Strona gryGraj ▸

Praczka Rozalia

Tylko w dzień, w deszcz chowa się pod dach, chodzi po okolicy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Praczka Rozalia kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Rozalia. Piorę dla świątyni i dla Agaty, bo Agata nie ma już komu. Ty masz kogoś, kto ci pierze? Nie? Widać.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Rozalia, praczka. Piorę dla świątyni i dla Agaty. Dla ciebie też bym mogła, bo widać, że trzeba.
Czym się zajmujesz?
Piorę. W studni woda zimna, ręce czerwone, prześcieradła białe. Tak wygląda moja praca. I moje ręce.
Co tu w okolicy?
Plac, świątynia, studnia. Wszystko, co trzeba, jest blisko. Plotki też.
Masz rodzinę?
Mąż nie żyje, dzieci poszły do Brzezin. Zostało mi pranie. Pranie nie odchodzi, tylko się brudzi.
Czego się boisz?
Że kiedyś przestanę słyszeć, co gadają przy studni. Wtedy nic mi nie zostanie.
O czym marzysz?
Ciepła woda w studni. Raz w życiu. Fontanna nigdy nie zamarza, a studnia zawsze lodowata. Niesprawiedliwe.
Co lubisz jeść?
Barszcz. Gorący. Po praniu ręce się przy nim grzeje.
Smoki istnieją?
Ewa mówi, że świat jest większy, niż myślimy. A ja mówię, że brudniejszy.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi Zenek do praczki z koszulą. A ona: to nie koszula, to wspomnienie koszuli. Zenek się nie śmiał.
O sąsiadach
Kapłanka Ewa: Ewa modli się za wszystkich. Ja piorę za wszystkich. Kto ma więcej roboty, niech zgadnie.
Wdowa Agata: Agata nie ma już komu prać, to ja piorę. Płaci zawsze, choć jej ciężko. Duma.
Przekupka Halina: Halina gada szybciej, niż ja piorę. A ja piorę szybko.

Inne tematy

  • „Ewa modli się za wszystkich, nawet za tych, co nie proszą. Ja piorę dla tych, co proszą. Świątynia to podział pracy, rozumiesz?”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar