Kapitan Jarosz
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Odpływ niedługo.”
- „Bez wody nie chodź.”
- „Na południe, do studni.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kapitan Jarosz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Czego? Jarosz, kapitan. Mój statek pływa na południe, do studni, i z powrotem. Do Siedmiu Studni, na pustynię. Chcesz płynąć, płacisz, wsiadasz, nie marudzisz. Chcesz gadać, gadaj szybko, bo odpływ.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jarosz. Kapitan. Pływam na południe, do Siedmiu Studni, i z powrotem. Trzydzieści lat po wodzie.
- Czym się zajmujesz?
- Wożę ludzi, beczki, kozy i listy. Do Studni i z powrotem. Rada liczy, ja pływam. Każdy robi, co umie.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny liczą, Studnie się targują. Jedno i drugie mi płaci. Między nimi jest morze i to jest jedyne uczciwe miejsce.
- Masz rodzinę?
- Teodora. Bosmanka. Nie, nie córka, choć mogłaby być. Krzyczy na mnie jak córka. Żona umarła dawno. Statek został.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś przypłynę do Studni, a tam nie będzie wody. Albo ludzi. Albo jednego i drugiego.
- O czym marzysz?
- Jeden rejs bez cła, bez rady i bez kóz. Tylko morze i wiatr. Raz.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z ogniska na pokładzie. W Brzezinach nikt nie umie jej zrobić jak trzeba. Na morzu smakuje inaczej.
- Smoki istnieją?
- Nad pustynią raz widziałem cień. Wielki, szedł od kanionu. Teodora mówi, że chmura. Na pustyni nie ma chmur.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Nowe żagle. Stare łatane trzy razy. I trochę dla Teodory, na jej własny statek. Niech ma, zanim mnie przegoni.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta pasażer: kapitanie, a jak zatoniemy? Mówię: to wyjdziesz na brzeg suchą nogą, bo tam pustynia. Nie śmiał się. Rzygał.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, wiatr z północy. Do Studni dwa dni. Płyniemy.
mgła: Mgła w porcie, nie wypływam. W Studniach zamiast mgły piach. Nie wiem, co gorsze.
deszcz: Leje. Tu zawsze leje. Tam nigdy. Płynie się dwa dni z jednego świata do drugiego. - Co o mnie myślisz?
- Czego? Płyniesz czy gadasz?
Słyszałem o tobie. Na pokład wchodzisz bez gadania. Wodę kup.
Ty jesteś swój. Miejsce przy sterze masz zawsze.
Mówią o tobie w Brzezinach i w Studniach. Dwa porty, jedna opowieść. Mało komu się to udaje. - O sąsiadach
- Bosmanka Teodora: Lepsza ode mnie z liną. Gorsza z językiem. Nie mów jej, że to powiedziałem.
Celnik Bruno: Bruno czeka na zmianę od trzech lat. Wożę mu listy z domu. Za każdym razem mówię: jeszcze rok.
Uczony Lucjan: Wiozłem go z pomocnikiem. Pomocnika z powrotem nie wiozłem. Nie pytam. On nie mówi.
Zarządca Studni Ezdras: Ezdras liczy beczki na moim pokładzie, zanim jeszcze przybiję. Ma dobre oczy. Do wody.
Inne tematy
- „Siedem Studni to karawanseraj na pustyni. Mury, bramy, a w środku studnie w kręgu. Woda tam to druga waluta. „Studnie się targują”, tak tam mówią. I targują się, wierz mi. Za kubek zapłacisz jak tu za piwo.”
- „Słuchaj dobrze, bo powiem raz. Tam bez wody nie chodź. Ani kroku za mur. A po zmroku do bramy nie zdążysz, stróż zamyka wschodnią i południową. Zostaje północna, od przystani. Sprawdzone na własnej skórze.”
- „Teodora, moja bosmanka, siedzi tam na przystani i pilnuje ładunku. Lepsza ode mnie z liną, gorsza z językiem. Jak powie, że nie płyniemy, to nie płyniemy. Ja tylko kiwam głową, żeby wyglądało, że to ja zdecydowałem.”
- „Pierwszy raz przypłynąłem tam w kożuchu. W kożuchu! Myślałem, że jak daleko, to zimno. Do dziś się ze mnie śmieją. Za to nocą kożuch się przydał. Pustynia po zmroku zimna jak przerębel.”
- „Rada liczy mi każdy rejs. Ile beczek, ile ludzi, ile cła. Ja liczę tylko jedno: czy wróciłem. Na razie zawsze wychodzi, że tak.”
- „Ludzie z pustyni gadają o grobowcach pod piaskiem, o faraonach i o jakiejś zabitej deskami studni. Nie wiem, co prawda, a co bajka. Wiem, że kto szedł pod piasek po złoto, rzadko wracał na mój pokład.”
- „Nocą nie wypływam. Morze w nocy jest uczciwe, ale ja już nie widzę jak kiedyś. Chcesz płynąć, przyjdź za dnia. Po ciemku możesz mi najwyżej postawić piwo.”
- „Leje. Tu leje, a tam nie spadła kropla od lat. Jak płynę na południe, to drugiego dnia morze robi się niebieskie, a niebo puste. Za pierwszym razem myślałem, że coś się zepsuło.”
- „Ty jesteś tym od orków spod Mszaru? Dobrze. Takiego biorę na pokład bez gadania. Ale wodę i tak kup, zanim zejdziesz na ląd. Bohaterowie też schną.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny