Kapłan z rodu Fytalidów
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Woda z Kefisosu.”
- „Zeus Łagodny.”
- „Figi jeszcze zielone.”
- „Chodź do ołtarza.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kapłan z rodu Fytalidów kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój, wędrowcze. Skąd idziesz? Z zachodu? Lądem? … Lądem nikt nie przychodzi od lat. Jestem z rodu Fytalidów. Mój przodek Fytalos przyjął kiedyś w domu Demeter, kiedy szukała córki, a ona dała mu w podzięce pierwszy figowiec. Od tamtej pory pilnujemy tego ołtarza nad rzeką. Zeus Meilichios. Łagodny. Kto idzie lądem z Trojzeny, ma zwykle krew na rękach. Jak skończysz drogę, przyjdź do ołtarza.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kapłan z rodu Fytalidów. Pilnujemy ołtarza Zeusa Meilichiosa nad Kefisosem od czasów, kiedy Demeter chodziła po ziemi.
- Czym się zajmujesz?
- Oczyszczam. Ludzi, którzy przelali krew i chcą przestać. Woda z rzeki, jęczmień, ofiara spalona w całości. I gościna potem. Gościna to połowa oczyszczenia.
- Co tu w okolicy?
- Kefisos, most, ołtarz, nasz figowiec. Za mostem Ateny. Pierwszy dom, jaki widzi wędrowiec z zachodu, to nasz.
- Masz rodzinę?
- Fytalidzi. Mój ojciec, dziad, pradziad, wszyscy przy tym ołtarzu. Pradziad przyjął Tezeusza. Opowiada się o tym przy każdej uczcie.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś przyjdzie ktoś z krwią, której woda nie zmyje. Ojciec mówił, że to się zdarza. Raz na pokolenie.
- O czym marzysz?
- Żeby więcej ludzi przychodziło lądem. Lądem człowiek ma czas pomyśleć o tym, co zrobił. Morzem tylko wymiotuje.
- Co lubisz jeść?
- Figi z naszego drzewa. I chleb z jęczmienia, który zostaje po ofierze. Ofiary jemy tylko te, które nie są całopalne.
- Smoki istnieją?
- Medea, żona Ajgeusa, przejeżdżała tędy wozem zaprzężonym w smoki, kiedy uciekała z Aten. Dziad mówił, że figowiec zgubił wtedy wszystkie liście. Odrosły.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Oddałbym na ofiarę całopalną. Kto daje bogu wszystko, temu nic nie zostaje. A komu nic nie zostaje, ten jest czysty.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi zbój do ołtarza i mówi: oczyść mnie. Mówię: z czego? Mówi: z wszystkiego. Mówię: to przyjdź jutro, a dziś przynieś drugą beczkę wody.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Kefisos płytki, czysty.
deszcz: Deszcz. Kefisos wzbiera, płynie mętny. Wtedy nie oczyszczamy. Trzeba czekać.
mgła: Mgła nad rzeką. Mostu nie widać. Wędrowcy wołają z drugiej strony, a ja odpowiadam. - Co o mnie myślisz?
- Wędrowiec. Skąd idziesz?
A, ty. Czysty jeszcze?
Ty jesteś swój. Figowiec cię zna.
O tobie mówią w Atenach. Że przeszedłeś drogę jak on. Uważaj, żeby nie skończyć jak on. - Co słychać?
- Woda z Kefisosu czysta.
Figi dojrzewają.
Jesteś czysty. Na razie.
Widzę krew na twoich rękach. Chodź do ołtarza. - O sąsiadach
- Stara Ajtra: Matka Tezeusza. Pradziad mówił, że Tezeusz płakał przy ołtarzu, kiedy wspominał matkę. Nikt poza nami tego nie wie.
Gospodarz Damastes: Gospodarz spod Erineos. Ma krew na rękach starszą niż moja broda. Nigdy nie przyszedł do ołtarza.
Stara Ateńczyczka: Stara spod skały. Przynosi mi fasolę jesienią. Mówi, że za Tezeusza.
Strażnik bramy: Strażnik Menesteusa. Pilnuje bramy, a my pilnujemy rzeki. Dzielimy się pracą.
Kapłanka Demeter: Kapłanka Demeter. Jej pani dała nam figowiec. Jesteśmy dłużni Eleusis.
Inne tematy
- „Chodź do ołtarza. Nie bój się, Zeus Meilichios jest łaskawy. Do innych Zeusów nie chodzi się z krwią na rękach, do tego tak. Masz krew na rękach, widzę. Od Epidauros aż tutaj. Nieważne, czy to byli źli ludzie. Krew to krew. Moi przodkowie stali tu, kiedy przyszedł on, syn Ajtry, z maczugą na ramieniu. Pierwsi go powitali na całej drodze. Poprosił, żeby go oczyścili, bo zabił po drodze ludzi, a wśród nich krewnego, Sinisa. Oczyścili. Złożyli ofiarę, ugościli w domu. Zrobię to samo. Woda z Kefisosu, jęczmień, ofiara. Stań tu. … Gotowe. Jesteś czysty. Lżej? Zawsze jest lżej. Teraz idź do tej, co cię posłała. Ktoś tam czeka na opowieść.”
- „Figowiec Fytalosa rośnie do dziś, tak mówimy, choć to już pewnie wnuk wnuka tamtego drzewa. Owoce słodkie, a korzenie sięgają do Kefisosu. Kto zje figę z naszego drzewa, temu Demeter się nie odmówi. Albo przynajmniej nie zapomni. Teraz figi jeszcze zielone. Wróć jesienią.”
- „Meilichios, Łagodny. Zeus ma wiele imion. Ten od piorunów, ten od przysięgi, ten od gości. Ten tutaj jest od tych, co zrobili coś złego i chcą przestać. Ofiary mu się pali całe, nie zostawia się mięsa dla siebie. Kto chce, żeby mu ulżyło, ten nie je z ofiary. Proste prawo.”
- „Ciągle tu przychodzisz. Dobrze. Czystość nie trzyma się długo, jak się chodzi po świecie. Siadaj pod drzewem. Opowiem ci, jak mój dziad spierał się z Menesteusem, czy Tezeusz był czysty, kiedy go przegnali. Dziad mówił: był. Menesteus mówił: nikt nie jest. Obaj mieli trochę racji. Menesteus trochę więcej, niestety.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar