Strona gryGraj ▸

Skupowy Teofil

Tylko w dzień, w niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Skupowy Teofil kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Dzień dobry, dzień dobry, proszę bardzo. Teofil, skup ryb, z ramienia państwa Wróblów. Waga z pieczęcią rady, wszystko według stawek. Proszę nie stawać na desce, ona… liczy się do wagi. Żart. Przepraszam.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Teofil. Skupowy. Z ramienia państwa Wróblów. Proszę nie brać tego do siebie.
Czym się zajmujesz?
Ważę ryby, odejmuję wodę, płacę według stawki rady, zapisuję w księdze. Dwa razy, bo pan Wróbel sprawdza raz.
Co tu w okolicy?
Kępa jest… bardzo ładna. Naprawdę. Ludzie trochę… nieufni. Mają powody. Ja bym też był.
Masz rodzinę?
Mieszkam w mieście, sam. Ojciec łowił. Kiedyś. Gdzieś. Proszę nie pytać, gdzie.
Czego się boisz?
Że pan Wróbel kiedyś sam przyjdzie i przeważy wszystko jeszcze raz. Dokładnie. Na swojej wadze.
O czym marzysz?
Żeby ktoś na Kępie powiedział mi dzień dobry pierwszy. Tylko tyle. Nie liczę na więcej. Liczę dużo, ale na to nie.
Co lubisz jeść?
Węgorz. Wędzony. Od… od kogoś. Nie mogę kupić od Bronisławy, bo by mnie otruła. Proszę nie mówić, że lubię jej węgorza.
Smoki istnieją?
Ile byłaby warta łuska smoka w skupie? Stawki nie ma. Gdyby była, byłaby za niska. Wszystkie są.
Co zrobisz z workiem złota?
Oddałbym. Komuś. Nie wiem komu. Wróble mają dość. Może Kępie. Ale Kępa by nie wzięła, bo ode mnie.
Znasz jakiś dowcip?
Ryba mówi do wagi: ile ważę? Waga na to: a ile chcesz, żebym pokazała? Nie, to nie żart. Przepraszam. To znaczy… żart.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho. Ryba nie kapie, waga uczciwa. Nikt się nie kłóci. Prawie nikt.
deszcz: Deszcz. Wszystko mokre, odejmuję wodę, ludzie krzyczą. Najgorsze dni.
mgła: We mgle nikt nie widzi, ile pokazuje waga. Nawet ja. Czasem to… lepiej.
Co o mnie myślisz?
Dzień dobry, przepraszam. Ryby na wagę?
Słyszałem o panu w mieście. Pan Wróbel też słyszał.
Pan mówi mi dzień dobry. Tu na Kępie to rzadkie. Dziękuję.
O panu się mówi w ratuszu. Rajca. Wróble. Wszyscy. Ja też, ale cicho.
O sąsiadach
Ważnik Albin: Albin ma swoją wagę, ja mam swoją, obie z pieczęcią, a wychodzi różnie.
Kupiec Wróbel: Pan Wróbel jest bardzo dokładny. Bardzo. Czasem w nocy liczę, czy dość.
Wojsław Węgorz: Wojsław mówi, że liczę nie swoje. Ma rację. Swoje liczę tylko nocą.
Wędzarka Bronisława: Bronisława obiecuje mi ości. Jej węgorz jest najlepszy w Brzezinach. Proszę jej nie mówić.
Jadzia od ryb: Jadzia od ryb kupuje od Kępy na boku. Wiem. Nie zapisuję. Proszę nie pytać czemu.
Feliks Wróbel: Młody pan Feliks przyszedł raz do skupu. Pomylił wagę z krzesłem. Zapisałem jako odwiedziny.

Inne tematy

  • „Skup płaci według stawki rady za funt. Ryba mokra waży więcej, więc odejmuję wodę. Rybacy myślą, że odejmuję im. Ja odejmuję wodę. Woda nie jest rybą. Tak mówi stawka.”
  • „Albin w mieście ma swoją wagę, ja mam swoją. Obie z pieczęcią rady. A wychodzi różnie. Raz u niego więcej, raz u mnie. Nie mówię, która kłamie. Mówię, że obie mają pieczęć.”
  • „Pan Wróbel jest bardzo zadowolony z Kępy. Liczby się zgadzają. Prawie zawsze. Jak się nie zgadzają, to ja tłumaczę. Dobrze tłumaczę. Nie wiem, jak długo jeszcze.”
  • „Mnie tu nie lubią. Wiem. Bronisława mi ości obiecuje, Zofia patrzy na buty. A ja znam ten staw. Wiem, gdzie bierze węgorz. Nieważne skąd. Wiem.”
  • „Waga czasem się trochę… przesuwa. Wilgoć, deska pracuje. W którą stronę? To zależy od deski. Proszę nie pytać, ja tylko ważę. Ja tylko ważę.”
  • „Mój ojciec też łowił. Gdzieś. Daleko stąd. Bardzo daleko. Dobrze, że już nie łowi. Dlaczego pan pyta? Ryby proszę na wagę.”
  • „Już zamykam, już idę do miasta. Nocą na Kępie nie zostaję. Nie dlatego, że się boję. Bo… rachunki. Trzeba w domu przepisać.”
  • „Od kiedy stoi most, z Mszaru przyjeżdżają z rybą solą i tym swoim suszem. Pan Wróbel chce więcej skupu, mniejszą stawką. Policzyłem, co to znaczy dla Kępy. Nie powiem, co wyszło.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny