Pasterka Dobrawa
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie wołaj, owce się płoszą.”
- „Jedenaście. Policzyłam.”
- „Mela, wracaj!”
- „Drewno połóż tam.”
Prośby
- Owce Dobrawy (poziom 42)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Pasterka Dobrawa kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie wołaj tak, bo mi się owce rozbiegną po żlebie. Dobrawa. Pasę na Smoczym Zboczu. Cała Owczarnia zeszła w dół, do Brzezin i dalej, jak smoki zaczęły schodzić niżej. Ja zostałam. Ktoś musi. Owce znają tylko te zbocza. Ja zresztą też.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Dobrawa. Pasterka. Ostatnia z Owczarni.
- Czym się zajmujesz?
- Pasę owce, doję Melę, robię ser. Wymieniam ser na drewno, drewno na ciepło. Reszta ciepła jest od góry, za darmo.
- Co tu w okolicy?
- Na dole ruiny Owczarni, wyżej pogorzelisko po naszym kosarze, a jeszcze wyżej krąg kamieni na Piargach. Dalej nie chodzę. Owce też nie, mają rozum.
- Masz rodzinę?
- Matka umarła, zanim przyszły smoki. Dobrze, że nie widziała. Ojciec poszedł z resztą do Basiorwyj. Pisze, żebym przyszła. Nie odpisuję, nie umiem pisać. A gdybym umiała, też bym nie odpisała.
- Czego się boisz?
- Że młode zapomną o umowie, jak dorosną. Albo że duży umrze, a nowy będzie głodniejszy.
- O czym marzysz?
- Żeby w Owczarni znowu ktoś palił w piecu. Nie ja. Ktokolwiek. Żebym widziała dym z dołu.
- Co lubisz jeść?
- Bryndza z cebulą i chleb. Chleb z Brzezin, od Bodzia, jak przywiezie. Cebula moja.
- Smoki istnieją?
- Wierzę, bo co tydzień mi jedną owcę zjadają. Trudno nie wierzyć w kogoś, kto je u ciebie obiad.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym czterdzieści owiec. I nowy kosar, z kamienia, żeby nie spłonął.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta pasterka smoka: czemu zjadasz zawsze najsłabszą? Smok mówi: bo silne uciekają. Pasterka: to ja też zacznę uciekać. Smok: ty jesteś za chuda. Śmieszne, bo prawdziwe.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Owce na zboczu, smoki na Piargach. Każdy na swoim.
deszcz: Pada, a śnieg u nas nie leży nawet w zimie. Góra grzeje. Owce lubią. Ja też, ale nie mówię.
mgła: Mgła. Owiec nie widzę, liczę po dzwonkach. Jedenaście dzwonków i Mela, co nie ma dzwonka, bo sama dzwoni. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Nie płosz mi owiec.
Słyszałam o tobie. Radogost mówi, że nie gadasz za dużo. U nas to pochwała.
Ty pomagasz. Masz u mnie ser.
O tobie mówią w Basiorwyjach. Ojciec napisał. Ktoś mu przeczytał. Tak, przeczytałam ten list. - Co słychać?
- Młode znowu krążyły nad żlebem. Policzyłam owce trzy razy.
Spokojnie. Owce śpią, młodych nie widać.
Mela zjadła Leszkowi pół czapki.
Placek na kamieniu zniknął. Ptaki. Pewnie ptaki. - O sąsiadach
- Smokobójca Radogost: Bierze mleko i nie dziękuje. Ojciec jego dziękował za wszystko i gadał do rana. Wolę syna.
Leszko, uczeń łowcy: Nosi drewno i patrzy. Niech patrzy, drewno nosi dobrze.
Brat Gaudenty: Mnich. Raz zszedł do mnie, popatrzył na owce i powiedział, że smoki mają lepszy rodowód. Nie wiem, co to rodowód. Obraziłam się na wszelki wypadek.
Kuna: Słyszałam, że kradnie smokom jaja. Odważna. Albo głupia. U nas to jedno słowo.
Duch Bolebora: Bolebor? Pamiętam go. Gadał do rana i dziękował za mleko. Dobry był. Głośny.
Łuskarz Sambor: Łuskarz. Kupił ode mnie raz owczą skórę i powiedział, że to łuska. Zapłacił jak za łuskę. Nie wyprowadzałam go z błędu.
Flisak Bodzio: Bodzio przywozi chleb. Nie wysiada z łódki, więc schodzę do niego. Rozmawiamy przez wodę. Tak jest uczciwiej.
Inne tematy
- „Owczarnia to była nasza wieś, na dole przy rzece. Trzy chałupy, zagroda, kosar wyżej na zboczu i dwieście owiec. Siedem lat temu smoki zaczęły schodzić niżej. Najpierw spłonął kosar, potem przestali przyjeżdżać kupcy. Zostały ruiny. Chodzę tam czasem, siadam pod ścianą matki i jem chleb. Ściana trzyma. Matka by się cieszyła.”
- „Powiem ci, bo i tak się dowiesz od Radogosta, on wie. Co tydzień najsłabszą owcę wiążę na Pogorzelisku, tam gdzie stał kosar. Rano jej nie ma. Duży smok bierze jedną i daje spokój reszcie. Umowa. Nikt jej nie podpisał, a obie strony dotrzymują. Prawie obie. Młode nie znają umów.”
- „Radogost przychodzi po mleko, nie po rozmowę, i dobrze. Ojciec jego był gaduła, synowi nic z tego nie zostało. Tylko dług i ta palisada.”
- „Leszko nosi mi drewno i myśli, że nie widzę, jak się gapi. Widzę. Ma szesnaście lat i gębę na trzydzieści. Niech nosi.”
- „Mela to moja koza. Jedna na całe stado. Ona prowadzi, owce idą za nią. Mleko daje na ser, więc ser mam kozi, choć sama jestem owcza. Śmieją się z tego w Basiorwyjach. Niech się śmieją. Kupują.”
- „Na Piargach jest krąg kamieni. Pasterze z Owczarni zostawiali tam ser i mleko dla góry. Ja dalej zostawiam placek, raz w miesiącu. Nie wierzę w to. Ale jak przestanę, a coś się stanie, to będę wiedziała czemu.”
- „Niedziela. Kiedyś do Owczarni ksiądz z Brzezin przyjeżdżał raz w miesiącu, wozem. Teraz mówię pacierz do owiec. Słuchają lepiej, niż my słuchaliśmy księdza.”
- „Nocą nie śpię, tylko słucham. Jak owce zaczną beczeć w żlebie, to młody smok. Jak ucichną nagle, to duży. Na dużego nie wychodzę. Na młodego wychodzę z kijem. Głupia jestem, wiem.”
- „Śpię. Pierwszy raz od miesiąca przespałam noc. Rano policzyłam: jedenaście i Mela. Nikt nie kuleje, nikt nie beczy w żlebie. Duży przyjdzie po swoją, jak zawsze. Umowa to umowa. A młode niech się uczą na kozicach.”
- „Mówią, że Żmija nie ma. Nie wiem, co to zmieni dla owiec. Smoki dalej są, tylko nie mają już dziadka. Ludzie z Owczarni wrócą? Nie wrócą. Ludzie wracają tylko na pogrzeby.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar