Strona gryGraj ▸

Sinis Zginacz Sosen

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Sinis Zginacz Sosen kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ej! Wędrowiec! Nie bój się, nie bój, ja tu tylko mieszkam. Między sosnami. Sinis jestem. Ludzie mówią na mnie Zginacz Sosen. Po dziadku. Dziadek zginał sosny gołymi rękami, taki był chłop. Ja też zginam, ale gorzej. Siadaj na pieńku. Skąd idziesz? Z Trojzeny? Pieszo? Ho, ho. Odważny. Albo głupi. Na Istmie to jedno i to samo, mówią.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Sinis. Zginacz Sosen. Po dziadku. Uprzejmy człowiek z lasu. Zapytaj kogokolwiek. Nikt nie powie złego słowa. Nikt, kto by mógł.
Czym się zajmujesz?
Zginam sosny. Na drogę, na płoty, na pułapki na dziki. Wszystko się da z sosny, jak się ją dobrze zegnie.
Co tu w okolicy?
Istm. Wąsko tu, z jednej strony morze, z drugiej morze, w środku las. Kto idzie z Peloponezu do Aten, idzie przeze mnie. Ładnie, nie?
Masz rodzinę?
Dziadek Sinis, ojciec Sinis, ja Sinis. Ioksydzi w szparagach to też rodzina. Daleka. Wstydzą się mnie. Ja się ich nie wstydzę. Przynajmniej nie uciekam w krzaki.
Czego się boisz?
Że sosny przestaną rosnąć. I chłopaków z maczugą. Takich z Trojzeny.
O czym marzysz?
Żeby ktoś mi kiedyś pomógł przy sośnie i nie poleciał. Byłby pierwszy. Zostałby moim przyjacielem. Na zawsze.
Co lubisz jeść?
Szyszki? Nie. Dzik. Dzik z rożna nad sosnowym ogniem. Pachnie żywicą.
Smoki istnieją?
Smok? Gdyby przyszedł na Istm, zgiąłbym dla niego sosnę. Największą. Zobaczylibyśmy, jak daleko lata smok.
Co zrobisz z workiem złota?
Ładny worek. Zawiesiłbym go na czubku zgiętej sosny i czekał, kto po niego sięgnie.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi wędrowiec i pyta: czemu te sosny takie krzywe? A ja: bo wędrowcy je trzymają za słabo. … Śmieszne? Mnie śmieszy. Codziennie.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Żywica płynie, sosny miękkie. Dobra pogoda na zginanie.
deszcz: Deszcz. Sosny śliskie. Lina się ślizga. Nie lubię, wszystko leci nie tam, gdzie trzeba.
mgła: Mgła w lesie. Ludzie nie widzą, gdzie idą. Ja widzę.
Co o mnie myślisz?
Wędrowiec! Pomożesz przy sośnie?
A, ty! Wróciłeś z zarośli!
Ty jesteś twardy. Rzadko widuję takich drugi raz.
O tobie gadają. Że mądry. Mądrzy nie pomagają przy sosnach. Szkoda.
Co słychać?
Sosna czeka.
Lina nowa, mocna.
Wróciłeś! Jeszcze raz?
O sąsiadach
Perigune z Ioksydów: Siostrzyczka w szparagach. Chowa się przede mną jak prababka przed tamtym. Rodzinny zwyczaj.
Asklepiada Machaon Młodszy: Lekarz z Epidauros. Odsyłam mu ludzi z połamanymi kośćmi. Mówię, że spadli z drzewa. Bo spadli.
Stara Faja: Faja za lasem. Gruba baba, groźna. Nie zginam przy niej sosen, bo by mi oddała.
Skiron: Skiron? Kuzyn po fachu. On ma miskę, ja mam sosny. Każdy ma swój sposób.

Inne tematy

  • „Dobrze, że jesteś. Patrz, ta sosna. Trzeba ją zgiąć do ziemi i przywiązać, bo wozy nie przejadą. Na drogę dla wozów, rozumiesz, dla handlu, dla wszystkich. Ja trzymam czubek, ty pchasz pień, potem się zamienimy. We dwóch to chwila. Sam nie dam rady, ręce już nie te co u dziadka. Pomożesz? No. Wiedziałem, że masz dobre serce. Wszyscy, co tędy idą, mają dobre serce.”
  • „Wróciłeś! Z zarośli! Ha! Mało kto wraca tak szybko. Widzisz, jak sosna lubi się prostować? Ma charakter, jak ja. Spróbujemy jeszcze raz? Teraz potrzymam mocniej. Słowo. … No co tak patrzysz. Słowo Sinisa to słowo.”
  • „Dziadka zabił jeden taki z Trojzeny. Chłopak z maczugą. Zrobił mu to samo, co dziadek robił innym. Mówią, że to sprawiedliwość. Ja mówię, że to brak wyobraźni. Dziadek przynajmniej sam wymyślił sosny.”
  • „Las jest mój. Sosny, ścieżki, ludzie w sosnach, wszystko moje. Ioksydzi siedzą na skraju w szparagach i myślą, że ich nie widzę. Widzę. To krewni, dalecy. Niech siedzą. Krewnych się nie zgina. Chyba że bardzo trzeba.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar