Strona gryGraj ▸

Paser Szczygieł

Tylko nocą.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Paser Szczygieł kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Dobry wieczór, dobry wieczór. Szczygieł, do usług. Siedzę przy ogniu, grzeję ręce, nic nie widzę. Taki mam wzrok, wieczorny. Gdybyś miał jakąś pamiątkę, której ci nie żal, a nie wiesz, czyja jest, chętnie posłucham jej historii.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Szczygieł. Mały ptak, wesoło śpiewa, niczego nie widzi. Tak mnie matka nazwała i miała rację.
Czym się zajmujesz?
Skupuję pamiątki. Sprzedaję pamiątki. Pomiędzy jednym a drugim pamiątki tracą pamięć. Bardzo uczciwa praca, jeśli nikt nie pyta.
Co tu w okolicy?
Biedota nocą jest piękna. Ogień, woda, ludzie, którzy nie zadają pytań. Za dnia jest tylko bieda. Ja wolę noc.
Masz rodzinę?
Mam paru chłopców, którzy przynoszą mi pamiątki. Nie moi, skąd. Ale dbam o nich jak ojciec. Jak taki ojciec, co się do dzieci nie przyznaje.
Czego się boisz?
Ludzi, którzy wszystko zapisują. Celników, archiwistów, kronikarzy. Papier pamięta dłużej niż ja.
O czym marzysz?
Sklepik przy rynku z szyldem „Pamiątki”. Legalny. Rada przychodziłaby odkupywać swoje rzeczy.
Co lubisz jeść?
Pieczony ziemniak z ogniska. Nikt nie pyta, skąd ziemniak.
Smoki istnieją?
Łuska smoka to piękna pamiątka. Nie wiem, skąd by się u mnie wzięła. I nie chcę wiedzieć. Ale chętnie bym potrzymał.
Co zrobisz z workiem złota?
Najpierw zapomniałbym, skąd je mam. Potem kupiłbym uprzejmość rady. Jest tania, trzeba tylko wiedzieć, komu zapłacić.
Znasz jakiś dowcip?
Strażnik pyta pasera: co tu masz? Paser: nic. A ten worek? To też nic, tylko większe. Strażnik się zaśmiał i poszedł. Tak było. Mniej więcej.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Pogodna noc. Gwiazdy. Ludzie spacerują i gubią rzeczy. Ładnie.
deszcz: Deszcz. Ogień syczy, gości mało. Za to uczciwi, bo nieuczciwi siedzą w domu.
mgła: Mgła. Moja ulubiona. Nikt nic nie widzi. Wszyscy są tacy jak ja.
Co o mnie myślisz?
Dobry wieczór, nieznajomy. Nie widziałem cię. Przyzwyczajaj się.
Słyszałem o tobie. Uprzejmie słyszałem. Mówią, że jesteś uczciwy. Szkoda.
Ty jesteś swój. Jak ci coś zginie, przyjdź najpierw do mnie. Nie obiecuję, że mam. Obiecuję, że nie widziałem.
O tobie mówią wszędzie. Nawet przy moim ogniu. A przy moim ogniu nikt nic nie mówi.
O sąsiadach
Lisek: Rudy z nabrzeża? Nie znam. Dobre ręce, złe szczęście. Tak mówią. Ja nie mówię.
Justyna: Dumna dziewczyna. Pisze do ojca, że jej dobrze. Nie widziałem, co pisze. Ale wiem.
Kapitan Radosz: Bardzo kulturalny człowiek. Zawsze pyta, nigdy nie dostaje odpowiedzi. Rozumiemy się.
Rzeźnik Zbysław: Zbysław śmieje się tak, że słychać go aż tutaj. Głośni ludzie są dobrzy. Nic nie ukryją.

Inne tematy

  • „Pamiątki, rozumiesz. Ludzie przynoszą rzeczy, które coś pamiętają. Pierścień, łyżkę, sakiewkę. Nie pytam, co pamiętają. To byłoby nieuprzejme. Płacę za samą pamięć, a reszta mnie nie obchodzi.”
  • „Kapitan Radosz był tu raz. Uprzejmie zapytał, czy coś widziałem. Uprzejmie odpowiedziałem, że nie. Postał, pogrzał ręce i poszedł. Bardzo kulturalny człowiek. Mamy ze sobą wiele wspólnego, tylko on o tym nie wie.”
  • „Kartki to też pamiątki, wiesz? Pamiętają, kto dokąd płynie i kiedy. Niektórzy płacą za takie wspomnienia więcej niż za złoto. Nie ja. Ja tylko przechowuję, póki ktoś się nie zgłosi. Kto, nie widziałem.”
  • „Justyna, ta od pijawek, mieszka obok. Dumna dziewczyna. Listy do ojca nosi do woźnicy sama, żeby nikt nie widział adresu. Nie widziałem. Ja nigdy nic nie widzę. Ale pisze ładnie, z daleka widać.”
  • „Słyszałem, że rudy chłopak z nabrzeża miał przygodę. Nie znam go. Ale gdybym znał, powiedziałbym, że ma dobre ręce i złe szczęście. I że powinien się lepiej rozglądać, zanim sięgnie. Gdybym znał.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny