Strona gryGraj ▸

Perfumiarka Kamila

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Perfumiarka Kamila kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Witaj w mojej kuchni zapachów. Kamila. Robię perfumy z tego, co rośnie na pustyni, i z tego, co przypływa statkiem. Ten flakon? Nie na sprzedaż. Ten też nie. Te z tyłu na sprzedaż.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Kamila, perfumiarka. Nos tego miasta.
Czym się zajmujesz?
Destyluję, mieszam, czekam. Perfumy dojrzewają jak wino. Najlepsze robi się latami.
Co tu w okolicy?
Perfumiarnia na suku, za ścianą tkalnia Lejli. Róże od Jusry z ogrodu, mirra z karawan, alembik z Brzezin, przypłynął z Jaroszem w słomie.
Masz rodzinę?
Matka była perfumiarką w mieście nad morzem, gdzie pada. Mam po niej alembik i zapach deszczu we flakonie.
Czego się boisz?
Że flakon z deszczem kiedyś wywietrzeje. Otwieram go raz w roku. Za każdym razem pachnie słabiej.
O czym marzysz?
Poczuć prawdziwy deszcz. Jeszcze raz. Na pustyni.
Co lubisz jeść?
Herbata z różą od Alego, daktyle od Jusry. Wszystko musi pachnieć, inaczej nie jem.
Smoki istnieją?
Smoki pachną siarką i ciepłym kamieniem. Wiem od Fadila, który twierdzi, że widział. Fadil pachnie kłamstwem.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym statek do miasta, gdzie pada. Na tydzień. A potem bym wróciła, bo tam nikt nie potrzebuje perfum. Deszcz pachnie za nich.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi karawaniarz: daj mi coś, żeby żona nie wiedziała, gdzie byłem. Dałam mu zapach domu. Żona powąchała i spytała, z kim był w moim sklepie.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Upał. Perfumy parują. Najmocniej pachną w południe, jak ludzie.
mgła: Burza piaskowa zabiera zapachy. Zamykam drzwi i oddycham różą.
Co o mnie myślisz?
Powąchaj, nie kupuj.
Pachniesz drogą. I trochę wielbłądem.
Pachniesz już tym miastem. To komplement.
Zrobię zapach dla ciebie. Nie wiem jeszcze, jaki. Ty też nie wiesz, kim jesteś.
Co słychać?
Róże od Jusry dziś piękne.
Alembik bulgocze całą noc.
Woda z siódmej studni pachnie kamieniem, który pamięta deszcz.
O sąsiadach
Tkaczka Lejla: Lejla sprzedaje dywany pachnące moimi różami. Bierze dywanik rocznie za milczenie. To ja jej płacę.
Ogrodniczka Jusra: Jusra hoduje dla mnie róże na pustyni. Szalona i najlepsza.
Wróżbitka Zarina: Zarina kupuje kadzidło z zapachem ogniska. Wiesz po co. Ćśś.
Zielarka Dobrawa: Dobrawa zielarka pachnie miętą i bagnem. Tęskni. Robię jej czasem flakon mięty.

Inne tematy

  • „Ten zakorkowany flakon to deszcz. Prawdziwy. Złapałam go w misę, kiedy byłam mała i pierwszy raz w życiu padało. Od tamtej pory ani razu. Otwieram go raz w roku, na urodziny matki.”
  • „Róże przywozi mi Jusra z ogrodu palmowego. Dziesięć krzaków, podlewane wodą, za którą płaci sama. Mówi, że róże na pustyni to bunt. Ja mówię, że to interes. Obie mamy rację.”
  • „Chcesz wiedzieć sekret? Zarina, wróżbitka, kupuje u mnie kadzidło, które pachnie dymem z ogniska. Wróży przy nim karawaniarzom, a oni widzą swoje domy. Płacą podwójnie. Ja pobieram procent. Ćśś.”
  • „Woda z siódmej studni pachnie inaczej. Głębiej. Jak kamień, który pamięta deszcz. Zrobię z niej perfumy. Nazwę je po tobie. Albo po studni. Zobaczymy, co lepiej się sprzeda.”