Garncarz Omar
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Glina dobra, słońce dobre, ręce jeszcze dobre.”
- „Nie bierz dzbana z lewej półki, jeszcze mokry.”
- „Koło się kręci, garncarz się kręci.”
Prośby
- Dzban dla Nadiry (poziom 16)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Garncarz Omar kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Witaj, witaj, tylko uważaj na półki, wszystko tu schnie. Omar, garncarz. Robię dzbany na wodę. W mieście, gdzie woda to złoto, ja robię skarbce. Gliniane, ale skarbce.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Omar, garncarz. Trzecie pokolenie przy kole.
- Czym się zajmujesz?
- Kręcę, lepię, suszę, wypalam. Dzban na wodę, dzban na oliwę, dzbanek na herbatę dla Alego. Raz zrobiłem urnę dla Ibba. Nigdy więcej.
- Co tu w okolicy?
- Garncarnia na suku, obok farbiarni. Glina z wyschniętego koryta za mastabą. Woda z Cysterny, żeby glina była miękka.
- Masz rodzinę?
- Żona, która mówi, że słucham pieca bardziej niż jej. Syn, który ucieka do łodzi Kalima. Córka, która lepi lepiej ode mnie i jeszcze o tym nie wie.
- Czego się boisz?
- Że syn odpłynie na łodzi, którą sam pomógł zbudować. Dzban zostaje w domu. Łódź odpływa.
- O czym marzysz?
- Zrobić dzban, który nigdy nie pęknie. Dziadek mówił, że taki istnieje. Że jest w siódmej studni.
- Co lubisz jeść?
- Chleb pieczony w piecu garncarskim, przy dzbanach. Żona mówi, że smakuje gliną. Mnie smakuje pracą.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Ich ogień wypaliłby dzban w mgnieniu oka. Gdyby któryś chciał pracować. Nie chcą.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Drugi piec. I łódź dla syna, żeby nie musiał uciekać, żeby mógł odpłynąć.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile garncarzy trzeba, żeby wymienić dzban? Jednego. Ale musi najpierw rozbić stary, a potem przez tydzień płakać.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce dobre na suszenie. Za mocne pęka. Jak wszystko.
mgła: Piasek w glinie. Dzban z piaskiem cieknie. Dziś nie lepię. - Co o mnie myślisz?
- Uważaj na półki.
Znowu ty. Kup coś, choćby kubek.
Zaniosłeś dzban Nadirze. Należy ci się kubek za darmo.
Mówisz z gliną w głosie. Zostań garncarzem. - Co słychać?
- Piec trzymał równo całą noc.
Syn znowu na przystani.
Nadira chwali dzban. Mówi, że nie cieknie. - O sąsiadach
- Farbiarka Jaśmina: Jaśmina farbuje mi koszule na różowo. Za karę. Noszę.
Szkutnik Kalim: Kalim zabiera mi syna. Uczy go dobrze. To najgorsze.
Karawaniarka Nadira: Nadira zamawia najwięcej dzbanów. I płaci w terminie. Rzadkość.
Stary Ibb: Ibb zamówił urnę. Dla siebie. Nie zrobiłem.
Inne tematy
- „Nadira z zajazdu zamówiła nowy dzban na wodę dla karawan. Duży, z uchem dla dwóch rąk. Zrobiłem. Tylko kto go zaniesie? Ja nie mogę zostawić pieca, a mój syn ucieka na przystań do łodzi Kalima.”
- „Piec trzeba trzymać równo całą noc. Za zimno i dzban pęka. Za gorąco i dzban śpiewa, a potem pęka. Słuchasz pieca jak dziecka. Moja żona mówi, że mnie słucham mniej.”
- „Jaśmina z farbiarni chciała, żebym robił niebieskie dzbany. Powiedziałem: dzban ma być w kolorze ziemi, żeby woda czuła się jak w domu. Obraziła się. Teraz farbuje mi koszule na różowo.”
- „Woda potaniała, a dzbany zdrożały. Dziwny świat. Ludzie kupują po dwa, bo wody w końcu jest dość, żeby ją nosić. Zatrudnię syna. Jeśli wróci z przystani.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni