Praczka Rozalia
Tylko w dzień, w deszcz chowa się pod dach, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Widać.”
- „Woda w studni zimna.”
Prośby
- Pranie dla Agaty (poziom 1)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Praczka Rozalia kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Rozalia. Piorę dla świątyni i dla Agaty, bo Agata nie ma już komu. Ty masz kogoś, kto ci pierze? Nie? Widać.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Rozalia, praczka. Piorę dla świątyni i dla Agaty. Dla ciebie też bym mogła, bo widać, że trzeba.
- Czym się zajmujesz?
- Piorę. W studni woda zimna, ręce czerwone, prześcieradła białe. Tak wygląda moja praca. I moje ręce.
- Co tu w okolicy?
- Plac, świątynia, studnia. Wszystko, co trzeba, jest blisko. Plotki też.
- Masz rodzinę?
- Mąż nie żyje, dzieci poszły do Brzezin. Zostało mi pranie. Pranie nie odchodzi, tylko się brudzi.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś przestanę słyszeć, co gadają przy studni. Wtedy nic mi nie zostanie.
- O czym marzysz?
- Ciepła woda w studni. Raz w życiu. Fontanna nigdy nie zamarza, a studnia zawsze lodowata. Niesprawiedliwe.
- Co lubisz jeść?
- Barszcz. Gorący. Po praniu ręce się przy nim grzeje.
- Smoki istnieją?
- Ewa mówi, że świat jest większy, niż myślimy. A ja mówię, że brudniejszy.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi Zenek do praczki z koszulą. A ona: to nie koszula, to wspomnienie koszuli. Zenek się nie śmiał.
- O sąsiadach
- Kapłanka Ewa: Ewa modli się za wszystkich. Ja piorę za wszystkich. Kto ma więcej roboty, niech zgadnie.
Wdowa Agata: Agata nie ma już komu prać, to ja piorę. Płaci zawsze, choć jej ciężko. Duma.
Przekupka Halina: Halina gada szybciej, niż ja piorę. A ja piorę szybko.
Inne tematy
- „Ewa modli się za wszystkich, nawet za tych, co nie proszą. Ja piorę dla tych, co proszą. Świątynia to podział pracy, rozumiesz?”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar