Strona gryGraj ▸

Kopacz Hamid

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kopacz Hamid kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj na głowę, sklepienie robiliśmy na niskich. Hamid, kopacz qanatów. Ten kanał, w którym stoisz, niesie wodę spod cmentarzy karawan do wszystkich studni na dziedzińcu. Czterdzieści szybów, każdy wykopałem albo naprawiłem. Na górze płacą za wodę. Tu na dole woda jest za darmo. Tylko trzeba tu zejść, a nikt nie chce.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Hamid. Kopacz qanatów. Syn kopacza, wnuk kopacza. Jak umrę, to też w kanale.
Czym się zajmujesz?
Kopię, czyszczę, naprawiam. Piasek wpada, sklepienie siada, korzeń przebije. Dwadzieścia dwa lata. Pan Ezdras płaci od łokcia kanału.
Co tu w okolicy?
Kanał od matki studni pod cmentarzami do rozdzielni pod dziedzińcem. Na zachód stare odnogi z hienami. Pod nami katakumby Kasima i grobowce. Nade mną miasto, które nie wie, że ja tu jestem.
Masz rodzinę?
Żona na górze, piecze placki przy południowej bramie. Synowie nie chcą kopać. Mówią, że pod ziemią się nie zarabia. Mają rację, ale wodę piją.
Czego się boisz?
Zawału. Każdy kopacz boi się zawału. Kto mówi, że nie, ten jeszcze nie słyszał, jak strop trzeszczy.
O czym marzysz?
Żeby choć raz ktoś na górze, pijąc wodę, powiedział: dzięki, Hamid. Nie musi głośno.
Co lubisz jeść?
Placki żony, zimne. Na dole ciepłe się nie trzymają.
Smoki istnieją?
Na Iglicy są, Hala mówi. Na dole żadnego. Smok by się w kanale nie zmieścił. To moja ulubiona rzecz w kanałach.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym cegły. Dobre, palone. I nowy kołowrót. A resztę żonie, niech ma.
Znasz jakiś dowcip?
Ilu kopaczy trzeba, żeby wykopać studnię? Jednego. Drugi jest potrzebny, żeby wyciągnąć pierwszego.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Na górze żar? Tu chłodno jak w dzbanie. Dlatego tu siedzę.
deszcz: Deszcz na pustyni? Jak spadnie, to za trzy lata przyjdzie do mojego kanału. Poczekam.
mgła: Zawierucha na górze? Szyby zasypie. Jutro będę wybierał piasek.
Co o mnie myślisz?
Ktoś z góry. Uważaj na głowę.
Słyszałem o tobie od Selima. On o wszystkich słyszy, bo nosi wodę.
Swój. Schodzisz częściej niż ludzie z miasta przez całe życie.
Gdyby wszyscy byli jak ty, to qanat by się sam czyścił.
Co słychać?
Szyb dwudziesty siódmy znowu sypie. Jutro go podeprę.
Hieny wyciągnęły mi z odnogi starą łopatę. Po co hienom łopata?
Siódmy kanał płynie. Słyszę go, jak śpię.
Ktoś chodzi przez kratę. Ty?
O sąsiadach
Rabuś grobów Kasim: Rabuś. Ale jak mi się zawalił szyb, przyszedł z łopatą pierwszy. Nie pytam, czemu był tak blisko.
Pustelnica Tamar: Tamar nosi mi ryby, ja jej placki. Nie mów nikomu, że ona tam jest. Ona tak chce.
Hala od ognia: Hala z ognia? Węgiel jej wnoszę raz w miesiącu. Ona nie śpi, ja nie widzę słońca. Dobrana para do narzekania.
Zarządca Studni Ezdras: Pan zarządca płaci od łokcia. Tylko za siódmy kanał zapłacił z góry i dużo. Dziwne, nie?
Woziwoda Selim: Selim nosi wodę, którą ja przyprowadzam. Dzielimy się zmęczeniem.
Stary Ibb: Ibb chowa ludzi, ja chowam wodę. Rozumiemy się.

Inne tematy

  • „Qanat to taki kanał, co idzie lekko w dół od matki studni, od wody pod cmentarzami, aż tutaj. Lekko, mówię, na sto kroków spada tyle co palec. Za mocno, to woda wyżłobi dno i zawali strop. Za słabo, to stanie i zgnije. Co kilkanaście kroków szyb do góry, żeby było czym oddychać i którędy wyciągać urobek. Na górze widać je jako kopczyki w linii. Jak ktoś w nie wpadnie, to ja go wyciągam. Średnio raz w miesiącu.”
  • „Na zachód od głównego kanału są stare odnogi, suche. Mój dziadek je kopał, kiedy woda szła inaczej. Teraz mieszkają tam hieny. Wchodzą przez zapadnięte szyby i wynoszą, co znajdą. Nie chodź tam z lampą w zębach, idź z bronią.”
  • „Pod dziedzińcem jest rozdzielnia. Sześć kanałów do sześciu studni. Siódmy kanał, do środkowej, zamurowałem. Sam. Pan Ezdras kazał i płacił za cegły, a nie za pytania. Powiedział, że woda z siódmej jest zła. Murowałem i słyszałem, jak z tamtej strony coś drapie. Murowałem szybciej.”
  • „Matka studni to taka wielka studnia na początku qanatu, tam, gdzie woda wychodzi z ziemi. Nasza jest pod cmentarzami karawan, na zachodzie. Są tam schody na górę, wychodzi się między grobami. Dlatego karawaniarze mówią, że woda w Siedmiu Studniach jest od umarłych. Bzdura. Woda jest od wody.”
  • „Widzisz tę kratę w rogu cysterny? Za nią są schody w dół, do Korytarza grabarzy. Zaryglowana od spodu, od zawsze. Kto ją kiedyś otworzy od tamtej strony, ten wraca z grobowców prosto do mnie, bez łażenia przez cmentarze. Nikt jeszcze nie otworzył.”
  • „Krata otwarta! Od spodu! Czyli tam, pod nami, naprawdę ktoś chodzi i wraca. Myślałem, że za kratą są tylko umarli. Albo Kasim. Na jedno wychodzi.”
  • „Woda przebiła mój mur. Rano patrzę, cegły leżą w kanale, a siódmy kanał płynie jak sześć pozostałych. Nie będę go drugi raz murował. Pan Ezdras może sobie kupić innego kopacza. Ja mam dość drapania.”
  • „Noc czy dzień, tu na dole tak samo. Poznaję tylko po tym, że nikt nie spuszcza wiadra. Wiadra to mój zegar. Jak przestają stukać, idę spać.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar