Strona gryGraj ▸

Szkutnik Kalim

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Szkutnik Kalim kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ahoj, lądowcu! Kalim, szkutnik. Buduję łodzie w mieście na pustyni. Wiem, jak to brzmi. Ale morze jest za pomostem, a z morza przychodzi wszystko, co nie jest piaskiem. Ta tutaj jeszcze bez dna. Dno to najdroższa część łodzi.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Kalim, szkutnik. Jedyny na pustyni.
Czym się zajmujesz?
Buduję łodzie. Kadłub, żebra, deski, smoła, oko na dziobie. Trzy miesiące na łódź. Dno najdłużej, bo drewna brak.
Co tu w okolicy?
Plac przy przystani, obok targu rybnego. Magazyn Bruno za plecami, pomost i statek Jarosza przede mną. Morze tuż za deskami.
Masz rodzinę?
Ojciec był rybakiem w Brzezinach. Utonął w bagnie, nie w morzu. Dlatego wolę morze. Uczciwsze.
Czego się boisz?
Że łódź pójdzie na dno z ludźmi, którym obiecałem, że nie pójdzie. Na razie żadna nie poszła.
O czym marzysz?
Zbudować statek, nie łódź. Taki, jak Jarosza, tylko z okiem.
Co lubisz jeść?
Ryby z targu przy pomoście, smażone na smole. Żartuję. Na oliwie. Ale smołą też pachną.
Smoki istnieją?
Smok morski? Nie widziałem. Pustynny tak, z daleka, jak leciał nad Iglicą. Pomyślałem: ładny kadłub.
Co zrobisz z workiem złota?
Drewno. Dużo prostego drewna. I dobrą piłę, bo ta tnie jak zarządca: nierówno i z oporem.
Znasz jakiś dowcip?
Klient pyta: czemu łódź na pustyni? Mówię: bo jak przyjdzie potop, ja jeden będę gotowy. Śmieje się. Ja się nie śmieję. Ja mam łódź.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce suszy deski. Smoła płynie. Dobry dzień na kadłub.
mgła: Burza piaskowa. Przykryć kadłub, bo piasek w smole to szlifierka na zawsze.
Co o mnie myślisz?
Ahoj.
Lądowiec wraca. Dobrze.
Przyniosłeś drewno. Twoje imię będzie na dnie łodzi. Od spodu, żeby ryby czytały.
Popłyniesz pierwszy, jak skończę. Za darmo. I bez gwarancji.
Co słychać?
Żebra stoją. Dno czeka.
Syn Omara znowu tu był.
Dno położone! Łódź gotowa do wody!
O sąsiadach
Garncarz Omar: Syn Omara przychodzi do mnie co dzień. Omar się złości. Ja się cieszę.
Celnik Bruno: Bruno z cła sprawdza każdą deskę, czy nie przemycam. Przemycam tylko nadzieję. Cło na nią zerowe.
Kapitan Jarosz: Jarosz przywozi drewno. Drogo. Ale przywozi.
Bosmanka Teodora: Bosmanka Teodora sprawdza moje łodzie. Jak powie dobra, to jest dobra.

Inne tematy

  • „Drewno to tu skarb. Akacje z pustyni krzywe jak wielbłądy, palmy miękkie. Na dno potrzebuję prostych desek. Jarosz przywozi, ale drogo. Gdyby ktoś przyniósł drewna, skończyłbym łódź przed burzami.”
  • „Oko na dziobie? Żeby łódź widziała, dokąd płynie. Ludzie się śmieją, ale żadna łódź z okiem nie wpłynęła jeszcze w wydmy. Te bez oka różnie.”
  • „Syn Omara, garncarza, przychodzi do mnie co dzień. Chce budować łodzie, nie dzbany. Omar się złości. Mówię mu: dzban i łódź to to samo, oba trzymają wodę, tylko jedno w środku, a drugie na zewnątrz. Nie pomogło.”
  • „Siódma studnia płynie. Dobrze. Więcej wody to więcej ludzi, więcej ludzi to więcej towaru, więcej towaru to więcej łodzi. Dobra studnia buduje łodzie. Kto by pomyślał.”