Strona gryGraj ▸

Farbiarka Jaśmina

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Farbiarka Jaśmina kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Stój, nie depcz! To indygo dopiero co wylane. Jaśmina, farbiarka. Te ręce? Niebieskie od dwudziestu lat, już nie schodzi. Mąż mówi, że ma żonę z nieba. Kłamie, ale ładnie.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Jaśmina, farbiarka. Niebieskie ręce, żółte paznokcie, purpurowy fartuch. Chodzący targ kolorów.
Czym się zajmujesz?
Moczę, gotuję, płuczę, suszę. Płótno wchodzi białe, wychodzi niebem albo słońcem. Najtrudniejsza jest purpura: śmierdzi jak przystań w upał.
Co tu w okolicy?
Suk za południową bramą. Ja na podwórzu, obok garncarz, naprzeciwko hammam, dalej tkalnia i perfumy. Na środku Cysterna, a przy niej nocą herbata u Alego.
Masz rodzinę?
Mąż przewozi płótno karawanami. Dwie córki, obie z niebieskimi rękami, bo pomagają. Nie wyjdą za mąż, mówi mąż. Wyjdą, mówię ja, za ślepych.
Czego się boisz?
Że indygo przestanie przychodzić z południa. Bez indyga jestem tylko kobietą z brudnymi rękami.
O czym marzysz?
Zafarbować całe płótno na kolor deszczu. Kamila mówi, że zna ten zapach. Ja chcę znać kolor.
Co lubisz jeść?
Fasola z kuminem od Hasana i chleb z pieca Omara, upieczony przy dzbanach. Smakuje gliną. Lubię.
Smoki istnieją?
Pustynne smoki mieszkają na Iglicy burz. Jedna łuska kosztuje tyle co sto beli płótna. Gdybym miała łuskę, farbowałabym nią. Na złoto.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym worek szafranu i farbowała dla biednych. I nową kadź, bo stara cieknie na niebiesko.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi zarządca do farbiarki: zafarbuj mi brodę, żeby wyglądała na mądrą. Zafarbowałam na siwo. Wyglądał na starego. Mówi: to nie to samo. Mówię: w tym mieście tak.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce suszy płótno w godzinę. Dobry dzień dla farbiarki, zły dla wszystkich innych.
mgła: Burza piaskowa! Zdejmuj płótno, bo będzie w kolorze pustyni!
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz. Jeszcze nie zafarbowana.
Wracasz. Kolorów nie ubywa.
Przyniosłeś zioła. Żółty dla biednych to twoja zasługa.
Zostawiłbyś odcisk dłoni na mojej ścianie. W jakim kolorze?
Co słychać?
Purpura się udała. Śmierdzi jak trzeba.
Indygo przypłynęło z Jaroszem.
Płuczę kadzie dwa razy. Wody dość!
O sąsiadach
Tkaczka Lejla: Lejla tka z mojej przędzy. Bez niej moje kolory leżałyby w koszu.
Garncarz Omar: Omar nie chce niebieskich dzbanów. Uparty jak glina.
Zarządca Studni Ezdras: Zarządca kupił kiedyś kolor nieba. Nie wiem od kogo. Wiem, za ile.
Perfumiarka Kamila: Kamila pachnie różą. Ja śmierdzę purpurą. Przyjaźnimy się z daleka.

Inne tematy

  • „Trzy kolory i wszystkie z daleka. Indygo z południa, szafran z gór, purpura ze ślimaków z morza. Wszystko za wodę, bo tu wszystko jest za wodę. Nawet kolor nieba ktoś tu kiedyś sprzedał. Zarządca kupił.”
  • „Żółty z szafranu jest drogi jak grzech. Jest tańszy żółty, z rezedy, z ziół. Gdybym miała zioła, farbowałabym dla biednych. Biedni też chcą chodzić w żółtym.”
  • „Lejla z tkalni bierze ode mnie przędzę. Płaci w dywanach. U mnie w domu jest już siedem dywanów jeden na drugim. Chodzę po nich jak po wydmie.”
  • „Siódma studnia dała wodę i woda potaniała. Wiesz, co to znaczy dla farbiarki? Kadź płukana dwa razy, nie raz. Kolory jak nigdy. Przyjdź za tydzień, zobaczysz niebo w płótnie.”