Gospodarz Damastes
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Gość! Wejdź!”
- „Każde łóżko pasuje każdemu.”
- „Za darmo, za darmo.”
- „Późno już. Pościelić?”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Gospodarz Damastes kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Gość! O, gość, gość, wejdź, proszę, nie stój na drodze, tam kurz i zbóje. Damastes jestem, gospodarz. Gospoda pod Erineos, pod dzikim figowcem, najlepsza między Eleusis a Atenami. Jedyna, to prawda, ale i tak najlepsza. Zmęczony jesteś, widzę po nogach. Zjesz? Wypijesz? A potem spać. Mam łóżka, jakich nigdzie nie ma. Naprawdę nigdzie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Damastes, gospodarz. Niektórzy mówią Polypemon. Inni mówią brzydko. Ja mówię: gospodarz. Najlepszy między Eleusis a Atenami.
- Czym się zajmujesz?
- Ścielę łóżka. Gotuję soczewicę. Przyjmuję gości. Dbam, żeby wszystko pasowało. Lubię, jak wszystko pasuje.
- Co tu w okolicy?
- Erineos, dziki figowiec przy drodze. Cicho tu, spokojnie, nikt nie przeszkadza. Goście śpią długo. Bardzo długo.
- Masz rodzinę?
- Ojciec był gospodarzem tu, w tym samym domu, z tymi samymi łóżkami. Dziad też. Rodzinny dar: łóżko na każdy wzrost.
- Czego się boisz?
- Gości, którzy nie chcą się położyć. Takich, co stoją przy drzwiach i patrzą na topór na haku. Nieuprzejmi ludzie.
- O czym marzysz?
- Gość, który pasuje na łóżko bez poprawiania. Jeden. Żeby raz nie trzeba było nic poprawiać. Byłbym taki szczęśliwy.
- Co lubisz jeść?
- Soczewica, chleb, oliwa. Mięso jutro. U mnie mięso zawsze jutro.
- Smoki istnieją?
- Smok by się nie zmieścił w żadne łóżko. To byłoby wyzwanie. Lubię wyzwania.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Trzecie łóżko. Średnie. Nie, żartuję. Po co średnie? Każdy człowiek jest albo za długi, albo za krótki.
- Znasz jakiś dowcip?
- Gość pyta: czemu u pana łóżka takie dziwne? Mówię: bo goście są dziwni. Raz za długi, raz za krótki. Nigdy żaden normalny. … Ha. Ha. Pościelić ci?
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Wędrowcy zmęczeni. Dobry dzień dla gospody.
deszcz: Deszcz. Wędrowcy przemoczeni, wszyscy chcą łóżka. Najlepszy dzień.
mgła: Mgła. Nikt nie widzi, kto wchodzi, kto wychodzi. Spokojnie. - Co o mnie myślisz?
- Gość! Wejdź, pościelę!
A, ty! Zmierzyłem cię wzrokiem. Długie łóżko? Nie, krótkie.
Ty jesteś wyjątkowy. Wyjątkowi zawsze pasują. Prawie.
O tobie mówią. Że pasujesz wszędzie. Sprawdzimy? - Co słychać?
- Łóżka pościelone.
Soczewica gotowa.
Topór naostrzony. Do drewna, do drewna. - O sąsiadach
- Kerkyon: Kerkyon z Eleusis. Za duży na krótkie łóżko. Ciekawy przypadek. Nigdy nie przyszedł.
Stara Faja: Faja z Krommyonu sprzedaje mi dziczyznę. Nie nocuje. Szkoda. Byłaby w sam raz na długie.
Kapłanka Demeter: Kapłanka z Eleusis. Posyłam jej wino. Bogini lubi uprzejmych.
Kapłan z rodu Fytalidów: Kapłan znad Kefisosu patrzy na mnie krzywo przez rzekę. Ludzie są podejrzliwi.
Inne tematy
- „Mam dwa łóżka. To krótkie i to długie. Każde pasuje każdemu, sam zobaczysz. Taki mam dar. Wysokiego gościa kładę na krótkim, niskiego na długim. A potem tylko trochę poprawiam. Rano nikt się nie skarży. Ani słowem. No, kładź się, które chcesz. Za darmo. U mnie się nie płaci. Ja tylko lubię, jak wszystko pasuje.”
- „Damastes, tak mnie nazwała matka. Niektórzy mówią Polypemon, po ojcu. Inni Prokrustes, ale to przezwisko, niegrzeczne. Znaczy: ten, co rozciąga. Gdzie ja kogo rozciągam? Ja tylko ścielę łóżka. I poprawiam. Trochę.”
- „Na kolację mam soczewicę i chleb, oliwy nie żałuję. Mięso będzie jutro. U mnie mięso jest zawsze jutro. Goście rano już nie jedzą, więc nie ma sensu gotować z wieczora za dużo.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar