Strona gryGraj ▸

Tkaczka Lejla

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Tkaczka Lejla kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ciii, liczę węzły. Dwieście czterdzieści… No, zgubiłam. Lejla, tkaczka. Dywany. Ten na krośnie to siedem studni, z góry, jak widzi je ptak. Siódmej jeszcze nie tkam. Nie wiem, jakiego koloru będzie.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Lejla, tkaczka. Dwie ręce, dwa krosna, sto tysięcy węzłów.
Czym się zajmujesz?
Wiążę węzły. Jeden po drugim. Dywan na sprzedaż to miesiąc, dywan na ślub pół roku, dywan dla siebie całe życie.
Co tu w okolicy?
Tkalnia na suku, za ścianą perfumy Kamili. Przędzę biorę od Jaśminy. Dywany wiszą u Hasana, bo on ma najwięcej ludzi pod kramem.
Masz rodzinę?
Babka nauczyła mnie węzła, matka wzoru, córka uczy się cierpliwości. Najtrudniejsze z trzech.
Czego się boisz?
Że zgubię wzór w głowie. Babka zgubiła na starość. Tkała ten sam rząd przez rok.
O czym marzysz?
Skończyć dywan siedmiu studni. Z siódmą.
Co lubisz jeść?
Daktyle i mleko wielbłądzie. Po tkaniu ręce drżą, a daktyle są miękkie.
Smoki istnieją?
Tkałam raz smoka na dywanie dla kupca z Brzezin. Wyszedł podobny do wielbłąda. Kupiec był zadowolony. Nie znał smoków.
Co zrobisz z workiem złota?
Trzecie krosno i uczennicę. I okno w tkalni, prawdziwe, z widokiem na Cysternę.
Znasz jakiś dowcip?
Kupiec pyta: czemu ten dywan ma błąd w rogu? Mówię: celowo, bo tylko bogowie są doskonali. Kupiec: to zrób mi bez błędu, zapłacę podwójnie. Zrobiłam. Teraz nie mogę spać.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Jasno. Widać kolory. Dobry dzień na niebieski.
mgła: Piasek w przędzy. Dzisiaj tylko rozplątuję.
Co o mnie myślisz?
Ostrożnie z krosnem.
Wróciłeś. Liczę węzły szybciej, jak ktoś patrzy.
Zostaniesz chwilę? Wytkam twój znak w rogu.
Masz u mnie dywanik. Mały, ale twój.
Co słychać?
Dwieście czterdzieści węzłów dziś.
Siódma studnia na dywanie wciąż pusta.
Siódma studnia wytkana! Na niebiesko!
O sąsiadach
Farbiarka Jaśmina: Jaśmina daje mi kolory. Ja jej dywany. Ma ich już siedem jeden na drugim.
Perfumiarka Kamila: Kamila za ścianą. Moje dywany pachną jej różami. Dobrze się sprzedają.
Hasan od przypraw: Hasan wiesza moje dywany u siebie. Bierze procent. Ładnie mówi, więc mu daję.
Wdowa Safija: Safija tkała kiedyś ze mną. Po mężu przestała. Może wróci.

Inne tematy

  • „Każdy dywan w tym mieście to mapa. Nie oazy, tylko życia. Ten z czerwonym brzegiem tkała moja babka po ślubie, ten z czarnym po pogrzebie. Kto umie czytać węzły, zna całe miasto.”
  • „Siódma studnia na moim dywanie jest pusta. Zostawiłam miejsce. Jak da wodę, wytkam ją niebieską. Jak nie, wytkam ją piaskiem i skończę dywan. Albo nigdy go nie skończę. Tak też można.”
  • „Kamila od perfum mieszka za ścianą. Moje dywany pachną jej różami, więc kupcy płacą więcej. Nie mówię im, że to od ściany. Kamila wie i bierze ode mnie dywanik rocznie za milczenie.”
  • „Wytkałam siódmą studnię. Na niebiesko. Trzy noce bez snu. Teraz nie wiem, co robić z rękami. Może zacznę dywan z tobą. Mały, bo mało cię znam.”