Hala od ognia
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie stawaj pod wiatr.”
- „Olej, knot, żar. Tak się żyje.”
- „Wysoki gwizd. Spokojnie.”
- „Patrz na wschód. Światła?”
- „Ogień pali się równo.”
Prośby
- Niski gwizd na Grani (poziom 77)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Hala od ognia kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie stawaj pod wiatr, bo ci ogień w oczy dmuchnie. Hala. Pilnuję ognia. Tam na górze, na Iglicy, kiedyś palili moi dziadowie, ale smoki zajęły szczyt, więc palimy z Półek. Nocą karawana widzi ogień i wie: kanion tam, tam nie idź. Burza w kanionie zjada wielbłąda z siodłem. Widziałam.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Hala. Od ognia.
- Czym się zajmujesz?
- Palę ogień w burzliwe noce, żeby karawany omijały kanion. Za dnia zbieram olej z jaszczurów i naprawiam knot.
- Co tu w okolicy?
- Półki: skalne tarasy w ścianie kanionu. Wyżej Grań, gdzie gwiżdże wiatr i chodzą żywiołaki. Najwyżej Iglica ze smokami. Niżej mesy, skarabeusze i węże. Na dole kanion. Na dnie kanionu burza.
- Masz rodzinę?
- Dziadek palił ogień, matka paliła ogień. Ja palę. Dzieci nie mam. Kto będzie palił po mnie, nie wiem. Może nikt. Może karawany nauczą się czytać gwiazdy.
- Czego się boisz?
- Zasnąć. Wiesz, czemu.
- O czym marzysz?
- Jedną noc przespać i obudzić się, wiedząc, że nikt przez to nie zginął.
- Co lubisz jeść?
- Suszone mięso jaszczura. Twarde jak skała, ale skała nie daje siły.
- Smoki istnieją?
- Na Iglicy siedzą. Wierzę w nie tak, jak w burzę: nie lubię, ale wiem, gdzie są.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Postawiłabym drugą strażnicę, na północnym brzegu kanionu. I zatrudniła kogoś, kto nie śpi.
- Znasz jakiś dowcip?
- Nie znam dowcipów. Znam jeden: karawaniarz mówi, że zna drogę przez kanion. Koniec dowcipu.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Czysto. Wysoki gwizd. Dziś spokojna noc.
deszcz: Deszczu tu nie ma. Jest burza z piasku. To gorsze.
mgła: Piasek w powietrzu. Ogień musi płonąć jaśniej. Dorzucam. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Nie stawaj pod wiatr.
Słyszałam o tobie od Hamida. Węgiel przez ciebie przyniósł o dzień wcześniej.
Swój. Możesz posiedzieć przy ogniu.
Gdybym zasnęła, a ty byś czuwał, to bym mogła zasnąć. Rozumiesz? - Co słychać?
- Niski gwizd w nocy. Żywiołaki chodziły po Grani.
Olej się kończy. Trzeba będzie zapolować.
Spokojniej na Grani. Ogień pali się równo. - O sąsiadach
- Kopacz Hamid: Hamid wnosi mi węgiel i narzeka, że w górze za jasno. Dobry człowiek. Ślepy jak kret.
Rabuś grobów Kasim: Nie znam. Hamid mówi, że to rabuś. W górze rabusi nie ma, bo nie ma czego kraść.
Pustelnica Tamar: Jezioro pod pustynią? Hamid gada. Nie byłam pod ziemią od dziecka.
Karawaniarka Nadira: Nadira prowadzi karawany i zawsze patrzy na mój ogień. Raz przysłała mi dzban oleju bez słowa. Najlepsze podziękowanie.
Stróż Kader: Kader liczy noce na belce. Ja liczę ognie. Ciekawe, kto więcej.
Inne tematy
- „Sto czterdzieści nocy w roku palę. Resztę nocy niebo jest czyste i karawany widzą gwiazdy. Olej z jaszczurów, knot z wielbłądziej sierści, żar z węgla, który mi wnoszą z dołu. Jak ogień gaśnie, to schodzę z pochodnią i krzyczę. Krzyk niesie się kanionem jak wiatr. Raz tak krzyczałam do rana.”
- „Widziałeś lektykę niżej na Półkach, połamaną? To przeze mnie. Jedenaście lat temu zasnęłam przy ogniu. Jedną noc. Ogień zgasł, przyszła burza, a karawana poszła prosto w kanion. Rano znalazłam lektykę i jednego wielbłąda. Ludzi nie. Od tamtej pory nie śpię w nocy. W ogóle.”
- „Wiatr w kanionie ma swój język. Gwiżdże w dziurach Grani, wyżej, i z tego gwizdu poznaję, czy idzie burza. Wysoki gwizd to spokój. Niski, jak organy, to uciekaj. Żywiołaki piasku przychodzą razem z niskim. Nie wiem, czy one robią wiatr, czy wiatr robi je.”
- „Iglica to sam czubek. Tam gniazdują pustynne smoki. Duże, złote, z piaskiem w łuskach. Mój dziadek palił ogień na samej Iglicy, zanim przyszły. Mówił, że stamtąd widać morze na północy i mastabę na zachodzie, a w pogodny dzień nawet dymy z Doliny. Nie sprawdzałam. Wolę żyć.”
- „Od kiedy przerzedziłeś żywiołaki, mój ogień pali się równo całą noc. Pierwszy raz od lat przespałam godzinę. Jedną. Potem się obudziłam przerażona. Ale jedną przespałam.”
- „Noc. Teraz nie gadaj do mnie za dużo, liczę gwiazdy i patrzę na wschód. Jak zobaczysz światła karawany, powiedz.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar