Brat Tobiasz
Tylko w dzień, w deszcz chowa się pod dach, ma swoją trasę.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Atrament schnie wolno w mokrym.”
- „Pokój z tobą.”
Prośby
- Habit brata Anzelma (poziom 22)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Brat Tobiasz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Brat Tobiasz, z klasztoru. Przepisuję czary, które ktoś kiedyś rzucił, żeby ktoś inny mógł rzucić je znowu. Nie pytaj, czy wierzę. Przepisuję.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Brat Tobiasz, z klasztoru. Przepisuję czary. Ręka drży mi tylko przy ognistych.
- Czym się zajmujesz?
- Przepisuję czary ze starych ksiąg na świeże karty. Zapisane słowo działa, nawet gdy przepisujący wątpi. To mnie pociesza i martwi zarazem.
- Co tu w okolicy?
- Między katedrą a łęgami ludzie modlą się głośniej niż gdzie indziej w Brzezinach. Bo bliżej niedźwiedzi.
- Masz rodzinę?
- Bracia w klasztorze. Anzelm najczęściej w łaźni, reszta w kaplicy. Oni są moją rodziną, choć Anzelm przynosi do domu zapach pary.
- Czego się boisz?
- Pomyłki w przepisywaniu. Jedna zła litera i czar, który miał leczyć, parzy. Zdarzyło się raz. Brat przeżył. Wybaczył mi po roku.
- O czym marzysz?
- Przepisać całą księgę bez jednego kleksa. W Brzezinach jest mokro, atrament nie schnie, więc marzę dalej.
- Co lubisz jeść?
- W piątki post, w inne dni kasza. Ale jak ktoś przyniesie węgorza od Jadzi, przeor patrzy w drugą stronę.
- Smoki istnieją?
- Wierzę w to, co opisano w trzech różnych księgach. Smoki opisano w siedmiu. Wierzę siedem razy.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi kupiec do spowiedzi i pyta, ile kosztuje rozgrzeszenie. Ja mu: nic. A on: to podejrzane. Cóż, Brzeziny.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Atrament schnie, zanim zdążę pomyśleć. Dobry dzień na przepisywanie.
deszcz: Deszcz. Karty falują, litery płyną. Dziś nie przepisuję, dziś się modlę.
mgła: Mgła od łęgów. Dzwon brzmi wtedy, jakby bił pod wodą. - Co o mnie myślisz?
- Pokój z tobą, wędrowcze. Brzeziny mało kogo witają za darmo, więc ja witam.
Słyszałem twoje imię w kaplicy. Ktoś się za ciebie modlił. Nie ja, ale się przyłączyłem.
Robisz dobre rzeczy. Nie zawsze ładne, ale dobre. Jedno z drugim rzadko chodzi w parze.
Kiedyś ktoś przepisze twoją historię. Oby bez pomyłek. - O sąsiadach
- Mnich Anzelm: Brat Anzelm wraca z łaźni z wieściami, z łęgów z ziołami, a raz bez habitu. Kocham go jak brata. Bo jest bratem.
Rajca Hieronim: Rajca daje na klasztor co roku. Mniej, niż obiecuje, więcej, niż musi. Modlę się za niego. Trochę mniej, niż obiecałem.
Praczka Wikta: Wikta pierze nam habity za darmo. Mówi, że za grzechy. Nie pytam, za czyje.
Inne tematy
- „Znasz nasz dzwon? Bije o świcie i o zmierzchu. Między jednym a drugim miasto udaje, że nie stoi na bagnie.”
- „Za dzielnicą kościelną, na południu, zaczynają się łęgi. Olchy, dęby, starorzecze. Brat Anzelm poszedł tam po zioła i wrócił bez habitu, tak uciekał przed niedźwiedziem. Ale zioła przyniósł, trzeba mu przyznać.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny