielkich rzeczy. Do małych też, tylko ich nie lubi liczyć. Od tego jestem ja.
Pisarz Skorupka: Pan Skorupka zawsze stoi tak blisko, jak liczę. Mówi, że się uczy. Nie wiem czego, ja tylko dodaję.
Sołtysowa Danuta: Pani Danuta jest bardzo dobra. Dla wszystkich. Dla mnie też, aż mi trochę wstyd. Nieważne.

Inne tematy

  • „Wiesz, co jest najtrudniejsze w rachunkach? Nie dodawanie. Udawanie, że się nie widzi, co się dodało.”
  • „Stary sklep Baranów? Byłam wtedy dzieckiem. Pamiętam tylko, że pan Paweł zawsze miał ołówek za uchem. Do dzisiaj ma. Tylko teraz mniej liczy na głos.”
  • „Raz w miesiącu wożę rachunki do Brzezin, do ratusza. Tam liczą na wielkich stołach i nikt nie mówi dzień dobry. Wracam i cieszę się, że u nas wszyscy mówią. Za dużo, ale mówią.”
Kategorie: Mieszkańcy · Basiorwyje