Sprzedawca map Fadil
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Mapy! Prawie prawdziwe!”
- „Przyjacielu, tylko popatrz!”
- „Oaza jest. Gdzieś jest.”
Prośby
- Oaza z mapy Fadila (poziom 48)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Sprzedawca map Fadil kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Przyjacielu! Bracie! Kliencie! Fadil, mapy, najlepsze mapy od morza do końca piasku. Mapa szlaku, mapa wydm, mapa oazy, której… której jeszcze nikt nie odkrył. Tanio. Dla ciebie taniej, bo masz uczciwe oczy.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Fadil! Kartograf, podróżnik, odkrywca! No, podróżnik to przesada, byłem raz w oazie. Ale mapy mam z całego świata.
- Czym się zajmujesz?
- Rysuję mapy. Prawdziwe, prawie prawdziwe i takie, co będą prawdziwe, jak ktoś to odkryje. Te trzecie najlepiej idą.
- Co tu w okolicy?
- Od morza do wydm, od oazy do cmentarzy karawan, wszystko mam na papierze. Dalej też mam, tylko tam jeszcze nikt nie sprawdzał.
- Masz rodzinę?
- Ojciec był kartografem i dziadek był kartografem. Dziadek narysował mapę, na której nasze studnie były w morzu. Tak zaczęła się nasza rodzinna sława.
- Czego się boisz?
- Że ktoś znajdzie moją oazę. Wtedy mapa przestanie być wyjątkowa i będę musiał rysować następną.
- O czym marzysz?
- Narysować mapę Pelorii. Prawdziwą, z ulicami. I sprzedać ją herosom, bo pewnie się gubią.
- Co lubisz jeść?
- Daktyle z oazy, której nie ma. Smakują najlepiej, bo trzeba je sobie wyobrazić. A jak nie wychodzi, to te od Tarika.
- Smoki istnieją?
- Mam mapę legowiska smoka w Kanionie burz! Prawie dokładną. Na mapie smok jest mniejszy, żeby nie straszyć klientów.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym wielbłąda i pojechał szukać swojej oazy. Jakbym jej nie znalazł, wróciłbym i narysował następną. Interes się kręci.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kupuje u mnie człowiek mapę i pyta: a gdzie my jesteśmy? Pokazuję palcem. On: ale tu jest morze! Mówię: no to szybko, płyń.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce! W upale ludzie widzą fatamorgany i wierzą w moją oazę. Najlepszy dzień na handel.
mgła: Zawierucha! Ludzie się gubią, wszyscy chcą mapę! Kocham zawieruchę!
deszcz: Deszcz? Narysowałem go raz na mapie, takie kreseczki z nieba. Nikt nie kupił. Nikt nie wierzył. - Co o mnie myślisz?
- Kliencie! Przyjacielu! Kupisz mapę?
O, słyszałem o tobie! Narysuję cię na mapie, jako małego rycerzyka w rogu. Za darmo! Prawie.
Ty jesteś mój najlepszy przyjaciel. Wiesz, ile byś zapłacił za mapę oazy? Mniej niż inni.
Ty jesteś legendą! Rysuję teraz mapy z twoimi przygodami. Sprzedają się lepiej niż oaza! - O sąsiadach
- Nomada Tarik: Tarik poprawia mi mapy. Dobrze poprawia. To straszne.
Zarządca Studni Ezdras: Ezdras kupił dwie mapy oazy. Mówi, że dla wnuków. Wnuków nie ma. Mapy ma.
Stróż Kader: Kader nie wierzy w moją oazę. Kader w nic nie wierzy, tylko w zmrok.
Woziwoda Selim: Selim widział moją oazę! Raz, po wiadrze wody na głowę. Mój najlepszy świadek.
Zielarka Dobrawa: Dobrawa opowiada o deszczu. Ja bym na jej miejscu sprzedawał mapy do deszczu. Złoty interes.
Inne tematy
- „Ta mapa? Oaza Zielonego Cienia. Palmy, woda zimna jak śnieg, daktyle wielkie jak pięść. Tu, krzyżyk widzisz? Ludzie mówią, że to fatamorgana. No a fatamorgana też gdzieś jest, prawda? To mapa jest uczciwa.”
- „Wszyscy wiedzą o mojej oazie i wszyscy się śmieją. A kto kupuje? Ci, co śmieją się najgłośniej! Ezdras kupił dwie. Mówi, że dla wnuków. Nie ma wnuków.”
- „Tarik z oazy zna pustynię lepiej niż moje mapy. Nie mów mu, że to powiedziałem. Raz mi poprawił mapę wydm. Dobrze poprawił, niestety. Teraz sprzedaję jego poprawkę jako swoją.”
- „Słyszałeś o Pelorii? Miasto za skrajem pustyni, herosi chodzą tam po ulicach w brązie. Mam mapę! No, mam kawałek. Do połowy drogi. Druga połowa jest u kogoś w Pelorii. Kupisz pierwszą?”
- „Pałace dżinnów, dwa rody, co się nie znoszą od tysiąca lat. Mam mapę do obu! Dobra, nie mam. Ale gdybym miał, to byś kupił, nie? Widzisz, już się dogadujemy.”
- „Dobrawa mówi, że gadam jak deszcz. Nie wiem, co to deszcz. Pytałem. Mówi, że woda z nieba, za darmo. Woda za darmo z nieba? To dopiero bajka. Nawet Basim takich nie opowiada.”
- „Zawierucha! Najlepsza pora na mapy. Ludzie się gubią i nagle każdy chce wiedzieć, gdzie jest. Ja też nie wiem, gdzie jestem, ale mapę mam.”
- „Ty postawiłeś jakiś most na północy? Mam mapę tego mostu! Nie mam. Ale narysuję do wieczora. Za pół ceny, bo most już jest, a mapa dopiero będzie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni