Wróżbitka Zarina
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Twoja dłoń mówi dużo. Za dużo, żeby za darmo.”
- „Kula dziś mętna. Jak niebo przed burzą piaskową.”
- „Usiądź. Albo stój. Los i tak cię dogoni.”
Prośby
- Kto patrzy, ten widzi (poziom 16)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Wróżbitka Zarina kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Wiedziałam, że przyjdziesz. Mówię to każdemu, ale u ciebie to prawda. Zarina. Czytam dłonie, karty, kulę i ludzi. Ludzi najłatwiej. Ty, na przykład, nie wierzysz w wróżby. I zaraz zapytasz, ile kosztuje.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Zarina. Widzę, co było, co jest i co będzie. Najczęściej to, co ludzie chcą zobaczyć.
- Czym się zajmujesz?
- Czytam dłonie, karty, kulę i fusy. Najdokładniejsze są fusy. Najlepiej płatne kula.
- Co tu w okolicy?
- Namiot przy targu przypraw, na suku. Kadzidło od Kamili, herbata od Alego, opowieści od Basima. Ja tylko składam to w los.
- Masz rodzinę?
- Matka wróżyła, babka wróżyła. Żadna nie przewidziała, że zostanę wróżką. Wszystkie mówiły, że wyjdę za kupca.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś wywróżę komuś coś złego i to się spełni. Dlatego wróżę tylko dobre rzeczy. Złe przychodzą same.
- O czym marzysz?
- Raz zobaczyć w kuli coś, czego się nie spodziewam.
- Co lubisz jeść?
- Fusy. Żartuję. Herbata z cukrem, a potem fusy.
- Smoki istnieją?
- Widzę w kuli smoka na Iglicy burz. Śpi. Śni o tobie. Nie wiem, czy to dobrze.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto? Kupiłabym kulę, która nie kłamie. Ale takiej nie ma, a gdyby była, nikt by do mnie nie przychodził.
- Znasz jakiś dowcip?
- Klient pyta: czy będę bogaty? Mówię: tak, jeśli przestaniesz płacić wróżkom. Wyszedł obrażony. Wrócił następnego dnia zapytać, kiedy.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Kula błyszczy, ludzie przychodzą. Dobry dzień na dobre wróżby.
mgła: Burza piaskowa. W kuli tylko piasek. Mówię klientom, że to znak. Każdy znak to znak. - Co o mnie myślisz?
- Wiedziałam, że przyjdziesz.
Znowu ty. Kula cię lubi.
Patrzysz, więc widzisz. Mało kto patrzy.
Twój los jest ciekawszy niż kula. Zostań, opowiedz mi go. - Co słychać?
- Kula mętna. Burza idzie.
Trzech karawaniarzy pytało, czy wrócą. Wrócą.
Mówiłam o wodzie od trzech lat! - O sąsiadach
- Hasan od przypraw: Hasan prosi o wróżbę zysków co rano. Wróżę mu dobrze. Kupuje u niego połowa miasta, więc to prawda.
Perfumiarka Kamila: Kamila sprzedaje mi kadzidło, które pachnie domem. Nikomu nie mów.
Stary Basim: Basim opowiada, ja przepowiadam. Dzielimy się herbatą.
Uczony Lucjan: Uczony Lucjan nie wierzy w wróżby. Przyszedł raz nocą, pytał o mastabę. Nie wierzy, ale pyta.
Inne tematy
- „Wróżę tylko tym, którzy patrzą. Kto chodzi po mieście z zamkniętymi oczami, temu i kula nic nie powie. Sprawdźmy, czy patrzysz. Trzy pytania o to miasto. Odpowiesz, powróżę ci za darmo.”
- „Karawaniarze przychodzą do mnie przed drogą. Pytają, czy wrócą. Mówię wszystkim, że wrócą. Większość wraca. Ci, co nie wrócili, nie przychodzą się skarżyć. Dobry interes, smutny.”
- „Stary Basim przy ognisku opowiada historie, a ja je potem sprzedaję jako przepowiednie. On wie. Mówi, że historia, która się spełni, to dobra historia. Dzielimy się po połowie. Herbatą.”
- „Siódma studnia. Wiedziałam. Nie, naprawdę wiedziałam, w kuli widziałam wodę od trzech lat. Mówiłam wszystkim. Nikt nie wierzył. Teraz wszyscy przychodzą pytać, co będzie dalej. Zdrożałam.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni