Ogrodniczka Jusra
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz grządek, depcz ścieżki.”
- „Palma rośnie sto lat. Ja dopiero sześćdziesiąt.”
- „Pszczoły dziś łaskawe.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Ogrodniczka Jusra kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Witaj w moim cieniu. Jusra, ogrodniczka. Te palmy sadził mój dziadek, jak karawanseraj był jeszcze trzema namiotami. Woda w rowku idzie od palmy do palmy. Każda ma imię. Nie mów zarządcy, bo każe płacić podatek od imion.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jusra, ogrodniczka. Strażniczka cienia.
- Czym się zajmujesz?
- Podlewam, przycinam, zbieram daktyle, pilnuję pszczół. Palma wymaga mniej niż dziecko, ale dłużej.
- Co tu w okolicy?
- Ogród palmowy na północ od karawanseraju, przy cmentarzyku. Żuraw na studni, rowek z wodą, ule, róże dla Kamili.
- Masz rodzinę?
- Dziadek posadził palmy, ojciec pobudował żuraw, ja dałam im imiona. Wnuk będzie zbierał daktyle, jeśli dorośnie do drabiny.
- Czego się boisz?
- Szarańczy. Przyszła raz za życia dziadka i zjadła wszystko, co zielone. Palmy przeżyły. Ludzie nie wszyscy.
- O czym marzysz?
- Posadzić palmę przy każdej z siedmiu studni. Siódma też.
- Co lubisz jeść?
- Daktyle prosto z palmy, ciepłe od słońca. I miód.
- Smoki istnieją?
- Smoki nie jedzą daktyli. To dobry powód, żeby je lubić.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym wodę na sto lat. Dla palm. Dla siebie wystarczy na dziesięć.
- Znasz jakiś dowcip?
- Zarządca przyszedł policzyć palmy do podatku. Liczył, liczył, wyszło mu raz dwanaście, raz trzynaście. Pytam: czemu? Mówi: jedna się chowa. Mówię: to Uparta, nie lubi podatków.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Palmy szczęśliwe, ja spocona.
mgła: Burza piaskowa. Palmy kłaniają się wiatrowi i nie łamią. Uczę się od nich. - Co o mnie myślisz?
- Ścieżką, nie grządką.
Wracasz w cień. Rozsądnie.
Przyniosłeś zioła Jaśminie z moich grządek. Dobrze, że ktoś je zbiera.
Mam palmę dla ciebie. Jeszcze bez imienia. - Co słychać?
- Uparta znowu puściła liść.
Pszczoły dziś łagodne.
Posadzę palmę przy siódmej studni. - O sąsiadach
- Perfumiarka Kamila: Kamila robi z moich róż perfumy. Ja bym je zjadła, ale perfumy też dobrze.
Stary Ibb: Ibb podlewa oliwkę na cmentarzyku. Przynoszę mu czasem wodę. Nie płacę zarządcy za tę wodę.
Zarządca Studni Ezdras: Ezdras liczy moje palmy co roku. Za każdym razem wychodzi mu inaczej.
Farbiarka Jaśmina: Jaśmina chce ziół na żółty. Rosną u mnie przy rowku. Niech ktoś je przyniesie.
Inne tematy
- „Ta najwyższa to Starsza, ta krzywa to Garbata, a ta w rogu to Uparta, bo trzy razy usychała i trzy razy wróciła. Ludzie pytają, czemu nadaję palmom imiona. A czemu nadaje się dzieciom? Żeby wiedziały, że ktoś na nie czeka.”
- „Róże sadzę dla Kamili, perfumiarki. Dziesięć krzaków na pustyni. Jarosz mówi, że jestem szalona. Jarosz przewozi wodę statkiem przez morze słonej wody. Kto tu jest szalony?”
- „Ule mam trzy. Miód pachnie daktylami i pyłem. Basim mówi, że to najlepszy miód na świecie. Basim nie był na świecie. Ale ma rację.”
- „Siódma studnia płynie, a Ezdras, albo kto tam teraz liczy, dał mi wodę za pół ceny. Posadzę nową palmę. Dam jej imię po tobie. Nie bój się, to zaszczyt, nie przekleństwo. Chyba że uschnie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni