Paser Szczygieł
Tylko nocą.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nic nie widziałem.”
- „Ogień ciepły, noc długa.”
- „Pamiątki, tylko pamiątki.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Paser Szczygieł kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Dobry wieczór, dobry wieczór. Szczygieł, do usług. Siedzę przy ogniu, grzeję ręce, nic nie widzę. Taki mam wzrok, wieczorny. Gdybyś miał jakąś pamiątkę, której ci nie żal, a nie wiesz, czyja jest, chętnie posłucham jej historii.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Szczygieł. Mały ptak, wesoło śpiewa, niczego nie widzi. Tak mnie matka nazwała i miała rację.
- Czym się zajmujesz?
- Skupuję pamiątki. Sprzedaję pamiątki. Pomiędzy jednym a drugim pamiątki tracą pamięć. Bardzo uczciwa praca, jeśli nikt nie pyta.
- Co tu w okolicy?
- Biedota nocą jest piękna. Ogień, woda, ludzie, którzy nie zadają pytań. Za dnia jest tylko bieda. Ja wolę noc.
- Masz rodzinę?
- Mam paru chłopców, którzy przynoszą mi pamiątki. Nie moi, skąd. Ale dbam o nich jak ojciec. Jak taki ojciec, co się do dzieci nie przyznaje.
- Czego się boisz?
- Ludzi, którzy wszystko zapisują. Celników, archiwistów, kronikarzy. Papier pamięta dłużej niż ja.
- O czym marzysz?
- Sklepik przy rynku z szyldem „Pamiątki”. Legalny. Rada przychodziłaby odkupywać swoje rzeczy.
- Co lubisz jeść?
- Pieczony ziemniak z ogniska. Nikt nie pyta, skąd ziemniak.
- Smoki istnieją?
- Łuska smoka to piękna pamiątka. Nie wiem, skąd by się u mnie wzięła. I nie chcę wiedzieć. Ale chętnie bym potrzymał.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Najpierw zapomniałbym, skąd je mam. Potem kupiłbym uprzejmość rady. Jest tania, trzeba tylko wiedzieć, komu zapłacić.
- Znasz jakiś dowcip?
- Strażnik pyta pasera: co tu masz? Paser: nic. A ten worek? To też nic, tylko większe. Strażnik się zaśmiał i poszedł. Tak było. Mniej więcej.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Pogodna noc. Gwiazdy. Ludzie spacerują i gubią rzeczy. Ładnie.
deszcz: Deszcz. Ogień syczy, gości mało. Za to uczciwi, bo nieuczciwi siedzą w domu.
mgła: Mgła. Moja ulubiona. Nikt nic nie widzi. Wszyscy są tacy jak ja. - Co o mnie myślisz?
- Dobry wieczór, nieznajomy. Nie widziałem cię. Przyzwyczajaj się.
Słyszałem o tobie. Uprzejmie słyszałem. Mówią, że jesteś uczciwy. Szkoda.
Ty jesteś swój. Jak ci coś zginie, przyjdź najpierw do mnie. Nie obiecuję, że mam. Obiecuję, że nie widziałem.
O tobie mówią wszędzie. Nawet przy moim ogniu. A przy moim ogniu nikt nic nie mówi. - O sąsiadach
- Lisek: Rudy z nabrzeża? Nie znam. Dobre ręce, złe szczęście. Tak mówią. Ja nie mówię.
Justyna: Dumna dziewczyna. Pisze do ojca, że jej dobrze. Nie widziałem, co pisze. Ale wiem.
Kapitan Radosz: Bardzo kulturalny człowiek. Zawsze pyta, nigdy nie dostaje odpowiedzi. Rozumiemy się.
Rzeźnik Zbysław: Zbysław śmieje się tak, że słychać go aż tutaj. Głośni ludzie są dobrzy. Nic nie ukryją.
Inne tematy
- „Pamiątki, rozumiesz. Ludzie przynoszą rzeczy, które coś pamiętają. Pierścień, łyżkę, sakiewkę. Nie pytam, co pamiętają. To byłoby nieuprzejme. Płacę za samą pamięć, a reszta mnie nie obchodzi.”
- „Kapitan Radosz był tu raz. Uprzejmie zapytał, czy coś widziałem. Uprzejmie odpowiedziałem, że nie. Postał, pogrzał ręce i poszedł. Bardzo kulturalny człowiek. Mamy ze sobą wiele wspólnego, tylko on o tym nie wie.”
- „Kartki to też pamiątki, wiesz? Pamiętają, kto dokąd płynie i kiedy. Niektórzy płacą za takie wspomnienia więcej niż za złoto. Nie ja. Ja tylko przechowuję, póki ktoś się nie zgłosi. Kto, nie widziałem.”
- „Justyna, ta od pijawek, mieszka obok. Dumna dziewczyna. Listy do ojca nosi do woźnicy sama, żeby nikt nie widział adresu. Nie widziałem. Ja nigdy nic nie widzę. Ale pisze ładnie, z daleka widać.”
- „Słyszałem, że rudy chłopak z nabrzeża miał przygodę. Nie znam go. Ale gdybym znał, powiedziałbym, że ma dobre ręce i złe szczęście. I że powinien się lepiej rozglądać, zanim sięgnie. Gdybym znał.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny