Strona gryGraj ▸

Sieciarka Tekla

Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy, w deszcz chowa się pod dach.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Sieciarka Tekla kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie stawaj mi na sieci, bo zapłacisz i to nie rybą. Tekla. Sieci i więcierze, łatam, wiążę, sprzedaję. Jak chcesz pogadać, to siadaj i trzymaj ten koniec. Rąk mi brakuje, języka nie.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Tekla. Sieciarka. Wdowa, jak już pytasz. Wszyscy pytają oczami, ty przynajmniej ustami.
Czym się zajmujesz?
Łatam sieci, wiążę więcierze. Rybak bez sieci to człowiek z kijem nad wodą. Ja daję mu sieć. Za resztę nie odpowiadam.
Co tu w okolicy?
Staw, kładka, kapliczka. Wszystko blisko. Za blisko czasem.
Masz rodzinę?
Syn, Antek. Mąż był. Imię ma na desce. Tyle rodziny.
Czego się boisz?
Że Antek wejdzie do stawu za daleko. Codziennie się boję. Codziennie mu mówię. Codziennie wchodzi.
O czym marzysz?
Żeby Antek został szewcem. Albo piekarzem. Byle czymś, co nie pływa.
Co lubisz jeść?
Co zostanie. Antek je pierwszy. Ja jem to, czego on nie chce. Zwykle ości.
Smoki istnieją?
Smoki. W mieście się nimi przejmują. Na Kępie wiemy, co zabija naprawdę. Woda.
Co zrobisz z workiem złota?
Antka bym wysłała do nauki w mieście. Daleko od stawu. A siebie… nie wiem. Ja już jestem, gdzie jestem.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta mnie Kleofas, czemu nie wyjdę drugi raz za mąż. Mówię: jednego mi staw wziął, a ty nawet pływać nie umiesz.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie. Rybacy na wodzie, ja przed domem. Wszyscy na swoim miejscu.
deszcz: W deszczu sieć ciężka, ręce zimne. Ale łatać trzeba.
mgła: Mgła. Nie lubię mgły. Wołam Antka co chwilę.
Co o mnie myślisz?
Nie stawaj na sieci, obcy.
Słyszałam o tobie. Nie od Bronisławy, więc może prawda.
Swój. Możesz siadać i trzymać koniec.
Imię masz na ustach całych Brzezin. Lepiej tam niż na desce.
O sąsiadach
Wojsław Węgorz: Stary dobry, ale za dużo milczy przy kapliczce.
Antek: Antek. Moje słońce i moje utrapienie.
Wędzarka Bronisława: Gęba jak dzwon w katedrze, serce dobre. Nie mów jej, że tak powiedziałam.
Gęsiarka Agnieszka: Gada z gęsiami. Mnie by się nie chciało. Ale rozumiem.
Przewoźnik Kleofas: Gada za trzech, a do wody nie wchodzi. Ciekawe czemu.
Proboszcz Benedykt: Proboszcz przyszedł raz pobłogosławić kapliczkę. Zostawił świecę. Lepszy niż myślałam.

Inne tematy

  • „Oczko na płotkę, oczko na węgorza, oczko na głupka, co wlezie do stawu bez pytania. To ostatnie największe. Drogowskaz stoi, kto nie z Kępy, niech nie łowi. Czytać umiesz?”
  • „Mój nie wrócił z sieci. Parę lat temu. Imię ma na desce w kapliczce. Raz w tygodniu ścieram z niego kurz. Częściej nie, bo by się przyzwyczaił.”
  • „Antek? Gdzieś w błocie. Łapie pijawki dla cyrulika i żaby dla siebie. Chce być rybakiem jak tata. Niech chce. Byle nie za bardzo.”
  • „Wojsław stary dobry. Ale za dużo milczy przy kapliczce. Ja tam gadam z moim, a on stoi i nic. Jakby się bał, że ktoś mu odpowie.”
  • „Agnieszka gada do gęsi po imieniu. Do ludzi już nie bardzo. Mówię jej, że gęś to nie człowiek. A ona, że właśnie dlatego.”
  • „Na desce, na samym dole, „Mały, co nie wrócił z sieci”. Nie pytaj mnie. Nie mój. Kto wyrył, ten wie. Ja łatam sieci, nie stare sprawy.”
  • „Niedziela. Wszyscy idą do katedry, a ja do kapliczki. Tu bliżej i proboszcz nie liczy, ile kto rzucił na tacę.”
  • „Mówią, żeś kogoś spod mostu wyciągnął, od trolla. Dobrze. Jak ktoś ma wrócić do domu, to niech wraca. Za dużo imion na tej desce.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny