Przewoźnik z Faleronu
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Hej, łódka! To ja.”
- „Byle nie pod wiatr.”
- „Mewy z Faleronu, uważaj na rybę.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Przewoźnik z Faleronu kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Faleron, stary port Aten. Do Pelorii płynę, do Trojzeny płynę, gdzie chcesz, byle nie pod wiatr. Przewoźnik jestem. Imienia nie pamiętają nawet w porcie, wołają: hej, łódka. Tu, na tej plaży, wysiedli kiedyś ci, co wrócili z Krety. Tezeusz złożył ofiarę, posłał herolda do miasta z dobrą wieścią. I nikt jeszcze nie wiedział, że ojciec już leży pod skałą.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Przewoźnik z Faleronu. Hej, łódka, tak mnie wołają. Lubię to imię. Krótkie i wiadomo, do kogo.
- Czym się zajmujesz?
- Wożę. Do Pelorii, do Trojzeny, gdzie kto chce, byle nie pod wiatr. Między kursami łowię i gadam z mewami.
- Co tu w okolicy?
- Faleron, stary port Aten. Plaża, łodzie, mewy. Tu wysiedli ci z Krety. Teraz wysiadają ryby.
- Masz rodzinę?
- Ojciec przewoźnik, dziad przewoźnik. Dziad przewiózł herolda, który niósł do Aten dobrą wieść z Krety. Nikt mu nie podziękował. Wszyscy płakali.
- Czego się boisz?
- Że Ateny zbudują nowy port i Faleron umrze. Już buduje się coś za cyplem. Słyszę młotki.
- O czym marzysz?
- Popłynąć raz okrętem Tezeusza. Tym, co stoi w Atenach. Nawet jak już nie ma w nim ani jednej starej deski.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z ogniska na plaży, z solą z Megary. Nie mów strażnikowi, że z Megary.
- Smoki istnieją?
- Smok morski? Widziałem coś długiego przy Skałach Skirona. Kupcy mówią, że to żółw. Żółw długi? Może to był żółw z ambicjami.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Nowa łódź, ale stare wiosła. Wiosła się dociera latami. Łódź się kupuje.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile desek trzeba wymienić w łodzi, żeby to była inna łódź? Wszystkie. Ile trzeba wymienić, żeby żona zauważyła? Ani jednej, wystarczy, że ją pomalujesz.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Wiatr od lądu, słońce. Do Pelorii jak z górki.
deszcz: Deszcz. Nie płynę. Mewy też nie latają.
mgła: Mgła. Płynę na słuch, przy brzegu. Pod Skałami Skirona słychać fale z daleka. - Co o mnie myślisz?
- Płyniesz? Byle nie pod wiatr.
A, ty. Znowu w drogę?
Ty jesteś swój. Wiosło dla ciebie zawsze się znajdzie.
O tobie śpiewają żeglarze z Pelorii. Ja nie śpiewam. Ja wiosłuję w rytm. - Co słychać?
- Mewy bezczelne.
Wiatr dobry.
Żeglarze z Pelorii przywieźli nową wieść o Tezeuszu. - O sąsiadach
- Sternik Fajaks: Fajaks z Trojzeny. Mówi, że szybszy ode mnie. Niech mówi.
Strażnik bramy: Strażnik od bramy. Bierze cło od soli. Ode mnie nie bierze, bo ja go wożę do żony na drugą stronę zatoki.
Stara Ateńczyczka: Stara spod skały. Pamięta żagiel. Ja pamiętam, co opowiadał dziad o heroldzie. Razem mamy całą historię.
Kapłan z rodu Fytalidów: Kapłan znad rzeki. Daje figi. Mewy też by chciały.
Inne tematy
- „Okręt Tezeusza stoi w Atenach do dziś. Trzydzieści wioseł. Co zbutwieje, to wymieniają, deska po desce. Dziad mówił, że z tamtego drewna nie zostało już nic. I kłócą się ludzie w porcie: czy to jeszcze jego okręt, czy już nie? Ja mówię: dopóki pływa i ktoś mówi „okręt Tezeusza”, to jego. Kowal mówi, że nie. Kowal jest uparty, a ja mam łódkę. Łódka też już nie ta sama co u ojca.”
- „Faleron to była cała plaża łodzi. Teraz Ateny budują nowe porty, większe, a tutaj zostali starzy i ja. Lubię. Cicho, piasek, mewy. Mewy z Faleronu są najbezczelniejsze w całej Attyce. Jedna mi raz ukradła rybę z ręki, jak ją jeszcze trzymałem w zębach. Nie pytaj.”
- „Żeglarze z Pelorii śpiewają dalej po staremu: nić, ciemność, potwór pada. W porcie wszyscy znają. Dzieci śpiewają, mewy chyba też. Stara pieśń jak stara łódka. Nikt nie pyta, ile desek wymienili.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar