Grabarz Szymon
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Umarli wychodzą, ja zasypuję. Tak w kółko.”
- „Łopaty nie pożyczam. Bez wyjątków. Prawie.”
- „Nie podawaj ręki.”
Prośby
- Pochować śpiącego (poziom 5)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Grabarz Szymon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Szymon, grabarz. Nie, nie podawaj ręki, wiem, gdzie była. Kopię groby, zasypuję groby, a ostatnio zasypuję je drugi raz, bo umarli wychodzą. Ty żywy, mam nadzieję?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Szymon. Grabarz. Ręki nie podawaj.
- Czym się zajmujesz?
- Kopię. Zasypuję. Ostatnio zasypuję drugi raz, bo nie leżą. Roboty mi nie brakuje.
- Co tu w okolicy?
- Cmentarz za północną bramą. Pełny. Ludzie mówią, że to najspokojniejsze miejsce w Mszarze. Nie byli tu nocą.
- Masz rodzinę?
- Wszyscy tu, w rzędach. Dziadek, ojciec, sąsiedzi. Ja jeszcze nie. Kopię sobie powoli.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś zakopię kogoś, kto jeszcze żyje. Albo wykopię kogoś, kto już nie.
- O czym marzysz?
- Jeden cały tydzień, kiedy nikt nie wstaje z grobu. Wyspałbym się.
- Co lubisz jeść?
- Jem na stojąco, przy łopacie. Co jem? Nie patrzę. Ty też nie patrz.
- Smoki istnieją?
- Smoka bym nie zmieścił w żadnym grobie. To wolę, żeby nie istniały.
Zabiłeś smoka? Tylko go do mnie nie przynoś. Takiego dołu nie wykopię. - Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym drugą łopatę. Wtedy jedną mógłbym pożyczać. Może.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi umarły do grabarza. Grabarz mówi: znowu ty? U nas to nie dowcip, tylko wtorek.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Ziemia twarda, kopie się źle. Umarli wstają szybciej.
deszcz: Deszcz. Ziemia miękka, kopie się dobrze. Tylko groby się zapadają. Zawsze coś.
mgła: Mgła na cmentarzu. Wtedy nie wiem, kto stoi przy grobie. Żywy czy nie. - Co o mnie myślisz?
- Żywy? To dobrze. Nie podawaj ręki.
Słyszałem, że dobrze bijesz tych, co wstają. Dzięki. Mniej zasypywania.
Ty jesteś swój. Jak przyjdzie czas, wykopię ci porządny dół. To komplement.
O tobie gadają. Jak umrzesz, pół miasta przyjdzie. Dół będzie musiał być szeroki. - O sąsiadach
- Strażnik Wit: Wit przychodzi o świcie do rzędu przy palisadzie. Stoi. Nic nie mówi. Ja też. Tak rozmawiamy od lat.
Kapłanka Ewa: Ewa się modli, ja zasypuję. Ona ma lżejszą robotę, ja cichszych słuchaczy.
Stary Ignacy: Ignacy gada o duchach w kamieniołomie. Ja mam swoich. Nie porównujemy.
Franek: Franek chciałby zobaczyć kości. Niech poczeka. Każdy kiedyś zobaczy.
Inne tematy
- „Barloo? Sam go pochowałem, dwa lata temu, w rzędzie przy zachodniej palisadzie. Trumna była lekka jak piórko. Pomyślałem, że chudy był. A teraz, jak pytasz, myślę, że za lekka.”
- „Moja łopata? Leży w szopie. Nie pożyczam jej, bo grabarz bez łopaty to tylko smutny człowiek na cmentarzu. Chyba że udowodnisz, że kopiesz w słusznej sprawie.”
- „Widzisz ten rząd przy palisadzie? Leży tam trzech strażników. Wit przychodzi czasem o świcie, zanim stanie przy bramie. Stoi i nic nie mówi. Ja też nic nie mówię. Tak się tu rozmawia.”
- „Leży pod palisadą, przy bezimiennych. Najstarszy na cmentarzu i najspokojniejszy. Czasem siadam przy nim na obiad.”
- „Ktoś mi nocą rozkopuje groby. Rano zasypuję, w nocy znowu dziury. Słychać ich pod zachodnim murem, ale ja stary, a ich dwóch. I od tego czasu umarli łażą. Jacek też to słyszał, zanim poszedł do krypty.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar