Kerkyon
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Do kręgu!”
- „Barki kłamią, nogi nie.”
- „Stajesz?”
- „Siadaj, odpocznij. Nie mam żalu.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kerkyon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ha! Nowy! Chodź do kręgu, nie stój na skraju jak dziewczyna z wesela. Kerkyon jestem. Jak dziadek. Dziadek przyszedł z Arkadii, stał tu w piasku i wyzywał każdego, kto szedł do Aten. Kto przegrał, ten już nie wstawał. Ja jestem łagodniejszy. Kto przegra, ten wstaje. Po kilku dniach.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kerkyon. Zapaśnik. Wnuk Kerkyona z Arkadii. Nie zabijam. Już nie. Rodzina mówi, że zmiękłem.
- Czym się zajmujesz?
- Zapasy. Codziennie. Rano trening, w południe wyzywam przechodniów, wieczorem masuję kark. Zawód jak każdy.
- Co tu w okolicy?
- Eleusis. Ja mam palestrę, kapłanka ma świątynię. Ludzie wybierają: albo bogini, albo piasek. Bogini więcej płaci.
- Masz rodzinę?
- Dziadek z Arkadii, wielki jak wół. Ojciec mniejszy, ja jeszcze mniejszy. Za trzy pokolenia będziemy rodem tancerzy.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś ktoś mnie podniesie nad głowę jak tamten dziadka. Nie boję się upaść. Boję się, że będzie to wyglądało lekko.
- O czym marzysz?
- Wygrać na igrzyskach w Atenach. Z wieńcem, przy ludziach. Żeby nikt nie mówił: to wnuk tamtego.
- Co lubisz jeść?
- Mięso. Dużo mięsa. I jajka surowe, rano, dziesięć. Kapłanka mówi, że to obrzydliwe. Kapłanka nie robi zapasów.
- Smoki istnieją?
- Słyszałem o smoku w Kolchidzie, co nie śpi nigdy. Nie śpi? To jak trenuje? Bez snu nie ma siły. Głupi smok.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Palestra z dachem. I łaźnia, z ciepłą wodą. I nowe ławy, bo stare łamią się, jak ktoś na nie upadnie. A upadają.
- Znasz jakiś dowcip?
- Zapaśnik pyta drugiego: czemu przegrałeś? Drugi mówi: bo patrzyłem mu w oczy. Pierwszy: a trzeba było? Drugi: na nogi. … Nie śmiejesz się. Ty nie robisz zapasów.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Piasek gorący, nogi szybkie.
deszcz: Deszcz. Piasek ciężki, wszyscy się ślizgają. Lubię. Wtedy wygrywa rozum.
mgła: Mgła. Nie widać chwytów. Nie walczę we mgle. Nieuczciwe. - Co o mnie myślisz?
- Nowy! Do kręgu!
A, ty. Stajesz znowu?
Ty jesteś twardy. Szanuję.
O tobie mówią, że podnosisz cięższych od siebie. Pokaż mi kiedyś. - Co słychać?
- Kark boli.
Piasek zagrabiony.
Rzuciłeś mnie. Dalej czuję w plecach.
Jak żebra? Wrócisz? - O sąsiadach
- Kapłanka Demeter: Kapłanka. Patrzy na mnie, jakbym był prosięciem bez kąpieli. Może ma rację.
Gospodarz Damastes: Damastes spod Erineos? Uprzejmy. Za uprzejmy. Nie nocuję u niego, choć zaprasza co tydzień.
Kupiec z Megary: Megarejczyk z solą. Nie staje do zapasów. Mówi, że się nie opłaca. Kupcy.
Skiron: Skiron z miską. On czeka, ja wyzywam. On wygrywa częściej. Nie wiem czemu.
Inne tematy
- „No to słuchaj zasad, bo u mnie są zasady. Trzy rundy. Kto weźmie dwie, ten wygrał. Patrz na mnie, zanim chwycę. Każdy chwyt widać wcześniej: w nogach, w ramionach, w barku. Kto patrzy, ten wie. Kto nie patrzy, ten leży. Tezeusz podobno patrzył. Mówią, że pierwszy wymyślił, że zapasy to rozum, a nie same barki. Dziadek miał same barki. Stajesz?”
- „Rzuciłeś mnie. Moim własnym chwytem. Widziałem, że patrzysz mi na kolana, i myślałem, że się gapisz. … Dobra. Siadaj na ławie, odpocznij. Nie, nie mam żalu. Dziadek by miał. Dziadek nie żyje. Ja żyję i wolę tak. Kapłanka mówi, że powinienem myć prosię. Może i powinienem.”
- „Wstałeś! Już? Dobrze się goisz. Patrzyłeś mi na ręce, a trzeba patrzeć na całego. Barki kłamią, nogi nie. Odpocznij i wracaj. Piasek poczeka. Ja też.”
- „Dziadek miał córkę, ładną. Nie mówię o niej. Nikt w rodzinie nie mówi. Powiem ci za to, jak dziadek przegrał: chłopak z Trojzeny podniósł go nad głowę i rzucił. Nikt wcześniej nie podniósł dziadka. Dziadek był ciężki jak wół. Chłopak był lekki, a podniósł. Rozum, mówię ci. Rozum podnosi.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar