Strona gryGraj ▸

Garncarz Omar

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Garncarz Omar kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Witaj, witaj, tylko uważaj na półki, wszystko tu schnie. Omar, garncarz. Robię dzbany na wodę. W mieście, gdzie woda to złoto, ja robię skarbce. Gliniane, ale skarbce.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Omar, garncarz. Trzecie pokolenie przy kole.
Czym się zajmujesz?
Kręcę, lepię, suszę, wypalam. Dzban na wodę, dzban na oliwę, dzbanek na herbatę dla Alego. Raz zrobiłem urnę dla Ibba. Nigdy więcej.
Co tu w okolicy?
Garncarnia na suku, obok farbiarni. Glina z wyschniętego koryta za mastabą. Woda z Cysterny, żeby glina była miękka.
Masz rodzinę?
Żona, która mówi, że słucham pieca bardziej niż jej. Syn, który ucieka do łodzi Kalima. Córka, która lepi lepiej ode mnie i jeszcze o tym nie wie.
Czego się boisz?
Że syn odpłynie na łodzi, którą sam pomógł zbudować. Dzban zostaje w domu. Łódź odpływa.
O czym marzysz?
Zrobić dzban, który nigdy nie pęknie. Dziadek mówił, że taki istnieje. Że jest w siódmej studni.
Co lubisz jeść?
Chleb pieczony w piecu garncarskim, przy dzbanach. Żona mówi, że smakuje gliną. Mnie smakuje pracą.
Smoki istnieją?
Smoki? Ich ogień wypaliłby dzban w mgnieniu oka. Gdyby któryś chciał pracować. Nie chcą.
Co zrobisz z workiem złota?
Drugi piec. I łódź dla syna, żeby nie musiał uciekać, żeby mógł odpłynąć.
Znasz jakiś dowcip?
Ile garncarzy trzeba, żeby wymienić dzban? Jednego. Ale musi najpierw rozbić stary, a potem przez tydzień płakać.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce dobre na suszenie. Za mocne pęka. Jak wszystko.
mgła: Piasek w glinie. Dzban z piaskiem cieknie. Dziś nie lepię.
Co o mnie myślisz?
Uważaj na półki.
Znowu ty. Kup coś, choćby kubek.
Zaniosłeś dzban Nadirze. Należy ci się kubek za darmo.
Mówisz z gliną w głosie. Zostań garncarzem.
Co słychać?
Piec trzymał równo całą noc.
Syn znowu na przystani.
Nadira chwali dzban. Mówi, że nie cieknie.
O sąsiadach
Farbiarka Jaśmina: Jaśmina farbuje mi koszule na różowo. Za karę. Noszę.
Szkutnik Kalim: Kalim zabiera mi syna. Uczy go dobrze. To najgorsze.
Karawaniarka Nadira: Nadira zamawia najwięcej dzbanów. I płaci w terminie. Rzadkość.
Stary Ibb: Ibb zamówił urnę. Dla siebie. Nie zrobiłem.

Inne tematy

  • „Nadira z zajazdu zamówiła nowy dzban na wodę dla karawan. Duży, z uchem dla dwóch rąk. Zrobiłem. Tylko kto go zaniesie? Ja nie mogę zostawić pieca, a mój syn ucieka na przystań do łodzi Kalima.”
  • „Piec trzeba trzymać równo całą noc. Za zimno i dzban pęka. Za gorąco i dzban śpiewa, a potem pęka. Słuchasz pieca jak dziecka. Moja żona mówi, że mnie słucham mniej.”
  • „Jaśmina z farbiarni chciała, żebym robił niebieskie dzbany. Powiedziałem: dzban ma być w kolorze ziemi, żeby woda czuła się jak w domu. Obraziła się. Teraz farbuje mi koszule na różowo.”
  • „Woda potaniała, a dzbany zdrożały. Dziwny świat. Ludzie kupują po dwa, bo wody w końcu jest dość, żeby ją nosić. Zatrudnię syna. Jeśli wróci z przystani.”