Strona gryGraj ▸

Piekarka Urszula

W niedzielę na mszy, w piątek na targu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Rozmowa

Spoiler: co mówi Piekarka Urszula kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Urszula, piekarnia. Chleb od świtu, bułki do południa, a potem tylko okruchy i ja. Nie patrz na mąkę we włosach, to nie siwizna. Jeszcze nie. Chcesz chleba, przychodź rano, zanim Basia zje połowę.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Urszula, piekarka. Mąż mówi, że jestem piekarzową, ale to ja piekę. Mąż nosi worki. Nosił.
Czym się zajmujesz?
Wstaję przed dzwonem Longina, kładę się, zanim go usłyszę drugi raz. Zagniatam, sadzę, wyjmuję, sprzedaję. Potem zamiatam mąkę, która i tak wraca.
Co tu w okolicy?
Rzemieślnicy wstają ze mną. Kupcy przychodzą, jak wszystko wystygnie, i narzekają, że nie ciepłe. Za to płacą więcej, to niech narzekają.
Masz rodzinę?
Basia, pyskata po ojcu. Julian, mąż, teraz w szpitalu. I zakwas po matce. Zakwas jest najstarszy w rodzinie.
Czego się boisz?
Że Basia zostanie sama z zakwasem. Ona go nie umie dokarmiać.
O czym marzysz?
Przespać jeden ranek. Jeden. I obudzić się, jak ktoś inny już napalił w piecu.
Co lubisz jeść?
Przypalona skórka z dna pieca. Tego nie sprzedam, to zjadam. Najlepsze, co upiekłam, zawsze jest przypalone.
Smoki istnieją?
Smok by się przydał. Do pieca. Wiesz, ile drewna idzie na jeden wypiek?
Co zrobisz z workiem złota?
Lekarz z daleka dla Juliana. Potem nowy piec, kamienny, na dwa wypieki naraz. W tej kolejności, choć piec by się obraził.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi rajca do piekarni i pyta, czemu bułki takie małe. A ja: żeby panu rajcy łatwiej było liczyć. Nie zaśmiał się. Policzył.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ciepło, ciasto rośnie samo. W taki dzień mogłabym pozwolić Basi spać dłużej. Nie pozwalam.
deszcz: Deszcz, wilgoć, mąka się zbija. Chleb z deszczu jest cięższy. Za to więcej kosztuje, bo cięższy.
mgła: Mgła, a zapach chleba idzie przez nią aż na rynek. Ludzie trafiają po zapachu. Najlepsza reklama.
Co o mnie myślisz?
Nowy? Chleb rano, bułki do południa. Zapamiętaj, w Brzezinach przyda ci się bardziej niż miecz.
Basia mówi o tobie, że masz ciekawe buty. U niej to komplement.
Ty jesteś swój. Swoim odkładam bochenek z brzegu, ten najbardziej przypieczony.
O tobie gadają w kolejce po chleb. Kolejka po chleb wie wszystko pierwsza.
O sąsiadach
Basia: Moja. Biega po rynku i zbiera dla mnie plotki. Płacę jej bułką. Uczciwiej niż rada płaci za swoje.
Sołtys Bartłomiej: Sołtys sprzedaje mąkę. Za co, tego nie mówi. Za ile, też nie. Wiem tylko, za ile ja.
Młynarz Medard: Medard mówi o rzece jak o żonie, a ja o piecu jak o mężu. Oboje mamy w domu kogoś, kto grzeje albo płynie.
Siostra Apolonia: Siostra Apolonia pilnuje Juliana. Sucha jak suchar, ale uczciwa. Suchary też są uczciwe.

Inne tematy

  • „Piekę na pół pieca. Mąka niby jest, tylko jakaś ciemna, ciężka, ciasto nie chce rosnąć. Mówię do niego jak do dziecka: rośnij. Nie rośnie. Dzieci też nie słuchają.”
  • „Mąż leży w szpitalu u siostry Apolonii. Gorączka, trzeci tydzień. Basi mówię, że tata pojechał po drożdże. Myśli, że drożdże są bardzo daleko. Nie wyprowadzam jej z błędu.”
  • „Mąkę biorę z młyna Medarda, a ziarno do młyna daje Sołtys. Sołtys sprzedaje i nie mówi, za ile kupił. Medard miele i nie mówi nic. A ja piekę i muszę gadać za trzech, bo klient pyta, czemu chleb ciemny.”
  • „Myślisz, że piekarz śpi? Piekarz zagniata o północy, sadzi do pieca przed świtem i śpi na stojąco w południe. Dlatego rano jestem miła. Po południu lepiej nic nie kupuj.”
  • „Halszka, ta, co wróciła spod bagna, kupuje u mnie co rano i zjada w drodze. Pół rynku płakało, jak szła pierwszy raz. Ja nie, miałam ręce w cieście. Ale bułkę jej potem dałam za darmo. Nie mów nikomu, bo każdy zacznie wracać spod bagna.”
  • „Rada zamówiła u mnie sto bułek na toast za Mszar. Zapłaciła za osiemdziesiąt. Dwadzieścia bułek to też wojna, tylko mała.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny