Skupiarz Tadeusz
Nocą idzie gdzie indziej, w piątek na targu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ogony, futra, kły... wszystko się komuś przyda.”
- „Nie wąchaj worków. Ja już nie muszę.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Skupiarz Tadeusz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Czego szukasz? Jestem Tadeusz, zbieram, co kto zamówi. Garbarz z Brzezin płaci za skóry, aptekarz za kły, a mnie zostaje trochę za pośrednictwo. Weźmiesz zlecenie? Uczciwy interes, choć pachnie brzydko, sam czujesz.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Tadeusz, skupiarz. Ten od szopy, co pachnie. Ja nie czuję, ty czujesz, tak się dzielimy.
- Czym się zajmujesz?
- Biorę zamówienia od garbarza i aptekarza z Brzezin, zbieram skóry i kły, w piątek oddaję woźnicy. Trochę mi zostaje. Trochę.
- Co tu w okolicy?
- Dla mnie dobra. Potworów dużo, to i skór dużo. Ludziom gorzej, ale ja już taki jestem.
- Masz rodzinę?
- Córka w Brzezinach. Pisze, żebym przyjechał. Ja odpisuję, że po ostatnim zleceniu. Zlecenia się jakoś nie kończą.
- Czego się boisz?
- Że pojadę do Brzezin i córka zobaczy, jak się postarzałem. Lepiej, jak pamięta mnie z listów.
- O czym marzysz?
- Przejść kiedyś do córki suchą nogą. Mostu nie ma, to mam wymówkę.
Most stoi. Wymówki już nie mam. To marzę, żeby córka sama przyszła, bo ja ciągle mam zlecenie. - Co lubisz jeść?
- Smaku też mam mało, poszedł razem z węchem. Jem, co ciepłe. Ciepło jeszcze czuję.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Oddałbym Ambrożemu za wóz i jeszcze raz policzył, czy na pewno oddałem. A resztę córce.
Za wóz już oddałem, wiesz. To wszystko córce. Niech się zdziwi. - Znasz jakiś dowcip?
- Garbarz pyta mnie, czemu te skóry tak śmierdzą. Mówię: nie wiem, nie czuję. Do dziś myśli, że kpię.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, skóry schną. Szopa wtedy pachnie najgorzej, mówią. Ja tam nie wiem.
deszcz: Deszcz, skóry mokną. Woźnica płaci od wagi, garbarz od suchych. Rachunek się nie zgadza.
mgła: Mgła. Ludzie mówią, że we mgle nie czuć nawet mojej szopy. Zawsze to jakiś pożytek. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz. Masz worek? To się dogadamy.
Mówią, że nosisz uczciwie. Lubię, jak towar się zgadza.
Ty jesteś swój. Swoim mówię prawdę: ten wilk był z zeszłego tygodnia. Ale się nada.
O tobie mówią w Brzezinach. Córka pyta w liście, czy cię znam. Odpisałem, że to ty znasz mnie. - O sąsiadach
- Kupiec Bolko: Bolko skupuje luzem, ja na zamówienie. On więcej gada, ja więcej ważę.
Lichwiarz Ambroży: Ambroży pożyczył mi na wóz. Wóz się zepsuł, dług nie. Tak to działa.
Woźnica z Brzezin: Woźnica bierze moje skóry co piątek i jeszcze się nie spóźnił. Jedyny człowiek, na którym mogę polegać. I to z Brzezin.
Inne tematy
- „Krzywisz się? Straciłem węch dwadzieścia lat temu, przy wyprawianiu skór. Mówię ci, żebyś wiedział, dlaczego mogę spać w tej szopie.”
- „Wiesz, córka pisze z Brzezin, żebym wreszcie przyjechał. A ja odpisuję: jak skończę ostatnie zlecenie. Od ośmiu lat odpisuję to samo. Głupie, co?”
- „Wiesz co? Wóz oddałem Ambrożemu wczoraj. Sam, co do grosza. Pierwszy raz w życiu byłem u niego bez strachu. Wiem, że teraz posyła cię do innych. Tylko nie mów mi, do kogo.”
- „Ktoś doniósł Witowi. Grzywna dla rady, aptekarz już nie bierze, a ja mam dziurę w kasie. Wiem, że to ty. Skupuję dalej, ale kości już nie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar