Zarządca Studni Ezdras
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kropla do kropli.”
- „Nie nachlap.”
- „Bukłaki, mikstury, uczciwa cena.”
Sprzedaje
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Zarządca Studni Ezdras kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ostrożnie, nie nachlap mi na posadzkę. Ezdras, Zarządca Studni, z urzędu i z dziada pradziada. Woda w bukłakach, mikstury, wszystko przez moje ręce i moje księgi. Pić chcesz? Pić każdy chce. Kwestia ceny.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ezdras, Zarządca Studni. Trzeci z rodu na tym urzędzie. Mój dziadek zarządzał, mój ojciec zarządzał, ja zarządzam najlepiej.
- Czym się zajmujesz?
- Pilnuję wody. Kto ile czerpie, ile płaci, ile jest winien. Sprzedaję bukłaki i mikstury. Bez porządku przy studniach ludzie by się pozabijali o kubek.
- Co tu w okolicy?
- Sześć studni, jeden zarządca, tysiąc spragnionych. Reszta to piasek, a piasek nie płaci. Studnie się targują, mówią. Ja nie targuję się nigdy.
- Masz rodzinę?
- Dziadek zbudował nasz urząd, ojciec go utrzymał, ja go pomnażam. Żona? Żona woli dom w Brzezinach. Mówi, że tu za dużo piasku i za dużo mnie.
- Czego się boisz?
- Nieporządku. Ludzi, co mówią, że woda powinna być niczyja. I… nie, niczego więcej. Niczego się nie boję. Zarządca się nie boi.
- O czym marzysz?
- Żeby w księgach wszystko się zgadzało, co do kropli. Raz, jeden dzień w życiu. Mógłbym wtedy umrzeć spokojnie. Na marmurze.
- Co lubisz jeść?
- Daktyle w miodzie i jagnię z rożna. Popijam wodą z pierwszej studni, najczystszą. Stać mnie.
- Smoki istnieją?
- W Kanionie burz podobno siedzi pustynny smok. Smok nie płaci za wodę, więc mnie nie interesuje. Niech pije piasek.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto? Złoto można zakopać. Kupiłbym wodę. Beczki wody. Woda to prawdziwy skarb, przybyszu, złoto tylko udaje.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi spragniony do zarządcy i mówi: daj wody, oddam jutro. Zarządca na to: jutro to ty możesz nie być spragniony. Ha. Prawdziwa historia.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Upał. Dobry dzień dla interesu. Im goręcej, tym więcej piją.
mgła: Zawierucha. Piasek w studniach to strata. Każę zakryć cembrowiny. Nikt nie słucha.
deszcz: Deszcz? Tu? Nie strasz mnie. Deszcz to woda za darmo. Najgorsza rzecz, jaka mogłaby się przytrafić handlowi. - Co o mnie myślisz?
- Nowy klient. Pić będziesz, to się poznamy.
Słyszałem o tobie. Bohaterowie piją dużo. Witam serdecznie.
Ty jesteś dla mnie jak syn. Taki, co płaci. Najlepszy rodzaj syna.
O tobie mówią przy każdej studni. Gdybym brał od plotki kroplę, miałbym siódmą studnię pełną. - O sąsiadach
- Karawaniarka Nadira: Liczy cudze wielbłądy. Chce rady karawan, a sama nie ma karawany.
Kapłan Słońca Seref: Pobożny człowiek. Przy ołtarzu ma dużo do powiedzenia. Przy księgach mniej, i dobrze.
Woziwoda Selim: Selim nosi wodę i plotki. Wodę liczę. Plotek nie umiem, bo za dużo ich.
Sprzedawca map Fadil: Fadil sprzedaje mapy, na których jest więcej oaz niż na pustyni. Kupiłem dwie. Do pokazywania gościom.
Stary Ibb: Ibb chce mnie pochować w piasku jak wszystkich. Ja chcę marmur. Nie dogadamy się.
Inne tematy
- „Woda to druga waluta, przybyszu. Złoto można zakopać i odkopać. Wodę jak wylejesz, to po niej. Dlatego liczę każdą kroplę. Ktoś musi, a ja robię to najładniej.”
- „Mam księgi studni od czasów mojego dziadka. Kto ile wziął, kto ile zapłacił, kto obiecał i nie zapłacił. Tych ostatnich trzymam w osobnej księdze. Gruba jest.”
- „Nadira? Ta od zajazdu. Liczy cudze wielbłądy, a swoich nie ma. Chce jakiejś rady karawan. Rada! Woda nie lubi rad, woda lubi porządek. Mój porządek.”
- „Podoba ci się szata? Jedwab ze wschodu, dwa bukłaki za łokieć. Zarządca musi wyglądać jak zarządca. Inaczej ludzie myślą, że woda jest niczyja. A niczyja woda to wojna.”
- „Siódma? Wyschła. Za mojego dziadka. Wyschła i tyle, studnie schną, taka ich natura. Zabili ją deskami, żeby nikt nie wpadł. Nie ma o czym gadać. Bukłak bierzesz czy nie?”
- „Basim gada nocą przy ognisku. Bajki są za darmo i tyle są warte. Ludzie słuchają, a potem przychodzą do mnie i pytają o rzeczy, o które się nie pyta. Wodę wydaję do zmroku. Po zmroku liczę.”
- „W dzień Słońca idę do świątyni. Seref mówi, że słońce widzi wszystko. Mam nadzieję, że widzi też, ile kładę na ołtarz. Kładę tak, żeby było słychać.”
- „Po zmroku nie handluję. Zamykam okiennice, zapalam lampę i liczę dzień jeszcze raz. Jak się zgadza, śpię. Jak się nie zgadza, liczę Selima. Zawsze wypił o kubek za dużo.”
- „Podobno obroniłeś jakieś miasteczko na bagnach przed orkami. Mszar, tak? Przy studniach o tym gadają. Bohaterowie piją więcej niż inni ludzie, to wiadomo. Dla ciebie cena… prawie taka sama.”
- „Słyszałem, że byłeś na dole. Pod piaskiem, w grobowcach. Ciekawe, co tam leży, prawda? Stare papiery, zapiski, jakieś księgi? Pytam z ciekawości. Zarządca musi wiedzieć, co krąży po jego dziedzińcu. Gdybyś coś takiego miał, przynieś najpierw do mnie. Zapłacę wodą. Dużo wody.”
- „Nie zapomnę ci tego. Naprawdę. Siódma płynie, ludzie mówią, że to moja zasługa, i niech mówią. A ty wiesz, co wiesz. Ja też wiem, co ty wiesz. Wody ci u mnie nie zabraknie. I proszę, nie przesiaduj za długo u Nadiry.”
- „Czego chcesz? Bukłaków już nie sprzedaję. Noszę worki na przystani, Bruno płaci od skrzyni. Ezdras, od skrzyni. Wnuk zarządcy. Idź, bo mi zasłaniasz słońce, a ono jedno jest jeszcze za darmo.”
- „Dzień dobry, dzień dobry. Kapłan mówi, że woda siódmej jest dla pielgrzymów. Pobożnie. Pięknie. Ty wiesz, że ja wiem, a ja wiem, że ty wiesz. Bądźmy dla siebie grzeczni, dobrze? Grzeczność nic nie kosztuje. Jedyna rzecz w tym mieście.”
Kategorie: Mieszkańcy · Siedem Studni
Bukłak wody
Mikstura życia
Mikstura many