Sieciarka Tekla
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy, w deszcz chowa się pod dach.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Oczko, węzeł, oczko.”
- „Nie depcz mi sieci.”
- „Trzymaj ten koniec, jak już stoisz.”
Prośby
- Świece w kapliczce (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Sieciarka Tekla kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie stawaj mi na sieci, bo zapłacisz i to nie rybą. Tekla. Sieci i więcierze, łatam, wiążę, sprzedaję. Jak chcesz pogadać, to siadaj i trzymaj ten koniec. Rąk mi brakuje, języka nie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Tekla. Sieciarka. Wdowa, jak już pytasz. Wszyscy pytają oczami, ty przynajmniej ustami.
- Czym się zajmujesz?
- Łatam sieci, wiążę więcierze. Rybak bez sieci to człowiek z kijem nad wodą. Ja daję mu sieć. Za resztę nie odpowiadam.
- Co tu w okolicy?
- Staw, kładka, kapliczka. Wszystko blisko. Za blisko czasem.
- Masz rodzinę?
- Syn, Antek. Mąż był. Imię ma na desce. Tyle rodziny.
- Czego się boisz?
- Że Antek wejdzie do stawu za daleko. Codziennie się boję. Codziennie mu mówię. Codziennie wchodzi.
- O czym marzysz?
- Żeby Antek został szewcem. Albo piekarzem. Byle czymś, co nie pływa.
- Co lubisz jeść?
- Co zostanie. Antek je pierwszy. Ja jem to, czego on nie chce. Zwykle ości.
- Smoki istnieją?
- Smoki. W mieście się nimi przejmują. Na Kępie wiemy, co zabija naprawdę. Woda.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Antka bym wysłała do nauki w mieście. Daleko od stawu. A siebie… nie wiem. Ja już jestem, gdzie jestem.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie Kleofas, czemu nie wyjdę drugi raz za mąż. Mówię: jednego mi staw wziął, a ty nawet pływać nie umiesz.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie. Rybacy na wodzie, ja przed domem. Wszyscy na swoim miejscu.
deszcz: W deszczu sieć ciężka, ręce zimne. Ale łatać trzeba.
mgła: Mgła. Nie lubię mgły. Wołam Antka co chwilę. - Co o mnie myślisz?
- Nie stawaj na sieci, obcy.
Słyszałam o tobie. Nie od Bronisławy, więc może prawda.
Swój. Możesz siadać i trzymać koniec.
Imię masz na ustach całych Brzezin. Lepiej tam niż na desce. - O sąsiadach
- Wojsław Węgorz: Stary dobry, ale za dużo milczy przy kapliczce.
Antek: Antek. Moje słońce i moje utrapienie.
Wędzarka Bronisława: Gęba jak dzwon w katedrze, serce dobre. Nie mów jej, że tak powiedziałam.
Gęsiarka Agnieszka: Gada z gęsiami. Mnie by się nie chciało. Ale rozumiem.
Przewoźnik Kleofas: Gada za trzech, a do wody nie wchodzi. Ciekawe czemu.
Proboszcz Benedykt: Proboszcz przyszedł raz pobłogosławić kapliczkę. Zostawił świecę. Lepszy niż myślałam.
Inne tematy
- „Oczko na płotkę, oczko na węgorza, oczko na głupka, co wlezie do stawu bez pytania. To ostatnie największe. Drogowskaz stoi, kto nie z Kępy, niech nie łowi. Czytać umiesz?”
- „Mój nie wrócił z sieci. Parę lat temu. Imię ma na desce w kapliczce. Raz w tygodniu ścieram z niego kurz. Częściej nie, bo by się przyzwyczaił.”
- „Antek? Gdzieś w błocie. Łapie pijawki dla cyrulika i żaby dla siebie. Chce być rybakiem jak tata. Niech chce. Byle nie za bardzo.”
- „Wojsław stary dobry. Ale za dużo milczy przy kapliczce. Ja tam gadam z moim, a on stoi i nic. Jakby się bał, że ktoś mu odpowie.”
- „Agnieszka gada do gęsi po imieniu. Do ludzi już nie bardzo. Mówię jej, że gęś to nie człowiek. A ona, że właśnie dlatego.”
- „Na desce, na samym dole, „Mały, co nie wrócił z sieci”. Nie pytaj mnie. Nie mój. Kto wyrył, ten wie. Ja łatam sieci, nie stare sprawy.”
- „Niedziela. Wszyscy idą do katedry, a ja do kapliczki. Tu bliżej i proboszcz nie liczy, ile kto rzucił na tacę.”
- „Mówią, żeś kogoś spod mostu wyciągnął, od trolla. Dobrze. Jak ktoś ma wrócić do domu, to niech wraca. Za dużo imion na tej desce.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny