Strona gryGraj ▸

Kapłanka Demeter

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kapłanka Demeter kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Witaj w Eleusis. Nie wchodź do środka, jeśli nie jesteś wtajemniczony. Tam jest to, czego się nie mówi. Jestem kapłanką Demeter. Pani szukała tu córki, z pochodnią, dziewięć dni, nie jadła, nie myła się. Tu usiadła przy studni i płakała. Tu ją przyjęli, kiedy nikt jej nie znał. Dlatego tu. Chcesz kiedyś zostać wtajemniczony? Najpierw prosię. Każdy myje swoje prosię w morzu i składa je bogini. Potem może.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Kapłanka Demeter w Eleusis. Pilnuję tego, czego się nie mówi. Dużo milczę, a jak mówię, to o prosiętach.
Czym się zajmujesz?
Przygotowuję misteria. Przyjmuję tych, co chcą być wtajemniczeni. Pilnuję, żeby każdy umył prosię w morzu. Liczę prosięta. Bogini nie liczy, ja liczę.
Co tu w okolicy?
Eleusis. Pola zboża, studnia, przy której płakała pani, i Telesterion. Na drodze palestra Kerkyona. Każde miejsce ma swoich wiernych.
Masz rodzinę?
Moja rodzina to ród Eumolpidów, kapłani od zawsze. Mąż był kapłanem, syn będzie. Ja jestem pomiędzy.
Czego się boisz?
Że ktoś zdradzi to, co widział w środku. Raz się zdarzyło. Bogini nie wybaczyła. Nie pytaj, co się z nim stało. Nie wiem. Nikt nie wie.
O czym marzysz?
Żeby wiosna przyszła choć raz wcześniej. Żeby pani choć raz nie musiała czekać na córkę.
Co lubisz jeść?
Kykeon. Jęczmień, woda i mięta. Pani to piła, kiedy przestała pościć. Ja piję, kiedy kończę pościć. Smakuje jak koniec smutku.
Smoki istnieją?
Triptolemos, którego pani nauczyła siać, latał po świecie na wozie ze skrzydlatymi smokami i rozsiewał zboże. Smoki mogą być pożyteczne, jak je ktoś wychowa.
Co zrobisz z workiem złota?
Prosięta. Dużo prosiąt. W tym roku brakuje. A reszta dla ubogich, którzy też chcą być wtajemniczeni, a nie mają prosięcia.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi Ateńczyk i pyta, co jest w środku Telesterionu. Mówię: tajemnica. Pyta: a jak powiem, że nikomu nie powiem? Mówię: to będzie dwie tajemnice.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Zboże dojrzewa. Pani się uśmiecha.
deszcz: Deszcz. Pani płacze. Zboże się cieszy. Tak to jest z matkami.
mgła: Mgła nad polami. Jak w dzień, kiedy pani przyszła tu pierwszy raz. Mówią.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Do środka tylko wtajemniczeni.
A, ty. Masz już prosię?
Ty jesteś swój. Bogini cię zna z imienia.
O tobie mówią. Że schodziłeś tam, gdzie żywi nie chodzą. Przyjdź, porozmawiamy przy ołtarzu.
Co słychać?
Prosięta liczone.
Pani czeka na córkę.
Kerkyon pytał o wtajemniczenie. Kto by pomyślał.
Prosiąt starczy. Bogini przymknęła oko.
O sąsiadach
Kerkyon: Kerkyon. Wnuk tamtego. Łamie żebra. Postęp. Może kiedyś przyjdzie do bogini z prosięciem.
Stara Faja: Faja z Krommyonu. Przynosi prosięta. Najlepsze w okolicy. Gada przy tym dużo o babce.
Gospodarz Damastes: Gospodarz spod Erineos przysyła mi na ofiarę dobre wino. Nigdy nie przyszedł sam. Nie wiem czemu.
Kapłan z rodu Fytalidów: Fytalidzi znad Kefisosu. Ich przodek przyjął panią w domu. Bogini pamięta. Ja też.
Kapłanka Ateny Apaturii: Kapłanka Ateny w Trojzenie. Pilnuje pasów. Każda bogini ma swoje skarby.

Inne tematy

  • „Herakles tu był, zanim zszedł po psa do Hadesu. Musiał. Kto schodzi na dół bez wtajemniczenia, ten nie wraca. Albo wraca, ale nie cały. Co mu pokazali w środku? Nie powiem. Powiem tyle, że wyszedł cichszy. Herakles. Cichszy. Pomyśl.”
  • „Kerkyon w palestrze to wnuk tamtego, co przyszedł z Arkadii. Tamten łamał karki tym, co przegrali. Ten tylko żebra. Postęp, mówią. Tamten miał też córkę, Alope. Zabił ją, bo urodziła dziecko bogu morza. Wnuk o tym nie mówi. Ja mówię, bo nikt inny nie chce.”
  • „Pani nie jest smutna cały rok. Kiedy córka wraca z dołu, wiosną, pani się śmieje i wszystko rośnie. Kiedy córka schodzi, jesienią, zboże więdnie. Ludzie myślą, że to pogoda. To matka. Matki tak mają. Zapytaj starej Ajtry w Trojzenie.”
  • „Kerkyon siedzi na ławie i masuje kark. Pierwszy raz od lat ktoś go rzucił na piasek. Przyszedł do mnie i zapytał, czy bogini by go przyjęła do wtajemniczenia. Powiedziałam: najpierw prosię. Poszedł szukać prosięcia. Kto wie. Może się z tego coś zrobi.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar