Uczony Lucjan
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz, to ważny piasek.”
- „Gdzie moje pióro?”
- „Bartek by wiedział.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Uczony Lucjan kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Uwaga, nie depcz! To… to jest piasek, tak, ale bardzo ważny piasek. Lucjan, uczony, z Brzezin. Badam cmentarze karawan i stare groby. Mam pozwolenie rady. Gdzieś mam. Nie wiem gdzie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Lucjan, uczony z Brzezin. Badacz grobów pustyni. Autor księgi. Przyszły autor. Rozdział drugi.
- Czym się zajmujesz?
- Kopię, mierzę, notuję. Szukam inskrypcji na kamieniach i rysuję je. Datuję groby. Uciekam od tego, co w nich jeszcze się rusza.
- Co tu w okolicy?
- Cmentarze karawan to skarbnica wiedzy! Kilkaset lat historii pod piaskiem. I kilka rzeczy, które powinny leżeć, a nie leżą. Ale to szczegół.
- Masz rodzinę?
- Matka w Brzezinach martwi się, że nie jem. Ma rację. Zapominam. Bartek mi przypominał. Teraz… nie mówmy o tym.
- Czego się boisz?
- Mumii. Ghuli. Ciemności w korytarzach. Własnego tchórzostwa. W tej kolejności, choć ostatnie jest chyba najgorsze.
- O czym marzysz?
- Skończyć księgę. Z rozdziałem trzecim. Napisać na pierwszej stronie: „Bartkowi”. Tylko do tego potrzebuję jego notatek.
- Co lubisz jeść?
- Co? A, jedzenie. Sucharki. Gdzieś je mam. Chyba. Nadira mówi, że wyglądam jak jedna z moich mumii.
- Smoki istnieją?
- Inskrypcje mówią o smoku w Kanionie burz. Kapłani pustyni czcili go albo się go bali, tłumaczenie niejasne. Pewnie jedno i drugie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Wyprawa. Prawdziwa, z ludźmi, z pochodniami, ze strażą. Żeby zejść na dół i nie bać się. Albo bać się w towarzystwie.
- Znasz jakiś dowcip?
- Uczony pyta mumię: ile masz lat? Mumia milczy. Uczony zapisuje: wiek nieznany, charakter zamknięty. Śmieszne w Brzezinach, na uczelnianym bankiecie. Tu chyba nie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Upał. Inskrypcje dobrze widać w ostrym świetle. Mnie gorzej, ale inskrypcje ważniejsze.
mgła: Zawierucha. Odkrywa groby i zasypuje namiot. Bilans dodatni, ale niewygodny.
deszcz: Deszcz? Na pustyni? Inskrypcje mówią o jednym, siedemset lat temu. Uznano go za cud. Zapisano trzy razy, z błędem w dacie. - Co o mnie myślisz?
- Nie depcz! A, przepraszam. Kim jesteś? Badaczem? Nie? Szkoda.
Słyszałem o tobie w Brzezinach. Odważny. Ja też bym chciał. Nie umiem.
Ty jesteś… przyjacielem nauki. I moim, jeśli pozwolisz.
O tobie napiszę rozdział w księdze. Czwarty. Po rozdziale trzecim, który jeszcze nie istnieje. - O sąsiadach
- Stary Ibb: Ibb mówi, że kopię tam, gdzie nie trzeba. Ma trochę racji. Tylko trochę.
Kapłan Słońca Seref: Seref zna stare zwoje o faraonach. Pokazał mi kilka. Uciekł, kiedy zacząłem pytać o korytarze.
Stary Basim: Basim opowiada legendy, a ja szukam w nich prawdy. Czasem jest. Niestety.
Kapitan Jarosz: Kapitan Jarosz wiózł mnie i Bartka tutaj. Mówił, że uczeni rzadko wracają na jego pokład. Wtedy się śmiałem.
Inne tematy
- „Te groby mają po kilkaset lat. Karawaniarze, poganiacze i niewolnicy, których grzebano razem z towarem. Niektórzy już nie leżą spokojnie. Mumie, ghule. Nie podchodzę bliżej niż do tamtego kamienia. Uczony musi żyć, żeby napisać księgę.”
- „Miałem pomocnika. Bartek. Młody, z Brzezin, szybszy ode mnie i w nogach, i w głowie. Zawsze szedł pierwszy. Ja szedłem drugi, kawałek z tyłu. Spory kawałek. Nie mówmy o nim teraz.”
- „Piszę księgę o grobach pustyni. Rozdział pierwszy gotowy, to wstęp. Drugi zaczęty. Bartek miał notatki do trzeciego. Do całej reszty, właściwie.”
- „Rada w Brzezinach dała mi na badania tyle, ile daje na nowy kram. Mówią, że księga nic nie liczy. Mylą się. Księga liczy wieki. Tylko wieków nie da się sprzedać.”
- „Stary Ibb, grabarz z karawanseraju, przychodzi czasem popatrzeć, jak kopię. Kręci głową. Mówi, że kopię tam, gdzie nie trzeba. Może ma rację. Ale tam, gdzie trzeba, wszyscy już przekopali.”
- „Studnia, mówisz? Siódma? No dobrze, usiądź. Na południowym zachodzie stoi kamienna mastaba, grobowiec. Są w niej schody w dół, do grobowców szlachty. Korytarze biegną pod piaskiem na północ, w stronę karawanseraju. Jakby ktoś kopał z drugiej strony. Bartek zszedł tam z moimi notatkami i nie wrócił. Jeśli je znajdziesz, przynieś. Proszę. Ja nie zejdę. Próbowałem. Nie zszedłem.”
- „Po zmroku coś chodzi między grobami. Słyszę. Zapalam dwie lampy i czytam na głos to, co napisałem za dnia. Nie wiem, czy umarli nie lubią uczonych słów, ale na razie działa.”
- „Zawierucha odkopuje groby szybciej niż ja. W jedną noc wiatr zrobił mi trzy tygodnie roboty. Szkoda, że przy okazji zasypał mi namiot.”
- „Ty jesteś tym od trolla spod Brzezin? W porcie o tobie gadali, jak odpływałem. Gdyby Bartek tu był, prosiłby cię o opowieść do notatek. Zawsze notował opowieści. Ja notuję daty.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni