Strona gryGraj ▸

Kerkyon

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kerkyon kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ha! Nowy! Chodź do kręgu, nie stój na skraju jak dziewczyna z wesela. Kerkyon jestem. Jak dziadek. Dziadek przyszedł z Arkadii, stał tu w piasku i wyzywał każdego, kto szedł do Aten. Kto przegrał, ten już nie wstawał. Ja jestem łagodniejszy. Kto przegra, ten wstaje. Po kilku dniach.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Kerkyon. Zapaśnik. Wnuk Kerkyona z Arkadii. Nie zabijam. Już nie. Rodzina mówi, że zmiękłem.
Czym się zajmujesz?
Zapasy. Codziennie. Rano trening, w południe wyzywam przechodniów, wieczorem masuję kark. Zawód jak każdy.
Co tu w okolicy?
Eleusis. Ja mam palestrę, kapłanka ma świątynię. Ludzie wybierają: albo bogini, albo piasek. Bogini więcej płaci.
Masz rodzinę?
Dziadek z Arkadii, wielki jak wół. Ojciec mniejszy, ja jeszcze mniejszy. Za trzy pokolenia będziemy rodem tancerzy.
Czego się boisz?
Że kiedyś ktoś mnie podniesie nad głowę jak tamten dziadka. Nie boję się upaść. Boję się, że będzie to wyglądało lekko.
O czym marzysz?
Wygrać na igrzyskach w Atenach. Z wieńcem, przy ludziach. Żeby nikt nie mówił: to wnuk tamtego.
Co lubisz jeść?
Mięso. Dużo mięsa. I jajka surowe, rano, dziesięć. Kapłanka mówi, że to obrzydliwe. Kapłanka nie robi zapasów.
Smoki istnieją?
Słyszałem o smoku w Kolchidzie, co nie śpi nigdy. Nie śpi? To jak trenuje? Bez snu nie ma siły. Głupi smok.
Co zrobisz z workiem złota?
Palestra z dachem. I łaźnia, z ciepłą wodą. I nowe ławy, bo stare łamią się, jak ktoś na nie upadnie. A upadają.
Znasz jakiś dowcip?
Zapaśnik pyta drugiego: czemu przegrałeś? Drugi mówi: bo patrzyłem mu w oczy. Pierwszy: a trzeba było? Drugi: na nogi. … Nie śmiejesz się. Ty nie robisz zapasów.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Piasek gorący, nogi szybkie.
deszcz: Deszcz. Piasek ciężki, wszyscy się ślizgają. Lubię. Wtedy wygrywa rozum.
mgła: Mgła. Nie widać chwytów. Nie walczę we mgle. Nieuczciwe.
Co o mnie myślisz?
Nowy! Do kręgu!
A, ty. Stajesz znowu?
Ty jesteś twardy. Szanuję.
O tobie mówią, że podnosisz cięższych od siebie. Pokaż mi kiedyś.
Co słychać?
Kark boli.
Piasek zagrabiony.
Rzuciłeś mnie. Dalej czuję w plecach.
Jak żebra? Wrócisz?
O sąsiadach
Kapłanka Demeter: Kapłanka. Patrzy na mnie, jakbym był prosięciem bez kąpieli. Może ma rację.
Gospodarz Damastes: Damastes spod Erineos? Uprzejmy. Za uprzejmy. Nie nocuję u niego, choć zaprasza co tydzień.
Kupiec z Megary: Megarejczyk z solą. Nie staje do zapasów. Mówi, że się nie opłaca. Kupcy.
Skiron: Skiron z miską. On czeka, ja wyzywam. On wygrywa częściej. Nie wiem czemu.

Inne tematy

  • „No to słuchaj zasad, bo u mnie są zasady. Trzy rundy. Kto weźmie dwie, ten wygrał. Patrz na mnie, zanim chwycę. Każdy chwyt widać wcześniej: w nogach, w ramionach, w barku. Kto patrzy, ten wie. Kto nie patrzy, ten leży. Tezeusz podobno patrzył. Mówią, że pierwszy wymyślił, że zapasy to rozum, a nie same barki. Dziadek miał same barki. Stajesz?”
  • „Rzuciłeś mnie. Moim własnym chwytem. Widziałem, że patrzysz mi na kolana, i myślałem, że się gapisz. … Dobra. Siadaj na ławie, odpocznij. Nie, nie mam żalu. Dziadek by miał. Dziadek nie żyje. Ja żyję i wolę tak. Kapłanka mówi, że powinienem myć prosię. Może i powinienem.”
  • „Wstałeś! Już? Dobrze się goisz. Patrzyłeś mi na ręce, a trzeba patrzeć na całego. Barki kłamią, nogi nie. Odpocznij i wracaj. Piasek poczeka. Ja też.”
  • „Dziadek miał córkę, ładną. Nie mówię o niej. Nikt w rodzinie nie mówi. Powiem ci za to, jak dziadek przegrał: chłopak z Trojzeny podniósł go nad głowę i rzucił. Nikt wcześniej nie podniósł dziadka. Dziadek był ciężki jak wół. Chłopak był lekki, a podniósł. Rozum, mówię ci. Rozum podnosi.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar