Strona gryGraj ▸

Felczer Remigiusz

Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Felczer Remigiusz kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Siadaj, jak krwawisz. Jak nie krwawisz, to nie zasłaniaj światła. Remigiusz, felczer. Za tą bramą wynosi się tych, co padli. Trzydzieści lat ich wynoszę. Martwych, rannych, połamanych. Raz wyniosłem żywego, co udawał trupa. Ale to stara sprawa i nie dla ciebie.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Remigiusz. Felczer. Ten, co wynosi.
Czym się zajmujesz?
Zszywam, nastawiam, poję. Jak nie ma czego zszywać, myję stół. Stół zawsze jest do mycia.
Co tu w okolicy?
Arena. Trzydzieści lat nie wychodziłem dalej niż do Bożeny po wódkę. Wystarczy mi.
Masz rodzinę?
Miałem brata. Też felczer, w Mszarze. Nie rozmawiamy. On uważa, że krew się leczy. Ja uważam, że się ją wyciera.
Czego się boisz?
Że ktoś mnie zapyta, czemu wtedy wróciłem po Gerwazego, a nie od razu po Lubomira. Nie wiem. Bo Gerwazy był bliżej.
O czym marzysz?
Jeden dzień bez krwi na stole. Jeden. Gerwazy mówi, że wtedy zbankrutujemy obaj.
Co lubisz jeść?
Chleb i wódka. Chleb, żeby było co zagryźć.
Smoki istnieją?
Wierzę. Wyniosłem kiedyś z piasku to, co zostało po spotkaniu ze smokiem. Mało tego było.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym czyste płótno. Tyle, żeby nie prać. Reszta dla Stasia. Chłopak nie ma ojca.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi gladiator do felczera i mówi: boli mnie, jak tu dotykam. To nie dotykaj. Śmiej się, póki możesz.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Rany szybciej schną i szybciej ropieją. Nie wiadomo, co gorsze.
deszcz: Deszcz to błoto w ranach. Mam więcej roboty.
mgła: We mgle z piasku wynosi się po omacku. Raz przyniosłem worek z piaskiem. Ławy myślały, że to trup.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Na razie. Wszyscy w końcu do mnie trafiają.
Słyszałem o tobie. Mniej szycia, niż myślałem.
Ty jesteś z tych, co wstają. Lubię takich. Mało krwi.
O tobie będą mówić, jak mnie już nie będzie. Dobrze. Niech mówią prawdę.
O sąsiadach
Mistrz areny Gerwazy: Jedyny, który wie, ile ważę. Bo raz mu się wydawało, że nie uniosę. Uniosłem.
Klatkarz Hipolit: Leczy zwierzęta lepiej niż ja ludzi. Bo zwierzęta nie kłamią, że nie boli.
Herold Ksawery: Krzyczy. Za ścianą słychać, jak mówi, ilu ktoś zabił. Ja wiem, ilu zszyłem. Inne liczby.
Trener Dobiesław: Uczy chłopaków padać. Dobrze uczy. Mniej mam roboty.
Staś: Jego ojca wyniosłem. Ostatni raz, jak płakałem. Mały o tym nie wie.

Inne tematy

  • „Brama Umarłych, tak ją nazywają. Bo tędy się wynosi. Na piasek tędy nikt nie wchodzi, z piasku wychodzi każdy, tylko nie każdy na nogach. Jak padniesz, ja cię tu przyniosę. Zszyję, napoję, odeślę. Gerwazy płaci od głowy. Od żywej głowy więcej.”
  • „Kogo wyniosłem? Nie pytaj mnie, pytaj piasek. Albo idź do kaplicy i przeczytaj tablicę. Ja nic nie mówiłem. Ja zszywam.”
  • „Hipolit leczy zwierzęta lepiej niż ja ludzi. Bo zwierzęta nie kłamią, że nie boli. Ludzie kłamią zawsze. Na piasku najbardziej.”
  • „Znowu ty? Masz już u mnie łóżko po lewej. Nie, nie przywiązuję się. Ale pościel zmieniam rzadziej.”
  • „Masz. Pas Lubomira. Trzymałem go w skrzyni pod łóżkiem trzydzieści lat, bo nie wiedziałem, komu dać. Gerwazemu nie mogłem, a Lubomir nie miał nikogo. Ty powiedziałeś ludziom. Ty go noś.”
  • „Teraz nosimy to we trzech. Gerwazy, ja i ty. Lżej nie jest. Myślałem, że będzie.”
  • „Powiedział ci? Sam? Trzydzieści lat czekałem, aż komuś powie. Nie mnie, ja wiem. Komuś. Leżał na piasku twarzą w dół, a Lubomir stał nad nim i nie dawał Żmijowi podejść. Wyniosłem Gerwazego, wróciłem po Lubomira. Nie było po kogo wracać. Tylko pas został.”
  • „Żmij nie żyje. Pierwszy raz od trzydziestu lat wyniosłem z piątego poziomu kogoś innego niż człowieka. Zaszyłem mu nawet paszczę. Z przyzwyczajenia.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny