Strona gryGraj ▸

Gospodarz Pittos

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Gospodarz Pittos kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Wchodź, siadaj, zaraz będzie wino. Nasze, z Trojzeny. Kwaśne, ale szczere. Pittos jestem. Jak stary król Pitteus, tylko krócej, bo mnie nie stać na całe imię. Gospoda moja, ławy moje, a ten mały, co biega z kijem i krzyczy, że jest Tezeuszem, też mój. Akamas. Dałem mu imię po wnuku Ajtry, tym, co ją przywiózł spod Troi. Ajtra się ucieszyła. Raz w życiu widziałem, jak się uśmiecha.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Pittos, gospodarz. Mam gospodę, kwaśne wino i syna, który bije gości kijem. Przepraszam za niego z góry.
Czym się zajmujesz?
Leję wino, piekę chleb, słucham. Gospodarz to ten, co słucha za darmo i potem wie wszystko.
Co tu w okolicy?
Trojzena. Kiedyś przez nią szła droga do Aten. Teraz droga zarasta, a ja patrzę na port.
Masz rodzinę?
Żona nie żyje, dwa lata. Syn, Akamas. Siostra w Atenach, pod skałą Ajgeusa, dwadzieścia lat jej nie widziałem.
Czego się boisz?
Że Akamas pewnego dnia podniesie ten kamień i pójdzie lądem. Jak tamten.
O czym marzysz?
Pełna gospoda. Ludzie z drogi, z kurzem na nogach, kłótnie o miejsce przy ogniu. Jak za ojca.
Co lubisz jeść?
Soczewica z cebulą. Na co dzień. W święto ryba. Dla syna miód, jak był grzeczny. Rzadko jest.
Smoki istnieją?
Mały mówi, że widział smoka w porcie. To był wąż wodny, długi na łokieć. Zabił go kijem i przyniósł mi na kolację. Nie jadłem.
Co zrobisz z workiem złota?
Odnowiłbym gospodę, nowe ławy, nowy dach. I czekał, aż ktoś przyjdzie lądem. Złoto nie przyprowadzi gości. Droga przyprowadzi.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi Ateńczyk do gospody i pyta, czy wino z Trojzeny jest dobre. Mówię: najlepsze w Trojzenie. Pyta: a w Atenach? Mówię: w Atenach nie ma wina z Trojzeny, więc też najlepsze.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Ludzie siedzą na zewnątrz. Mniej do sprzątania.
deszcz: Deszcz. Wszyscy w środku, ciasno, ciepło. Najlepszy dzień dla gospody.
mgła: Mgła. Fajaks nie płynie, więc przychodzi pić. Jeden gość, ale pewny.
Co o mnie myślisz?
Gość! Siadaj!
O, ty. Kwaśne jak zawsze?
Ty jesteś swój. Masz u mnie ławę przy ogniu.
O tobie gadają przy każdym stole. Siadaj, opowiedz, będę miał co powtarzać.
Co słychać?
Wino zaraz.
Mały znowu przy kamieniu.
Siostra żyje! Wiesz, ile to dla mnie?
Ajtra się śmiała. Słyszałem przez ścianę.
O sąsiadach
Stara Ajtra: Ajtra. Stara jak ten port. Przychodzi raz na tydzień na kubek wody z miodem. Nie płaci, a ja nie pytam.
Mały Akamas: Mój syn. Najlepszy i najgorszy chłopak w Trojzenie. Zależy, od której strony kija.
Sternik Fajaks: Fajaks. Przyjaciel. Pijemy i liczymy łodzie. On zawsze liczy o jedną więcej.
Kapłanka Ateny Apaturii: Kapłanka. Bierze moje wino na ofiarę i mówi, że bogini nie narzeka. Uprzejmie z jej strony.
Stara Ateńczyczka: Siostra. Jak ją zobaczysz, powiedz, że wino dalej kwaśne. Zrozumie.

Inne tematy

  • „Kiedyś przez Trojzenę szli ludzie lądem, do Aten, na igrzyska, do krewnych. Gospoda była pełna. Teraz wszyscy płyną. Wsiadają u Fajaksa i tyle ich widziałem. Pijemy z Fajaksem we dwóch i liczymy łodzie. Mówię ci: jak droga umiera, pierwsza umiera gospoda.”
  • „Wino z Naksos to wino. Nasze to ocet z ambicjami. Ale nasze. Ojciec mówił: dobre wino pije się na weselu, a kwaśne na co dzień, bo na co dzień człowiek i tak się krzywi. Mądry był ojciec. Pił tylko kwaśne.”
  • „Mały co rano biegnie do kamienia przy dębie i próbuje go podnieść. Co rano. Mówię mu: Tezeusz miał szesnaście lat. On mówi: to ja będę wcześniej. Raz przyszedł z płaczem, bo kamień ani drgnął, a raz z dumą, bo drgnął. Nie drgnął. Ale niech ma.”
  • „Ajtra się śmiała. Słyszałem aż tutaj, przez ścianę. Stara kobieta, a śmiała się jak dziewczyna. Co jej powiedziałeś? Nie, nie mów. Niech to będzie wasze. Siadaj. Przy moim ogniu zawsze jest dla ciebie ława. Kwaśne wino, ale z serca.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar