Bosmanka Teodora
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ahoj!”
- „Bukłak masz? Dobrze.”
- „Wiatr od lądu, psia mać.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Bosmanka Teodora kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ahoj, lądowy! Teodora, bosmanka u kapitana Jarosza. Wozimy ludzi i beczki z Brzezin tutaj i z powrotem. Na pokładzie słuchasz mnie, na lądzie słuchaj, kogo chcesz. Ale od wody nie odchodź bez bukłaka.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Teodora, bosmanka. Na statku kapitana Jarosza druga po bogu. A po kapitanie pierwsza, jak kapitan śpi.
- Czym się zajmujesz?
- Pilnuję ładunku, ludzi i lin. Krzyczę. Dużo krzyczę. Na morzu cichy bosman to martwy bosman.
- Co tu w okolicy?
- Pomost, magazyny, celnik i ten cholerny piasek. Morze tu ładne, niebieskie jak oczy kochanka. Ląd za to jak wnętrze pieca.
- Masz rodzinę?
- Statek. Załoga. Kapitan, choć mu tego nie powiem. Matka w Brzezinach modli się, żebym wyszła za mąż. Za maszt, mówię jej.
- Czego się boisz?
- Ciszy na morzu. Jak żagle wiszą i nic się nie dzieje, to znaczy, że coś się zaraz stanie.
- O czym marzysz?
- Własny statek. Mały, szybki. I żeby nikt mi nie mówił, ile beczek wody mam na pokładzie.
- Co lubisz jeść?
- Suchar i rum. Jak nie ma rumu, to suchar i woda. Jak nie ma wody, to tu przynajmniej wiem, gdzie kupić. Drogo.
- Smoki istnieją?
- Na morzu smoków nie widziałam. Węże morskie widziałam. Tak twierdzi kapitan, ja wtedy patrzyłam w drugą stronę.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Statek. Mały. Szybki. Mówiłam? To jeszcze raz: statek.
- Znasz jakiś dowcip?
- Marynarz pyta kapitana: czemu pływamy na pustynię? Kapitan: bo tam wody nie ma, to się nie utopimy. Ha! Zawsze działa przy rumie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Wiatr od morza, słońce w plecy. Dobra pogoda na rejs, gorsza na ląd.
mgła: Zawierucha od lądu. Piach w żaglach, piach w zębach. Dziś nikt nie płynie.
deszcz: Deszcz? Tu? Ostatni raz padało chyba przed potopem. Jak chcesz deszczu, płyń z nami do Brzezin. Tam masz go za darmo, aż do porzygania. - Co o mnie myślisz?
- Ahoj, lądowy. Bukłak masz? To dobrze.
Słyszałam o tobie w porcie. Mówią, że się nie mazgaisz. Zobaczymy przy kołysaniu.
Ty jesteś swój. Na pokładzie masz miejsce przy burcie, z wiatrem.
Kapitan mówi o tobie częściej niż o pogodzie. To znaczy, że jesteś ważny jak wiatr. - O sąsiadach
- Kapitan Jarosz: Szorstki jak lina po sztormie, uczciwy jak kotwica. Nie mów mu, że go chwaliłam.
Celnik Bruno: Liczy beczki, stawia ciepłe piwo. Szczur lądowy, ale nasz szczur.
Zarządca Studni Ezdras: Liczy krople na pomoście. Kiedyś mu kapnę na głowę, niech policzy.
Woziwoda Selim: Szybszy z plotkami niż mój statek z wiatrem.
Inne tematy
- „Kapitan Jarosz jest szorstki jak lina po sztormie, ale uczciwy jak kotwica. Nigdy nie wziął od pasażera więcej, niż powiedział na brzegu. W Brzezinach to prawie herezja.”
- „Rejs krótki, jak wiatr dobry. Jak zły, to długi i każdy rzyga za burtę. Na szczęście za burtę, bo raz jeden kupiec pomylił strony. Szorował pokład aż do Brzezin.”
- „Bruno liczy beczki, jakby od tego zależało jego zbawienie. Może zależy. Stawia mi piwo, ciepłe jak zupa. Piję, bo marynarz nie odmawia.”
- „Na morzu wody masz wszędzie i nie wolno jej pić. Tu wody nie ma nigdzie i trzeba ją kupić. Pustynia to morze, które ktoś wypił. Ja tam wolę mokre.”
- „Ezdras przychodzi na pomost i patrzy, czy któraś beczka nie cieknie. Raz ciekła. Liczył krople na deskach. Mówię ci, liczył krople. Potem przysłał nam rachunek.”
- „Nocą tu cicho jak na flaucie. Tylko morze chlupie o pomost i szakale wyją za wydmą. Marynarz śpi przy wodzie, nie przy piasku. Piasek nie kołysze.”
- „Zawierucha od lądu. Na morzu sztorm ma przynajmniej porządek, wiesz, skąd wieje. Tu piach leci ze wszystkich stron naraz. Dziś nikt nie płynie, choćby rada kazała.”
- „W porcie w Brzezinach gadali, że ty pobiłeś orków pod Mszarem. Kapitan powiedział, że takich wozi chętnie, bo nie marudzą przy kołysaniu. Nie zawiedź go.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni